علی اسفندیاری، معروف به نیما یوشیج سال 1276 در یوش، از توابع نور مازندران متولد شد و 62 سال عمر کرد.
نیما در اشعاری نظیر خروس و روباه، چشمه و بز افکاری اجتماعی را بیان میکند اما قالب اشعار قدیمی است.
نیما یوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید
او در 13 دی ماه 1338 بر اثر ابتلا به ذاتالریه درگذشت و او را در تهران دفن كردند؛ تا اینكه در سال 1372 طبق وصیتش، پیكرش را به یوش برده و در حیاط خانه محل تولدش به خاك سپردند
نیما علاوه بر شكستن برخی قوالب و قواعد، در زبان قالبهای شعری تاثیر فراوانی داشت. او در قالب غزل ـ بهعنوان یكی از قالبهای سنتی ـ نیز تاثیر گذار بوده است.
آثار نیما عبارتند از: «تعریف و تبصره و یادداشتهای دیگر» ، «حرفهای همسایه»، «حكایات و خانواده سرباز»، «شعر من»، «مانلی و خانه سریویلی» ،«فریادهای دیگر و عنكبوت رنگ»، «قلمانداز»، «كندوهای شكسته» (شامل پنج قصه كوتاه)، «نامههای عاشقانه» و.
نیما در دی ماه 1301 «افسانه» را نوشت و بخشهایی از آن را در مجله قرن بیستم به سردبیری «میرزاده عشقی» به چاپ رساند
و نخستین شعرش را در 23 سالگی نوشت، یعنی همان مثنوی بلند «قصه رنگ پریده» كه خودش آنرا یك اثر بچگانه معرفی كرد.
نیما یوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید.