به گزارش سرویس فرهنگی برنا به نقل از ستاد خبری بیست و هشتمین جشنواره بین المللی فیلم كوتاه تهران، نشست با اساتید و هنرمندان در روز چهارم جشنواره برگزار شد. میهمانان: محمد طیب (كارشناس – مجری)، انیس الاسود (مستندساز تونسی)، شریفالبندری (مستندساز مصری)
موضوع جلسه: نگاهی به فیلمهایی كه درباره انقلابهای كشورهای عربزبان ساخته شده است.
آنچه گذشت: نشست تخصصی سینما بیداری دیشب با اكران فیلم «18روز» به كارگردانی «شریفالبندری» كارگردان مصری برگزار شد. «البندری» درباره فیلم «18 روز» گفت: «18 روز» فیلمی 10 اپیزودی است كه وقایع 12 ژانویه تا 11 فوریه را به تصویر كشیده است.10 كارگردان به طور جداگانه اپیزودها را ساخته و هیچكدام از محتوای كار دیگری خبر نداشتهاند. 2 نفر از این 10 كارگردان از فیلمسازان مشهور مصر هستند. من در اپیزود خودم از قلب انقلاب كنارتر رفته و از میدان تحریر حرف نزدهام بلكه از شهر كوچك اما كلیدیای حرف زدهام كه آدمهای این اپیزود دارند زندگی روزمره خودشان را میكنند. هدف من این نبود كه مستقیم درباره انقلاب صحبت كنم بلكه میخواستم انگیزهای برای انقلاب ایجاد كنم و از آدمهای عادیای حرف بزنم كه درگیر انقلاب میشوند.
انیس الاسود نیز درباره فعالیتهای فیلمسازیاش توضیح داد: در این جشنواره به عنوان داور بینالمللی حضور دارم و آخرین ساختهام مستندی است درباره دختر 11 سالهای كه با مشكل قدم گذاشتن از دنیای دخترانه به دنیای زنانه به واسطه ازدواج كردن، دست و پنجه نرم میكند. فیلم آیندهام كه تا هفته دیگر ساخت آن به اتمام میرسد و تا آخر سال هم پخش میشود درباره انقلاب تونس است.
در ادامه این گزارش می افزاید: البندری در پاسخ به سوال مجری مبنی بر اینكه به عنوان كارگردان و شهروند مصری چه نقشی در انقلاب داشتید، گفت: «به عنوان كارگردان هیچ نقشی در این روزها نداشتم و حتی به فیلم هم فكر نمیكردم اما به عنوان یك شهروند در میان مردم بودم و میخواستم سهم خودم را از كتكها داشته باشم.»
طیب از البندری پرسید: «فكر نمیكنید به عنوان یك مستندساز فرصت خوبی بود كه فیلمبرداری میكردید؟
البندری هم در پاسخ توضیح داد: «این انتخابی است كه هر فرد برای خودش دارد و هر جوابی هم برای این سوال صحیح است. ولی ترجیح دادم در میان مردم باشم تا اگر كسی به كمك نیاز داشت دركنار او باشم.»
«الاسود» با تایید حرفهای «البندری» گفت: نقش كارگردان با خبرنگار متفاوت است. كارگردان اول باید درباره كارش فكر كند، بعد آن را بسازد. ولی خبرنگار باید از قلب حوادث تمام وقایع را نشان دهد و رسالت این دو نفر با هم خیلی فرق میكند. به همین دلیل لزومی ندارد كه كارگردان دوربین به دست در میان مردم حضور داشته باشد، بلكه میتواند بعدها تجربیات خود از حضور در میان مردم را به صورت فیلم نمایش دهد. هرچند من كارگردانهای ایرانی را میشناسم كه راوی انقلابشان بودهاند و فیلمهایی ساختهاند كه من آنها را خیلی دوست دارم، چراكه با یك تفكر عمیق ساخته شدهاند و بازتابی از وقایع سیاسی و اجتماعی كشور است. با این حال حتی همین فیلمها هم حالت خبری ندارند، بلكه از ساختارشان پیداست كه یك تفكر عمیق و محكم پشت این فیلمها وجود دارد.
در ادامه جلسه «الاسود» از مجری برنامه خواست تا دیدگاهش را درباره انقلاب مصر و تونس بگوید: محمد طیب هم با اشاره به اینكه این حس كه دیدگاه سایر مردم نسبت به انقلابهای شما چیست خیلی حس خوب و قابل ستایشی است، گفت: به عنوان یك ایرانی آنچه را كه از انقلاب مردم تونس و مصر میبینم این است كه بعد از گذشت سی سال از انقلاب ما، حالا نوبت به بقیه كشورها رسیده كه مردم حرف خودشان را آزادانه بیان كنند ولی باید مراقب جریانهای غربی در انقلابتان باشید و وحدتی كه باعث به وجود آمدن این انقلاب شده است را حفظ كنید.
«الاسود» از حاضرین خواست تا آنها هم نظراتشان را راجع به انقلاب مصر و تونس بگویند. یكی از حضار پرسید: آیا حركت شما برای انقلاب یك حركت اسلامی بوده یا مردم از سیستم حكومتی خسته شدهاند؟ «البندری» به این سوال پاسخ داد: مردم مصر مسلمان و غیرمسلمان از سیستم خسته شده بودند. من خودم مسلمان هستم ولی اگر مسیحی هم بودم به خیابان میرفتم و در این انقلاب همه مردم مصر دخیل بودند نه بخشی از آنها. الاسود در ادامه صحبتهای البندری گفت: انقلابی كه در كشورهای ما رخ داده با انقلاب ایران بسیار متفاوت است؛ چراكه انقلاب ایران یك رهبری واحد و مجتهد به نام آیتالله خمینی(ره) داشت كه در مسیری پیش میرفت و همه ایرانیان به دنبالش در حركت بودند، اما انقلاب ما دارای رهبر خاصی نبود و این مردم بودند كه هركدام با هر فكر و نظری برای به ثمر رسیدن انقلابشان تلاش كردند.
حاشیه
یكی از حاضران در جلسه از میهمانان سوال كرد در مصر با وجود اینكه همه مسلمان نیستند، چرا در انقلاب اخیر از نمادهای اسلامی مثل «اللهاكبر» گفتن یا خواندن نماز جماعت استفاده میكنید؟ «البندری» پاسخ داد: «اللهاكبر» یعنی خداوند بسیار بزرگ است و این حرف مشترك ادیان الهی است. مسیحی هم همین را میگوید و به بزرگی خداوند اعتقاد دارد و به نظر من نمیتوان این را یك نماد صرفا اسلامی دانست، اما اینكه اكثریت مردم مصر مسلمان هستند هیچ شكی نیست و در كشور دموكراتی مثل مصر حق با اكثریت است. وقتی اكثریت میگویند «اللهاكبر» همه به دنبال آنها تكرار میكنند.