به گزارش برنا، دکتر محمود احمدی نژاد به مانند سه سال قبل در مهرماه 1387 برای چهارمین بار به عنوان رییس دولت نهم عازم آمریکا شد تا در اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل شرکت و سخنرانی کند.
در روزهای اول مهر ماه آن سال رئیس جمهور و هیئت همراه راهی نیویورک شدند. در این سال تحولات داخلی ایران کماکان پیرامون برنامه هسته ای ایران بود و در عرصه جهانی آثار و پیامدهای جنگ در گرجستان بر مناسبات منطقهای و بینالمللی کشورها سایه انداخته بود.
در این شرایط روابط ایران و روسیه که بیش از هر عامل دیگری در قلب تحولات هستهای ایران قرار داشت روز به روز گرم تر می شد به نحوی که چند سفر از ایران به مسکو و از مسکو به تهران انجام شد. کرملین بارها بر مخالفت خود با تشدید تحریمهای ایران و تهدید کشورمان به حمله نظامی تاکید کرد و خود را مدافع دیپلماسی و گفتوگو با تهران نشان داد.
سفر چهارم رییس جمهور به نیوریورک برای شرکت در اجلاس شصت و چهارم سازمان ملل بخاطر بازتابهای خبری وسیع آن در عرصه رسانه ها دارای اهمیت ویژه ای است.
مهمترین مسایلی که احمدی نژاد در سخنرانی مجمع عمومی سازمان ملل مطرح کرد عبارت بودند از: تشریح علل اصلی شرایط حاکم بر جهان و راه حل ها، اشاره به تاثیر نوع نگاه و دریافت از انسان، جهان، آزادی ، عبودیت و عدالت به عنوان ریشه مشکلات، واهی دانستن کشف سلاح کشتار جمعی در عراق و حمله به این کشورٰ تاکید بر هدف اشغالگران برای تسلط بر منابع نفتی و تثبیت موقعیت شان در جغرافیای سیاسی منطقه، اشاره به وضعیت فلسطین و تداوم 60 سال کشتار وتجاوز صهیونیست ها در فلسطین، تاکید بر ناکارآمدی شورای امنیت و تحت فشار بودن از سوی چند قدرت، اشاره به ادامه تلاش ها برای مسابقه تسلیحاتی بی پایان و تولید و تکثیر سلاح های اتمی و استقرار سپر موشکی، تاکید بر مانع تراشی برخی قدرت های زرگو در برابر برنامه هسته ای ایران، تاکید بر اینکه ملت ایران اهل گفت و گوست، خطاب قرار دادن دولت های توسعه طلب حاکم بر منسبات جهانی و دعوت از آنها برای روی آوردن به عبودیت و اجرای دستورات خدا.
این روزها روزهایی بود که گرمی روابط تهران و مسکو به تسریع روند کار در نیروگاه بوشهر نیز رسید اما همچنان این نیروگاه در انتظار راه اندازی بود.
در سوی دیگر جهان و در امریکا روزهای داغ رقابت های انتخاباتی ریاست جمهوری سپری می شد و ایران، تحولات هسته ای کشورمان و موضوع گفت و گوی تهران و واشنگتن از محورهای مهم این رقابت ها بود.
شهریور 1387 همچنین همزمان بود با پرتاب ماهوارهبر «سفیر امید»، دیدار احمدی نژاد و مدودف رئس جمهور روسیه، برگزاری اجلاس مشترک مرزی ایران و عراق و اوج گیری اختلافات واشنگتن - مسکو بر سر تشدید تحریمها علیه ایران.
احمدی نژاد علاوه بر مصاحبههای و دیدارهای فراوانی که با شخصیتهای مختلف جهانی داشت در این سفر به جمع دانشجویان دانشگاههای آمریکا نیز رفت و به پرسشهای آنها پاسخ داد.
وی در پاسخ به این سوال که توصیه شما به رسانههای آمریکایی چیست گفت: ما به آنها میگوییم منصف باشید و البته از آنها تشکر نیز میکنیم، شما میدانید که سیاستمداران دنیا برای انتقال حرفهایشان نیازمند مشهور شدن هستند و برای مشهور شدن هزینه میدهند ولی من جز سیاستمدارانی هستم که تا کنون یک ریال به آنها ندادهام. در واقع آنها بدون اینکه بخواهند به نفع من و انسانیت کار کردند.
درهمین زمینه روزنامه اسرائیلی جروزالم پست نوشت: بررسی مصاحبههای احمدی نژاد در مدت حضورش در نیویورک نشان می دهد که وی بدون تغییر مواضع خود را با مهارتی فوق العاده به گوش جهانیان رساند.
این نشریه صهیونیستی همچنین ادامه داد: تردیدی وجود ندارد که احمدی نژاد رسانههای غربی را ابزاری مفید برای به چالش کشیدن سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران در منظر افکار عمومی جهان و مشروعیت زدایی از موجودیت اسرائیل میبیند.
باید گفت احمدی نژاد در سفرهای سالانه به نیویورک امتیازی استثنایی برای بهره برداری از رسانههای غربی-صهیونیستی به نفع منافع نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران فراهم و در واقع تهدید آنان را به فرصتی بزرگ تبدیل میکند.