به گزارش خبرگزاری برنا از فارس، شقایق هورشید، کارشناس ارشد باستان شناسی پژوهشکده باستان شناسی، مسوول بررسی و شناسایی محوطه دره بادامی معروف به اشکفت بادامی شهرستان مرودشت گفت: در جوار روستای گمبکان شهرستان مرودشت، در دره موسوم به دره بادامی، اشکفتی واقع شده که در دیواره آن نقوش هندسی، سمبلیک و انسانیِ استلیزه با رنگ اخرایی نقاشی شده است.
وی با بیان اینکه این اشکفت در بالاترین نقطه دامنه کوه واقع و کاملا بر دره و دامنه کوه های مقابل مشرف است اظهار داشت: در این مقابل اشکفت تعدادی تخته سنگ فرو افتاده که نشانگر فرسایش و جدا شدن آنها از دیواره کوه است. این وضعیت نشان می دهد كه فضای داخلی اشکفت قبل از فرو افتادن تخته سنگها بزرگتر از امروز بوده است.
هورشید افزود: در اطراف این اشکفت تعدادی ابزار سنگی شامل ریزتیغه، تراشه و یک کوبه از جنس فلینت و جاسب یافت شده که مربوط به دوره فراپارینه سنگی هستند.
همچنین این باستان شناس از کشف تعدادی تکه سفال از نوع سفال های نخودی و قرمز مربوط به بدنه و کف ظروف که به جز یک نمونه که دارای نقش کنده نواری است، بقیه از نوع سفال ساده بدون نقش و مربوط به دوره تاریخی هستند خبر داد.
وی ادامه داد: در مقابل اشکفت و در دامنه کوه، گورهای باستانی به صورت پشته های کوچکی از خاك و تختهسنگ که در اصطلاح محلی به آنها (خرفت خانه) گفته می شود، وجود دارند که با توجه به تکه سفال های پراکنده در اطراف آنها مربوط به دوره تاریخی (اشکانی- ساسانی) است.
وی با اشاره به دیده شدن بقایای کوره ذوب آهن و سربارههای پراکنده سنگ آهن در دره تصریح کرد: در دوره زمانی مذکور، از این محل به دلیل جاری بودن رودخانه در میانه دره و در نتیجه پوشش گیاهی مناسب برای تامین سوخت کوره های ذوب آهن، به عنوان یک منطقه صنعتی استفاده شده است.
گفتنی است، این بررسی و شناسایی توسط شقایق هورشید کارشناس ارشد باستان شناسی پژوهشکده باستان شناسی با همراهی صغری همایون کارشناس ارشد باستان شناسی و علی احمدی کارشناس پایگاه جهانی تخت جمشید انجام شده است.