مهرداد کوروشنیا کارگردان و نمایشنامهنویس درباره جشنواره تئاتر فجر به خبرنگار تئاتر برنا گفت: جشنواره تئاتر فجر مثل همیشه در روال عادی برگزاری خود است ولی مشکل بزرگی که در چند دوره اخیر آن اتفاق افتاده حذف رقابت از جشنواره و تخصیص آن به بخش بینالملل است.
وی افزود: هنوز هم با دلایلی که برای این اقدام ذکر میشود، مخالفم چون تئاتر ما قابل مقایسه با اروپا نیست، نمیتوانیم جشنواره تئاتر خود را شبیه آنها برگزار کنیم. در آن کشورها کمپانیها در طول سال میتوانند در تعداد بالایی از سالنهای فعال تئاتری، استعدادها و آثار برتر را شناسایی و سرمایهگذاری کنند ولی تئاتر ما چنین شرایطی ندارد.
کوروشنیا خاطر نشان کرد: بیشتر بزرگان و چهرههای تئاتری ما از دل همین رقابت در جشنواره تئاتر فجر به جامعه معرفی شدند یعنی کسانی که توانستند جایزه بگیرند و برتر شوند، بیشتر دیده شدند و امروز از بزرگان تئاتر هستند. این موضوع مخصوصاً برای تئاتریهای شهرستان و دانشجویان مسئله حیاتی است و نبود بخش رقابتی اجحاف به دانشجویان و جوانان جویای نام است.
وی در پاسخ به این سوال که آیا اکتفا به حضور گروههای خارجی در جشنواره آن هم محدود به چند اجرا، روند صحیحی است در حالی که با این شرایط اکثریت اهالی تئاتر نمیتوانند این آثار را ببینند، گفت: ویژگی جشنوارهها، اجرای محدود است و نمیتوان تعداد اجرای زیادی به گروهها اختصاص داد. ولی موافقم آثار خارجی جشنواره برای اجرای عمومی در طول سال انتخاب شوند و این اتفاق بسیار مفیدی برای تئاتر کشور است.
کوروشنیا همچنین اظهار داشت: البته همین حضور کوتاه مدت گروههای خارجی نیز امری ضروری و لازم است و برای جوانان و دانشجویان بسیار درس آموز؛ چون تصورشان درباره تئاتر خارج از ایران واقعیتر میشود و شاید نوعی دلگرمی نیز برای آنها خواهد شد و میبینند که تئاتر اروپا چیز عجیب و غریبی نیست.
وی درباره حضور نمایش خود " آخرین نامه" در بخش مرور جشنواره تئاتر فجر گفت: همان هدف بیشتر دیده شدن که درباره تئاترهای خارجی گفتم در اجرای نمایش "آخرین نامه" مد نظرم بود چون میخواستم تئاتری اجرا کنم که مخاطبان زیادی آن را ببینند. ویژگی این نمایش پرتابل بودن و اجرای ساده آن در هر سالنی در سراسر کشور است. اجرای این تئاترها هم برای گروهها و هم برای اسپانسرها و مسئولین فرهنگی به صرفه است.
کوروشنیا در پایان گفت: در این مورد یکی از اساتید تئاتر پیشنهاد خیلی خوبی دارد که بنده آن را نیاز تئاتر کشور میدانم و آن این که علاوه بر ایجاد بازار تئاتر ایران در جشنواره برای معرفی تئاتر و گروههای ایرانی برای خارجیها، یک بازار برای معرفی تئاتر و گروههای تئاتری برای مسئولان فرهنگی استانها بگذاریم تا با گروهها آشنا شوند و نمایشهای مد نظر و مود نیاز خود را برای اجرا به شهرستانها ببرند.