به گزارش سرویس قاب نقره برنا، این جهان پهناور سرشار از شگفتىهاست. و ما با بسیارى از آن ها، روبرو مىشویم اما بىتفاوت از كنارشان مىگذریم. مرتاضانى را مىبینیم كه در اثر ریاضتها ـ اگرچه ریاضت هاى باطل ـ به حقایقى كه از ما پوشیده است، پى بردهاند، یا مردمان پاك نهاد و سالكان نیكورفتارى را مىبینیم، كه در سایه سار گذشت از خواهانىهاى نفس و در پرتو سلوك شرعىشان، به مراتب بالایى از معرفت دست یافتهاند و دریچههایى از غیب به روىشان گشوده شده است و به حقایقى كه از نگاه ما آدمیان پنهان است پىبردهاند. از نهانىها خبر مىدهند و از رازهاى درونى آدمیان پرده برمىدارند. و حتى زمان مرگ خود و دیگران را مىدانند. این همه را مىبینیم، اما در شگفت نمى مانیم! و چون به امامان پاك و اهل بیت پیامبر (ص) مى رسیم، و این آگاهیها را، درباره آن ها مىشنویم در شگفت مىمانیم! و گاهى راه انكار را پیش مىگیریم؛ چرا؟ در حالى كه این بزرگواران در مهبط فرشتگان به دنیا آمدهاند و در خانه نبوت و رسالت بالیده اند و به تصریح قرآن و به تأیید روایات، اجابت دعاى ابراهیم شیخ الانبیاء هستند. آرى، جاى هیچ گونه شگفتى نیست و نباید باشد.
خداى «واهب العلْم والْعقْل» در سایهسار پاكى و ورع و تسلیم و رضا و جهاد در راه حق و بندگى خالص و ناب آن اولیاى الهى، پهناى جانشان را لبریز از علوم ربانى كرده است. به یقین خاستگاه این شگفتى جهل و نادانى ما خاك نشینان، از منزلت والاى آنان است. عبدالله بن ابان زیات (روغن فروش)، كه در نزد حضرت رضا (ع) از مكانتى برخوردار بود، گوید: به امام رضا (ع) عرض كردم براى من و خاندانم در پیشگاه خداوند دعا كنید، فرمود: «او لسْت افْعل؟ والله إن اعْمالكمْ لتعْرض على فی كل یوْم و لیْلة». آیا دعا نمىكنم، به خدا سوگند، كردار شما، هر روز و شب، به من عرضه مى شود.
عبدالله بن زیات گوید: من این سخن امام (ع) را بسیار بزرگ شمردم، فرمود: آیا كتاب خداى عزیز و جلیل را نمىخوانى؟: « و بگو: كار كنید، كه خدا و پیامبر او و مؤمنان ـ گواهان اعمال ـ كردار شما را خواهند دید» فرمود: به خدا سوگند، آن مؤمن على بن ابى طالب (ع) است.
امیرمؤمنان على (ع) و زین العابدین (علیهما السلام) و امام صادق (ع) فرمودند: بىگمان، ما اهل بیت(ع) درخت نبوت و پایگاه رسالت و جایگاه آمد و شد فرشتگان و خانه رحمت و معدن علم و جایگاه اصلى دانشیم.
امام صادق (ع) در پاسخ بریْه، كه عرض كرد: تورات و انجیل و كتابهاى پیامبران از كجا به دست شما رسیده است؟ فرمود: همه آنها از نزد خودشان به ما ارث رسیده است و همانگونه كه آنها مىخواندند، ما مىخوانیم و همان گونه كه آن ها، بازگو مىكردند، بازگو مىكنیم. بىگمان خداوند در زمین خود حجتى قرار نمىدهد كه از او درباره چیزى بپرسند و گوید: نمى دانم.
قرآن كریم در آیهاى از شخصى یاد كرده است، كه دانش كتاب ـ قرآن ـ نزد اوست و گواه حقانیت پیامبر گرامى است و در روایاتى از شیعه و سنى، او را امام على بن ابى طالب (ع) دانسته اند: و كسانى كه كفر ورزیدند گویند: تو فرستاده نیستى؛ بگو: میان من و شما خدا گواهى بسنده است و آن كه دانش كتاب ـ قرآن ـ نزد اوست.
منبع: "پاسداران وحی"، نوشته حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی