ماه محرم قبل از شهادت امام حسین (ع) در میان اعراب چگونه بوده است و آیا پیش از واقعه دشت کربلا تاسوعا و عاشورا وجود داشته است ؟

پوشیدن لباس سیاه بنا بر مشهور بین همه علما چه در حال نماز یا غیر آن مکروه است و اختلافی در این حکم نقل نشده است اما پوشیدن لباس سیاه در عزاداری سیدالشهدا علیه‌السلام و ماه محرم از این کراهت مستثنی است.

اکنون که ماه محرم چون شمشیر الهی در دست سربازان اسلام و روحانیون معظم و خطبای محترم و شیعیان عالیمقام سید الشهداء - علیه الصلاة و السلام - است، باید حد اعلای استفاده از آن را بنمایند، و با اتکا به قدرت الهی، ریشه های باقیمانده این درخت ستمکاری و خیانت را قطع نمایند؛ که ماه محرم، ماه شکست قدرتهای یزیدی و حیله های شیطانی است. مجالس بزرگداشت سید مظلومان و سرور آزادگان که مجالس غلبه سپاه عقل بر جهل و عدل بر ظلم و امانت بر خیانت و حکومت اسلامی بر حکومت طاغوت است، هر چه باشکوهتر و فشرده.

سال‌های قبل از انقلاب، وقتی‌که ماه محرم می‌شد، راه می‌افتادیم، زنگ در خانه‌ها را می‌زدیم و از آن‌ها پارچه سیاه می‌گرفتیم. بالاخره یک چادر مشکی زنانه در هر خانه‌ای پیدا می‌شد.

یک مداح اهل سنت در مورد اهمیت قیام عاشورا در آستانه شروع ماه محرم الحرام ۱۴۴۸ هجری قمری گفت: اگر امام حسین به کربلا نمی‌رفت، آبرویی برای دین اسلام باقی نمی‌ماند. خون حسین (ع) آبروی اسلام است.

در زیارت عاشورا به آل مروان، آل زیاد و آل امیه (بنی‌امیه یا آل ابی‌سفیان) به عنوان دشمنان اهل بیت(ع) لعنت شده است.

سردار شهید حاج قاسم سلیمانی، در دست‌نوشته‌ای که از او منتشر شده، تاکید کرده است کشوری که فرهنگ عاشورا را دارد، باید الگوی جهان باشد.

از جمله مسائل مهمی که در سیرۀ عملی و گفتاری اهل بیت (ع) از جایگاه بسیار والایی برخوردار است و علاوه بر این، آن بزرگواران یاران و امت خویش را به آن توجه داده‌اند، موضوع اشک و اندوه بر مصائب حضرت سید الشهداء (ع) است.

معمولا محرم‌ها جبهه تعطیل بود. حداقل برای رزمنده‌های تهران که در جبهه محرم‌ها بند نمی‌شدند.

حسینیه ارفع الواعظین در محله تختی تهران بیش از ۱۱۰ سال است که محرم‌ها در آن روضه امام حسین (ع) و شهدای کربلا برپا می‌شود.