صفحه نخست

فیلم

عکس

ورزشی

اجتماعی

باشگاه جوانی

سیاسی

فرهنگ و هنر

اقتصادی

علمی و فناوری

بین الملل

استان ها

رسانه ها

بازار

صفحات داخلی

نوای سنتور و نفسِ حبس شده تماشاگران

۱۳۹۸/۱۱/۲۷ - ۰۹:۳۵:۵۱
کد خبر: ۹۶۵۱۳۸
در سانس دوم از سومین شب جشنواره موسیقی فجر در فرهنگسرای نیاوران، گروه تای و دئوتآی که اجرایشان مبتنی بر ساز سنتور بود در تالار سوره حوزه هنری به صحنه رفتند. اجرای این دو گروه به قدری باب میل تماشاگران قرار گرفته بود که نفس آنها در طول اجرا حبس شده بود و در سکوت کامل کنسرت را دنبال کردند.

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری برنا؛ بخش اول سانس دوم به اجرای ساز سنتور توسط امیر حسین رئوفی و  حمید فروزان از گروه «دوئوتآی» گذشت.

این گروه را امیرحسین رئوفی (کارشناس ارشد نوازندگی موسیقی ایرانی) و حمید فروزان (کارشناس ارشد اتنوموزیکولوژی) در سال 1389 در دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران تشکیل دادند.

«دوئوتآی» فعالیتش را با اجراهای دانشجویی در دانشکده موسیقی شروع کرد و نخستین پروژه آن اجرای دونوازی «فانوس» اثر زنده یاد فرامرز پایور بود.

در سال 1393 به پیشنهاد اردوان کامکار اولین اثر دوئو در شیوه سنتورنوازی معاصر به صورت گروهی ساخته و تنظیم شد و پس از آن دو اثر از همین هنرمند نیز بازتنظیم و  به همراه چند قطعه دیگر در کنسرتهای مختلف اجرا شد.

«تب و تاب»، «سفر»، «پژواک»، «سوز و گداز»، «نغمه دران»، «ستر سنتور» و «تا منتهای عشق» قطعاتی بود که این گروه دو نفره اجرا کردند.

نغمه؛ ترنم دوم

در بخش دوم گروه پنج نفره «تآی» به صحنه آمدند. «تآی» به معنی نغمه است.

این گروه نیز  مبتنی بر ساز سنتور بود که در سال 1389 در دانشکده موسیقی دانشگاه تهران توسط امیرحسین رئوفی، حمید فروزان و پدرام جوادزاده تشکیل شد.

تآی  مسیر خود را با تجربه سه سنتور سل کوک آغاز کرد و پس از سنجش تمامیِ گستره‌های صوتی ساز سنتور و آزمون و خطای بسیار به ترکیب بندیِ دو ساز سل کوک و یک سنتور باس رسید.

نخستین تجربه جدی تریو تآی بازتنظیم قطعه «نی نوا» اثر استاد حسین علیزاده بود که در سال 1392 در تالار فارابیِ دانشگاه هنر تهران به روی صحنه رفت. بنا بر مصالح موسیقاییِ جدید، سازهای کوبه‌ای و آواز نیز به اعضای اصلی این گروه اضافه شدند.

نظر شما