كوچههای خراسان تورا میشناسند
موجهای پریشان تو را میشناسند
پرسش تشنگی را تو آبی٬ جوابی
ریگهای بیابان تو را میشناسند
نام تو رخصت رویش است و طراوت
زین سبب برگ و باران تو را میشناسند
هم تو گلهای این باغ را میشناسی
هم تمام شهیدان تو را میشناسند
از نیشابور با موجی از ''لا'' گذشتی
ای كه امواج طوفان تو را میشناسند
بوی توحید مشروط بر بودن توست
ای كه آیات قرآن تو را میشناسند
گر چه روی از همه خلق پوشیده داری
آی پیدای نهان٬ تو را میشناسند
اینک ای خوب فصل غریبی سر آمد
چون تمام غریبان تو را میشناسند
كاش من هم عبور تو را دیده بودم
كوچههای خراسان تو را میشناسند
مرحوم قیصر امینپور