به گزارش سرویس قاب نقره برنا، «عرفه» یعنی جوشش عرفان بر تشنگی جان. شکوه ایمان، روز شور و هیجان و شکوه و گلایه از شیطان.
عارفانی که از حضیض دنیا میرهند و جامه تعلقات دنی را از تن میکنند و طیالارض کنان، پای بر مسیر عقبی مینهند و در عرفات بیکرانه آگاهی وقوف میکنند.
و عرفات همان وادی مقدسی است که از همان ابتدا بر عرفان و آگاهی بنیان شده است. مجلس دیدار آسمانی آدم و حوا، همین بیابان بود. اینجا همان صحرایی است که اولین عارفش خلیل الله بود، آن روز که جبرئیل آموزگارش بود و بر خلیل احکام حج مینمود، درست وقتی که به این منطقه رسیدند، ندای «عرفت» «عرفت» ابراهیم صحرا را به «عرفات» شهره گردانید.
و از همان روزگاران است که اینجا عرفات عاشقان شده است. سرزمین شناخت و خود آگاهی شان نسبت به خود و خدایشان. عرفات یعنی ای آنکه سختی سفر الی الله را به جان خود خریدهای و مغیلان بیابانش را بر پای خلانیده و خویش را به چند قدمی قرب آن یار کشانیدهای، آیا خود روا میدانی قبل از اینکه دق البابش کنی و خود را بر او فاش گردانی که کیستی و از پی چه آمده ای، پای بر حریم اقدسش نهی ؟!مگر می شود قبل از معارفهای حتی ابتدائی، بر حریمی کبریائی پای نهاد؟
برای دیدن قسمت اول فیلم دعای عرفه در صحرای عرفات
برای دیدن قسمت دوم فیلم دعای عرفه در صحرای عرفات
و برای برای دیدن قسمت سوم فیلم دعای عرفه در صحرای عرفات کلیک کنید.