مجید ابهری مشاور خانواده درخصوص آثار اوقات فراغت مجازی در زندگی جوانان به خبرنگار اجتماعی برنا گفت: انسان با توجه به شرایط سنی و وضعیت حرفه ای خود نیاز اساسی دارد تا برای رفع کسالت روحی و خستگی جسمی، تجدید قوا و تجدید انرژی کند. پر کردن اوقات فراغت یکی از اساسی ترین مهارتها و ضروریترین نیازها است، چرا که انسان، اعم از نوجوان، جوان و پیر، زن و مرد، اگر کسالت روحی، خستگی فکری و فرسودگی جسمی را از تن و روان خود خارج نکند، با انباشت خستگی مواجه شده و در مدتی نه چندان طولانی، کارایی خود را از دست خواهد داد.
وی گفت: 70 درصد از جوانان برنامه معینی برای اوقات فراغت خود نداشته و بر اثر برنامهریزیهای لحظهای و حرکات سلیقهای برای این اوقات گرانبها کاری انجام میدهند. 30 الی 35 درصد از نوجوانان و جوانان برای گذراندن اوقات فراغت خود به بازیهای رایانهای و سرگرمیهای الکترونیکی پناه میبرند که زیانهای ناشی از این اقدامات به اندازه کافی مورد بحث قرار گرفته است.
این مشاور خانواده اضافه کرد: خانوادهها، آموزش و پرورش، دانشگاهها، صداوسیما، شهرداریها و نهادهای فرهنگی، مسوولیت مستقیم برنامه ریزی برای اوقات فراغت جوانان را دارند. در این زمینه با هیچ کمبود بودجه مواجه نیستیم بلکه اضافه نیز داریم. مشکل اساسی در ضعف مدیریت برنامه ریزی و فقدان کارشناسان متخصص در زمینه پر کردن اوقات فراغت است.
ابهری، به سرکشی جوانان به سایتهای مختلف و ورود به چت رومهای بی در و دروازه و ساعتها سرگرمی در این اتاقها اشاره کرد و گفت: در پارهای از اوقات ورود به سایتهای غیراخلاقی مخصوصا سایتهای ویرانگر باورهای دینی، زیانبارترین نتایج پر کردن اوقات فراغت بدون فرهنگ سازی لازم در ارتباط با رایانه است. بهتر است تا دیرتر از این نشده بسترسازی فرهنگی برای کاربرد اصولی و منطقی رایانه انجام گرفته و شبکههای اجتماعی تحت نظارت نهادهای فرهنگی ایجاد شوند تا جوانان بدون ترس از القائات ویرانگر شیطان پرستان و عرفانهای دروغین وارد اتاقهای گفتوگو گردند، سوالات و نظرات و ایده های خود را عرضه کنند، با دوستان و همسالان خود به تبادل نظر بپردازند.
این آسیب شناس همچنین ادامه داد: ایجاد مراکز رفاهی تفریحی رایگان و ارزان قیمت برای نوجوانان و جوانان بویژه در مناطق جنوبی تهران و شهرستانهای دورافتاده و محروم اصلیترین اهرم پیشگیری از اعتیاد و افسردگی است. تمام شهرها و شهرستانها با الگو گرفتن از فرهنگسراهای تهران مخصوصا بوستان گفتوگو و همینطور مراکز ورزشی موجود میتوانند با کمکهای دولت و همیاری مردم مشابه آنها را در ابعاد کوچکتر در شهرهای خود ایجاد کنند.
ابهری در خاتمه اظهارداشت: بعد از 30 سال پژوهش نظری و میدانی در آسیبهای اجتماعی، این اطمینان به دست آمده که فقیرترین خانوادهها نیز وقتی موضوع آینده و سلامت فرزندان خود را در میان ببینند، از هیچ کمکی دریغ نمیکنند. مدیریت و برنامه ریزی و نظارت اصولی، دلسوزی و همدلی و تعاون و یکدلی ابزار لازم برای اینگونه حرکتها است.