به گزارش سرویس سینمایی برنا،آثار «کیومرث پور احمد» همواره هم در میان خانواده ها و هم مخاطبان خاص از ارزش و اعتبار فراوان برخوردار است.مجموعه دوازده قسمتی «قصه های مجید»نوستالژی چند نسل از مخاطبان سینما و تلویزیون به شمار می رود.
* به نظر می رسد در سال های اخیر از فضای فیلم سازی برای کودکان فاصله گرفته اید آیا محدودیتی برای کارتان وجود دارد؟
اتفاقا زمانی که برای کودکان فیلم می سازیم با محدودیت های کمتری روبه رو هستیم. من هنوز هم روحیات کودکانه دارم. شاید کودکی بی حوصله شده ام و کم انگیزه. شاید هم بزرگ شدم! به هرحال این فاصله گرفتن از سینمای کودک چندان توضیح پذیر نیست.
*به نظر شما جشنواره های داخلی مانند«رشد»چقدر می تواند در امر آموزش فرهنگسازی کند؟
شما فکر می کنید جشنواره «فجر»چقدرروی سینمای ایران تاثیر دارد ؟! یا جشنواره «کودک فیلم کودک اصفهان» چقدر تاثیر دارد ؟! قاعدتا اثرگذاری کمی دارند. جشنواره های معتبر دیگر هم به همین شکل .جشنواره های سینمایی فرهنگ سازی نمی کنند. شاید بهتر باشد اینطور بگویم که هر جشنواره ای به اندازه ی خودش اثرگذاری دارد. هر فیلم به اندازه ی یک فیلم، هر کتاب به اندازه ی یک کتاب، و هر تصنیف به اندازه یک تصنیف اثرگذار است. شما به جشنواره فیلم«اسکار»دقت کنید؛کافی است کارگردانی یا فیلمی یک بار کاندید دریافت جایزه «اسکار»شود و زندگیش برای همیشه زیر و رو می شود.به این دلیل که سینمای آمریکا بسیار ثروتمند است و در واقع قدرتش را از ثروتش دارد به همین دلیل هم هست که سینمای جهان را بلعیده است.
*آیا به نظر شما نیاز به تاسیس سازمانی برای پرورش و حمایت از فیلم سازانی که قرار است به ساختن آثار ماندگار در حوزه کودک و نوجوان بپردازند وجود دارد؟
اگرچه من هیچوقت علاقه ای به سازمانی کار کردن نداشتم اما در تمام مدت فعالیت حرفه ای ام به صورت پراکنده و غیرسیستماتیک همین کار را کردم و می کنم .حتی در این سال ها که انگیزه فعالیت های صنفی ام کم شده با این حال هرگز به علاقه مندان بی توجه نبوده ام.
*بسیاری از جوانان امروز خاطرات بسیار شیرینی از «قصه های مجید»دارند،شما به عنوان سازنده، چه ارتباطی با اثر دارید؟
بعضی از قسمت ها را خودم هم بسیار دوست دارم و هر چند وقت یک بار هم می بینم مانند«صبح روز بعد»اما بعضی از قسمت ها را زیاد دوست ندارم. اصولا تمام کارهای من اینگونه هستند. بعضی از انها را به شدت دوست دارم و بعضی هم مثل بچه های ناخلف هستند و تمایلی به چندباره دیدنشان ندارم.
*خاطره ای از ساخت «صبح روز بعد» دارید؟
در «صبح روز بعد» آقای «حسینی» معلم ادبیات «مجید» است و «جهانبخش سلطانی»،«میاندار»و «جمشید صدری» هم بازی می کنند که هر سه از هنرپیشه های قدیمی و با سابقه تئاتر اصفهان هستند. یک روز سر فیلمبرداری آقای «حسینی»که خودش معلم بود حالش خیلی بد شد و با ناراحتی گفت؛ «ازبقیه هنرپیشه ها چند بار فیلمبرداری می کنید ولی از من یک برداشت می گیرید ! » من برایش توضیح دادم ما داریم نگاتیو مصرف می کنیم و وقت برایمان مهم است و اگر پلان های شما را با یک برداشت می گیریم این از خوب بودن کار شماست نه بی توجهی ما.. و این یکی از خاطرات جالب در «صبح روز بعد» بود.