سایر زبان ها

صفحه نخست

فیلم

عکس

ورزشی

اجتماعی

باشگاه جوانی

سیاسی

فرهنگ و هنر

اقتصادی

هوش مصنوعی، علم و فناوری

بین الملل

استان ها

رسانه ها

بازار

صفحات داخلی

آیت الله جوادی آملی در دیدار معاون مفتی کروواسی

قلمهای عالمان دین تبرهای ابراهیمی است كه بتهای جاهلیت را درهم می‌كوبد

۱۳۹۰/۰۷/۲۱ - ۱۳:۰۸:۳۸
کد خبر: ۸۱۷۹۸
قلم دانشمندان اسلامی، تبر ابراهیم خلیل است بتهای غربی و شرقی كه افكار الحادی آنهاست در بتكده‌های خاص آنها تعبیه شدند.
به گزارش سرویس قاب نقره برنا، حضرت آیت الله جوادی آملی روز گذشته در دیدار با دکتر عزیز حسنویچ معاون مفتی اعظم کروواسی و پنج تن از امامان جمعه این کشور با ایشان گفتند: شما باید جمهوری اسلامی را منزل خودتان تلقی کنید و ایران به منزله وطن دوم شما بوده و ما با شما احساس محبت، صفا و صمیمت می‌كنیم.

ایشان همچنین در این دیدار فرمودند: تفاوت اصلی ما موحدان با بیگانه‌ها در این است كه ما معتقدیم و این اعتقاد ما برهانی است و مصداق آن تفاوت را می توانیم در مساله مرگ و دنیای پس از آن ببینیم.

ایشان افزودند: باید فرزندی خود نسبت به پدرمان حضرت ابراهیم (ع) را حفظ ‌كنیم و اولین كار پسر در برابر برنامه پدر حفظ هویت خود است.

حضرت آیت الله جوادی آملی با اشاره به بیداری اسلامی در منطقه افزودند: بیداری اسلامی كه اکنون در خاورمیانه موج انداخته است به بركت رهپویی ابراهیم (ع) است، این بیداری در ابتدا از ایران اسلامی شروع شد سپس به جهان منتشر شد.

متن کامل بیانات استاد حوزه علمیه قم در این دیدار که توسط پایگاه خبری موسسه «اسراء» منتشر شده است به شرح زیر است:

تفاوت اصلی ما موحدان با بیگانه‌ها
بنده مقدم شما بزرگواران را گرامی می‌دارم حضور شما را در جمهوری اسلامی حضور به منزل خودتان تلقی می‌كنم و جمهوری اسلامی ایران هم به منزله وطن دوم شماست. ما احساس محبت و صفا و صمیمت می‌كنیم. گزارش جامع و تحقیقی كه ارائه فرمودند سودمند بود. سعی بلیغ آقایان در نشر معارف اسلامی مشكور خدا باد! توفیق آقایان را در نشر معارف برتر از خدای سبحان مسئلت می‌كنیم.

اما اصول مطالب: تفاوت اصلی ما موحدان با بیگانه‌ها در این است كه ما معتقدیم و این اعتقاد ما برهانی است انسان كه می‌میرد از پوست به در می‌آید. آنها پندارشان این است انسان كه می‌میرد می‌پوسد فرق این دو نگاه آن است؛ میوه‌ای كه از درخت می‌افتد می‌پوسد، ولی پرنده‌های كه از قفس بیرون می‌رود در فضای باز پرواز می‌كند. انسان با مرگ هرگز از بین نمی‌رود.

اندیشه‌های انسان مردنی نیست. الآن ما به عنوان یك صاحب‌نظر مثلاً درباره دانشمندان چند هزار سال قبل اظهارنظر می‌كنیم می‌گوییم: مثلاً ارسطو یا افلاطون یا سقراط آن نظریه‌های آنها درست بود و فلان نظریه نادرست بود چه اینكه یك منجم و كیهان‌شناس ماهر او هم می‌تواند وضع خسوف و كسوف چند هزار سال بعد را هم‌اكنون استخراج كند معلوم می‌شود، ما یعنی انسان نه در زمان خاص می‌گنجیم نه در زمین مخصوص منحصریم و چون دارای روح مجردیم خداوند ما را در قرآن به چند راه معرفتی دعوت كرد.

معرفت‌شناسی افراد حس‌گرا و تجربه‌گرا این است چیزی را می‌پذیرند یا با چشم غیر مسلح دیده شود یا با چشم مسلح در آزمایشگاه چیزی كه قابل دیدن یا شنیدن نیست آن را افسانه و اسطوره می‌پندارند ولی قرآن كریم مدار معرفت‌شناسی را بسیار عمیق و گسترده معرفی كرده و به ما فرمود انسان هم می‌تواند از راه حس و تجربه چیزی را فرا بگیرد و بالاتر از حس و تجربه، معرفت نیمه‌تجربی مثل ریاضی را فرا بگیرند و بالاتر از معرفت نیمه‌تجربی به تجریدی تام راه پیدا كنند و در فلسفه و كلام درباره كل جهان بیاندیشند كه آغاز جهان چه بود و انجام جهان چیست و آفریدگار جهان كیست؟ این معرفت را در هیچ آزمایشگاهی نمی‌توان به دست آورد. این انسان است كه توانای آن است درباره كل هستی فتوا دهد چنین انسانی را جز دین چیزی تغذیه نمی‌كند لذا قرآن كریم هم ما را به معرفت حسی فرا خواند و به ما چنین فرمود نگاه نمی‌كنند به زمین، نگاه نمی‌كنند به آسمان، نگاه نمی‌كنند به شتر و نگاه نمی‌كنند به خصوصیت گیاهان در فصل بهار این قدم اول معرفت‌شناسی است.

باطن عالم
در مرحله بعد فرمود ما ابراهیم خلیل(علیه السلام) را ملكوت عالم نشان دادیم ﴿وَكَذلِكَ نُرِی إِبْرَاهِیمَ مَلَكُوتَ السماوَاتِ وَالْأَرْضِ﴾ بین رؤیت و نظر فرق است همان طوری كه در فارسی بین دیدن و نگاه كردن فرق است ابراهیم خلیل(علیه السلام) باطن عالم یعنی ملكوت را دید، پشت پرده نظام خلقت را دید، جریان بعد از مرگ را دید، بهشت و جهنم را، سرنوشت انسان بعد از مرگ را، همه اینها را خدا به او نشان داد و به ما فرمود شما فرزندان ابراهیم هستید در پایان سوره حجر چنین فرمود: ﴿ملةَ أَبِیكُمْ إِبْرَاهِیمَ هُوَ سَماكُمُ الْمُسْلِمِینَ مِن قَبْلُ﴾ یعنی شما فرزندان ابراهیم خلیلید راه آن حضرت را باید طی كنید، او باطن عالم را دید شما درباره باطن عالم نظر بدهید. در یك آیه قرآن چنین فرمود: ﴿وَكَذلِكَ نُرِی إِبْرَاهِیمَ مَلَكُوتَ السماوَاتِ وَالْأَرْضِ﴾ و در آیه دیگر به ما فرمود ﴿أَوَ لَمْ ینظُرُوا فِی مَلَكُوتِ السماوَاتِ وَالْأَرْضِ﴾ این نظر به آن رؤیت ختم می‌شود. اگر نظر به رؤیت ختم شد ما فرزندی خود را نسبت به پدرمان ابراهیم خلیل حفظ می‌كنیم.

اولین كار پسر در برابر برنامه پدر حفظ هویت خود است او پسر را به قربانگاه برد و جریان رمی جمره مكه را و عرفات و مشعر و منا را به ما آموخت تا ما هوس را قربانی كنیم و شیطان درون و بیرون را رجم كنیم. وقتی شیطان درون و بیرون را رجم كردیم نه بیراهه می‌رویم نه راه كسی را می‌بندیم. وقتی به اینجا رسیدیم كه نه بیراهه برویم نه راه كسی را ببندیم همه را راهنمایی می‌كنیم برای راهنمایی همگان مانند پدرمان كعبه می‌سازیم. او قبله ساخت برای همه، كعبه ساخت برای همه، ما در محدوده خود مسجد می‌سازیم، مدرسه بنا می‌كنیم، مدرس احیا می‌كنیم، كتاب می‌‌نویسیم، درس می‌گوییم، شاگرد می‌پرورانیم، امامت جمعه و جماعت را به عهده می‌گیریم اینها همگی نشانه فرزندی ما نسبت به پدر ماست. وقتی قبله ساختیم، مطاف ساختیم، مسجد بنا كردیم، براهین توحیدی را منتشر می‌كنیم جامعه بشری را كه دارای درجات گوناگون است برخی را با برهان عقلی، عده‌ای را با موعظه، گروهی را با جدال احسن به دین خدا فرا می‌خوانیم چون خدا چنین فرمود: ﴿ادْعُ إِلَی سَبِیلِ رَبكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُم بِالتِی هِی أَحْسَنُ﴾ اگر ان‌شاءالله این ثمربخش بود جامعه بیدار می‌شود و این بیداری اسلامی كه الآن در خاورمیانه موج انداخت به بركت رهپویی ابراهیم، پدر ماست. اول از ایران اسلامی شروع شد بعد به جهان منتشر شد. در فرهنگ ما چنین آمده است در پیشگاه شهدا عرض ادب می‌كنیم به ارواح آنها كه همچنان زنده‌اند خطاب می‌كنیم و می‌گوییم «طبتم و طابت الأرض فیها دفنتم» دین به ما گفت: كشوری كه در او شهید بیاورد كشور طیب و طاهر است در قرآن چنین می‌خوانیم كه سرزمین پاك میوه پاك می‌دهد ﴿وَالْبَلَدُ الطیبُ یخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبهِ﴾ خون شهدا زمینه زندگی مردم را از آلودگی اخلاقی پاك می‌كند در زمینه پاك، افكار پاك، اخلاق پاك، اعمال پاك به عنوان بهترین میوه رشد می‌كند. از این به بعد كسی خواست این درختهای طیب خوش‌میوه را قطع كند یا آن مساجد و مراكز مذهب را ویران كند دست فرزندان ابراهیم خلیل به تبر می‌رسد و بتها را درهم می‌شكند.

قلم عالمان دین
امروز سخن از تبر و شمشیر نیست. سخن از بنان و بیان است. سخن از قلم و نوشتن و نوشتار است قلم دانشمندان اسلامی، تبر ابراهیم خلیل است بتهای غربی و شرقی كه افكار الحادی آنهاست در بتكده‌های خاص آنها تعبیه شدند. قلمهای عالمان دین، تبرهای ابراهیمی است كه بتهای جاهلیت الحاد و شرك را درهم می‌كوبد و خدای سبحان به ما وعده داد در هر فضیلتی از راه غیر ده برابر پاداش می‌گیرید ﴿مَن جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا﴾ این فضیلت اختصاصی به بعد از مرگ ندارد این طور نیست كه اگر كسی در دنیا كار خیر كرد فقط بعد از مرگ و در بهشت ده برابر پاداش بگیرد بلكه اگر كسی در دنیا یك قدم بردارد و یك قلم بنگارد خداوند ده قدم و ده قلم او را پیش می‌برد. اینكه می‌بینیم با همه اسلام‌هراسیهای بیگانگان از مصر تا بحرین، از تونس تا یمن همه جا سخن از خدا و قرآن است این صدا را خدای سبحان از حنجره مظلومان به در آورد و به گوش فراعنه رساند و آنها را از تخت عزت به تخت ذلت نشاند و كوه‌نشینان مستضعف را بر كاخ‌نشینان مستكبر پیروز گرداند و چنین فرمود: ﴿وَنُرِیدُ أَن نمُن عَلَی الذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ﴾ به امید پیروزی نهایی اسلام بر كفر جهانی.
نظر شما