به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا، «اسپیناسورها» گونهای از دایناسورها هستند که در شمال آفریقا و در عصر «کرتاسئوس» یعنی 97 تا 112 میلیون سال قبل میزیستهاند.
بر اساس گزارش بی بی سی، فسیلهای متعلق به این حیوانات عظیمالجثه برای نخستین بار در سال 1912 کشف و در سال 1915 توسط باستانشناس آلمانی «ارنست اشترومر» (Ernst Stromerr) توصیف شدند.
این موجودات به احتمال فراوان بزرگترین گوشتخواران روی زمین بودند. آنها 17 متر طول و بالغ بر 20 تن وزن داشتند. جمجمه بلند و باریک این گونه از دایناسورها به کروکودیلهای امروزی بسیار شباهت داشته است و همانند آنها در آب و بر روی خشکی میزیستهاند.
بارزترین مشخصه «اسپیناسورها» ستون فقرات 1.5 متری پشت آنها است که مانند یک بادبان عمل میکرده است. آنها از این بادبان برای تنظیم کردن گرما، ترساندن دشمن و همچنین جذب کردن اسپیناسورهای ماده برای جفتگیری بهره میبردهاند.
این حیوانات از ماهی به عنوان خوراک اصلی استفاده میکردهاند.
بهترین نوع اسپیناسور «اس. اژیپتیاکوس» (S. aegyptiacus) نام دارد و فسیل آن در کشور مصر کشف شده است.