جرعههای جانبخش...
به گزارش سرویس قاب نقره برنا، از چیزهائی كه موجب میشود عنایت خداوند از خانه و افراد آن برداشته شود، گناه در خانه است. گاهی یك گناه از انسان سر میزند؛ نظیر این كه العیاذبالله دروغی میگوید. این كار بدی است و باید توبه كند. ولی گاهی گناه او مداوم است. یعنی هر روز دروغ میگوید، هر روز غیبت میكند، هر روز شایعه پراكنی میكند و هر روز ظلم میكند.
گناه مداوم و مستمر و به بیان دیگر تکرار گناه، خطرات فراوانی دارد. قرآن کریم میفرماید: «ثم كان عاقبة الذین اساؤا السؤی ان كذبوا بایات الله و كانوا بها یستهزؤن»
آیت الله مظاهری در ادامه شرح این حدیث در درس اخلاق خود میفرماید: عاقبت عادت به گناه این است که گناهکار پس از مدتی آیات الهی را تکذیب میکند. اگر کسی به گناهان تکراری و مستمر مبتلا شد، زمانی نمیگذرد که منبر و محراب و روحانیت را خرافه میداند، آیات روشن قرآن کریم در خصوص صداقت، امانتداری، توجه به قیامت، حجاب و عفاف، خمس و زکات و نظایر آن را تکذیب میکند و دستورات الهی را تراوشات ذهنی روحانیون میخواند و به آن دستورات عمل نمیکند.
امام صادق(ع) میفرمایند: كه اگر كسی گناه كرد، یك نقطه سیاه در دلش پدیدار میشود که میتواند با توبه، آن نقطه را پاک کند. اما اگر توبه نكرد و گناه او تکرار شد و دچار گناهِ روی گناه شد، آن نقطه سیاه گسترش مییابد و سیاهی گناه مداوم، كم كم همه دلش را فرا میگیرد و دیگر رستگار نمیشود.