«بهرام شکوری»، رئیس کمیته مشترک ایران و ژاپن، در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری برنا با تاکید بر اینکه ژاپن بهترین میانجی میان ایران و آمریکاست، خاطرنشان کرد: حضور نداشتن رئیس کمیته مشترک ایران و ژاپن در سفر ریاست جمهوری به توکیو نشان میدهد ابعاد سیاسی این سفر پررنگتر از ابعاد اقتصادی است.
این فعال اقتصادی ادامه داد: ژاپن یکی از کشورهایی است که از رابطه ایران با آمریکا سود میبرد و میتواند بهترین میانجی باشد. آبه شینزو هم به شدت پیگیر این موضوع است تا هم بتواند مناسبات تجاری و هم مناسبات سیاسی خود را با ایران توسعه دهد.
رئیس کمیسیون معادن وصنایع معدنی اتاق بازرگانی ایران گفت: روابط ایران و ژاپن قدمتی بالای 90 سال دارد و ژاپن بازار خوبی برای محصولات ایرانی از جمله فرش، خشکبار، محصولات کشاورزی، نفت و فراوردههای پتروشیمی، میعانات گازی و صنایع معدنی است. همچنین ایران و ژاپن ظرفیت بالایی برای همکاری در صنعت گردشگری دارند.
او افزود: ژاپن صاحب تکنولوژی و ماشین آلات پیشرفته در زمینه محصولات معدنی بوده و علاقمند به خرید محصولات و فرآوردههای معدنی ایران است، به همین دلیل رابطه تجاری خوبی میتواند در این زمینه میان تهران و توکیو شکل بگیرد.
شکوری اظهار کرد: از سوی دیگر ژاپن از جمله متقاضیان قدیمی نفت ایران است چون پالایشگاه های این کشور بر اساس نفت ایران طراحی شده و تبدیل نفت سایر کشورها هزینه زیادی برای ژاپن دارد. به همین دلیل تاکنون معافیتهای زیادی را برای خرید نفت ایران از آمریکا گرفته است.
رئیس کمیته مشترک ایران و ژاپن گفت: روابط ایران و ژاپن قدمت بسیاری دارد اما به دلیل تحریمها و فاصلهای جغرافیایی میان دو کشور، نتوانستیم این روابط تجاری را گسترش بدهیم و تمرکز خود را بیشتر بر رابطه با چین و کشورهای همسایه گذاشتیم اما اگر صادرات سایر محصولات غیر از نفت و میعانات گازی را گسترش دهیم، پیامدهای مثبتی در اشغالزایی و افزایش درآمدهای ارزی برای کشور دارد البته به شرطی که روابط دیپلماتیک خود را بهبود ببخشیم.
او در خصوص راهاندازی پیامرسان مالی توسط ژاپن اظهار کرد: اروپاییها برای اولین بار این کار را آغاز کردند و قول راهاندازی ساز و کار اینستکس را دادند که مورد استقبال ژاپن و روسیه هم قرار گرفت اما در اجرای آن بدعهدی کردند.
شکوری تاکید کرد: روابط بانکی میان کشورها از اهمیت بالایی برخوردار است و هر گونه اختلال در آن، روابط تجاری کشور را هم با مشکل مواجه میکند. همچنین انتقال پول هم هزینههای بسیار زیادی برای فعالان اقتصادی دارد، بنا براین اگر این کانال مالی بین همه کشورها ایجاد شود، به مبادلات تجاری کمک قابل توجهی خواهد کرد.