انتخاب نام برمبنای معانی معرفتی و وطنی/ بچه‌های ۲ اسمی چند هویتی می‌شوند

به گزارش خبرنگار گروه «نیمرخ» برنا، انسان‌ قبل از اینکه به دنیا بیاید شکل گیری شخصیت‌اش آغاز می‌شود، به عبارتی دیگر جامعه و حتی زمانی که فرد در آن برهه از زمان به دنیا می‌آید، تاثیر بسزایی بر روی روند شکل‌گیری و شخصیت او دارد. بنابراین ما خیلی راحت متوجه می‌شویم که فرد در چه زمانی از تاریخ به دنیا آمده است زیرا هر کسی در هر دوره‌ای از تاریخ شخصیت‌های خاص آن زمان را دارد.

برخی از خانواده‌ها خیلی دوست دارند که هویت و شخصیت فرزندانشان مانند برخی از شخصیت‌های تاریخی باشند و معمولا طبق عادت نام شخصیت مورد علاقه‌شان را روی فرزندنشان می‌گذارند و خواه ناخواه می‌خواهند خصایص، ویژگی‌ها و خصوصیات آن فرد را هم به فرزندانشان القاء کنند.به همین خاطر ما شاهد آن هستیم خانواده‌ها در چارچوب‌های فرهنگی متفاوت و در زمان‌های مختلف اسامی متفاوتی روی فرزندانشان می‌گذارند.

البته محققان و روانشناسان به این موضوع اعتقاد ندارند که اسم فرد دقیقاً شخصیت فرد را می‌سازد؛ اما بر این باورند که تا حدی از روی اسم فرد به زندگی شخصی او می‌توان پی برد( نه دقیقا) که این فرد در چه خانواده‌ای با چه شرایط و ویژگی‌هایی به‌دنیا آمده و پرورش یافته و یا حتی خانواده او برای او چه الگوی فکری و فرهنگی داشته‌اند.

در نتیجه ماهیت فرد را تا حدودی از روی اسم او می‌توان تشخیص داد. به مرور اسم روی شخصیت اثر گذاشته ونشان دهنده نوع فرهنگ و نوع چارچوبی فکری آن خانواده است.

به عنوان مثال اگرخانواده ای اسم ائمه اطهار را روی فرزندش گذاشته نشاندهنده آن است که فرد در یک چارچوب خانوادگی نسبتاً مذهبی‌تری زندگی و بلوغ و رشد پیدا کرده است و اگر فردی دارای اسم غربی باشد که جایگاه خاصی دریک دنیا خارجی داشته و از نظر فرهنگی با او مانوس نیستم این نشاندهنده این است که خانواده او کمتر روی این مسایل توجه داشته‌اند البته باز باید بگوییم که این عامل تعیین کننده و مهم نیست ولی بدون تاثیر هم نیست. 


بعضی از افراد هم دنبال اسامی خاص هستند و نشاندهنده آن است که به نوعی وابستگی و همبستگی ملی و یا ذهنیت ملی گرایی دارند و می‌توان به اسامی که بیشتر از شاهنامه و یا کتاب‌های ارمنه قدیم انتخاب شده، اشاره کرد که شخصیت این افراد نشاندهنده این است فرد در خانواده‌ای با ذهنیت خاص و چارچوب باستانی بزرگ می‌شود.

بعضی از اسامی هم به دوره زمانی خاصی تعلق دارند. مثلا دختری به دنیا می‌آید و اسم او را گلی می‌گذارند، در دوران کودکی شاید اشکالی نداشته باشد ولی در دوران بزرگسالی زنی که 50-60سالش باشد، ممکن است این اسم برایش جالب نباشد و تفکر افراد نسبت به این شخص احساس یک انسان باشخصیت، بزرگمنش و جایگاه اجتماعی بسیار خاص نیست.

از نظر اسلام جزیی از حق فرزندان این است که پدر و مادرنام نیک برای آنها انتخاب کنند و توصیه می‌شود اسمی برای فرزندان انتخاب کنید که اگر می خواهید نام شخصیتی در تاریخ باشد، حتما بالا مقام باشد. اسامی باید معنای خیلی بزرگ، معرفتی ،عرفانی ،مذهبی ،علمی و وطنی داشته باشد و بیگانه نباشد.

چقدر خوب است اسمی را که انتخاب می‌کنیم از لحاظ تلفظ راحت بوده و در زبان بچرخد. اسامی که الف در آنها استفاده شده بهتر است ولی اسامی که دو ساکن پشت هم دارند تلفظ آنها زیاد جالب نیست. واژه آنقدر هم نامانوس نباشد مثلا اسم «مایک» شاید مفهومی خوبی داشته باشد ولی هر کس نمی‌داند و احساس غریبی در فرد ایجاد می‌شود.

گاهی پیش می‌آید که بعضی از افراد دارای دو اسم هستند، یک اسم در شناسنامه و اسم دیگری خانواده و دیگران او صدا می زنند. معمولا این کاردرست نیست و شخص با دو هویت و شخصیت زندگی کرده و ممکن است حتی دو برداشت متفاوت از خود داشته و معمولا از نظر هویتی هم دچار مشکل می‌شود.