منصور بهرامی آسیب شناس در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی برنا با بیان اینکه ازدواج بین هر دختر و پسری که به بلوغ جنسی برسند یک امر غریزی است، اظهار داشت: ازدواج به مفهوم ثبت رابطه نزدیک 2 فرد با جنس مخالف هم است. در زمان های قدیم که ثبتی نبود، جوان وقتی به سن خاصی می رسید بر اساس نیازهای غریزی به جنس مخالف خود گرایش پیدا می کرد و در نهایت این ازدواج به ازدواج ختم می شد.
وی در این باره گفت: بعدها که مسایل و قوانین اجتماعی و قوم و قبیله ای که حالا قوانین اجتماعی ارزشی جامعه نامیده می شوند، برجسته تر شد، هر جوانی که قصد ازدواج دارد، باید ازدواج خود را ثبت کند تا در جامعه به عنوان یک زوج شناخته شوند.
این آسیب شناس گفت: در جامعه سنتی ما بنا بر آداب و رسوم و احکام اسلامی باید دختر و پسر برای برقراری ارتباط نزدیک در چارچوب و قوانین خاصی تشکیل زندگی دهند.
بهرامی با بیان اینکه امروزه خانواده ها نقشی در انتخاب همسر فرزندان خود ندارند، افزود: جوانان به خود اجازه می دهند که همسرشان را خودشان انتخاب کنند و به خانواده های خود اجازه اظهار نظر نمی دهند.
وی ادامه داد: تجربه نشان داده که هرچه سایه خانواده در انتخاب همسر کمرنگ تر شود، ازدواج ها ناموفق تر خواهد بود، چراکه اطلاعات و تجربه خانواده برای ایجاد یک وصلت بیشتر از جوانی است که شاید فقط با یک نگاه و هدف شخصی همسرش را انتخاب می کند.
وی با تأکید بر اینکه همیشه نیز انتخاب خانواده ها درست نیست، خاطرنشان کرد: چنانچه والدین و فرزندان دارای اختلاف عقیده و سلیقه زیادی باشند، به طور حتم جوان در ازدواج با همسری که خانواده برای او برگزیده است با شکست رو به رو خواهد شد.
بهرامی با تأکید بر اینکه اختلاف عقاید و سلیقه فرزندان با والدین یکی از دلایل اصلی ازدواج ناموفق است، گفت: این اختلافات در گذشته بسیار کم بوده و یکی از وظایف مهم والدین انتخاب همسر برای فرزندانشان بوده است که امروزه این حق از آن ها گرفته شده و جوان می خواهد خودش انتخاب کند، به همین دلیل میبینیم که خیلی از ازدواج ها سرانجام خوبی ندارند.
این آسیب شناس افزود: لازمه یک ازدواج موفق این است که فرزندان با پدر و مادر خود ارتباط صمیمانه تری برقرار کنند و با هم فکری و مشورت به دنبال راه حل هایی باشند و همسر خود را برگزینند.