به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ فیلم «حال خوب زن» در ششمین روز از چهل و ششمین جشنواره فیلم فجر اکران شد فیلمی بلند که نخستین تجربه کارگردانی مهدی برزکی است، او که مستندساز و سازنده فیلم کوتاه بوده حالا با اولین فیلم بلند خود به دنیای ملودرام روانشناختی قدم گذاشته است.
در این فیلم، بازیگران مطرحی چون مهتاب ثروتی، علی مرادی، راضیه منصوری، حمید رحیمی، شهره موسوی و گلاویژ علم به ایفای نقش پرداختهاند.
عوامل تیم فنی فیلم شامل علی حسینزاده (فیلمبرداری)، پویان شعلهور (تدوین)، مهسا حاجیقاسم (طراح لباس)، نیما امین (آهنگساز) و رامین ابوالصدق و علی سوهانی (طراحی و ترکیب صدا) میباشند.
قصه فیلم حول شخصیت سارا با بازی مهتاب ثروتی میچرخد؛ زنی که ترومای تجاوز جنسی در کودکی بر زندگی بزرگسالی او سایه افکنده است و پس از ازدواج با ابراهیم (علی مرادی)، پزشک و همسرش، با ناتوانی در برقراری رابطه زناشویی مواجه میشود. تلاشهای سارا برای غلبه بر این ترومای درونی، مسیر داستان را شکل میدهد و در عین حال، نگاه متفاوت برزکی از زاویه دید همسرش — ابراهیم — نیز، جذابیت و عمق خاصی به روایت میبخشد.
نگاه جدید برزکی و تعریف قصه از نگاه قهرمان مرد فیلم و اهمیتی که او به رابطه با همسرش میدهد و مسائلی که با آنها مواجه میشود از جمله نکات قوت «حال خوب زن» است. روایت حال ناخوش سارا از نگاه همسرش و مسائلی که با آنها درگیر است تماشای فیلم را جذابتر میکند. ابراهیم به همین دلیل به سراغ مشاور میرود تا راهی جلوی پایش بگذارد. .این موضوع برای سارا هم به قدری عذاب آور است که سعی میکند همسرش را به سراغ ایجاد رابطه فرازناشویی هم ببرد. اما ابراهیم به دلیل عشق و علاقهای که به سارا دارد همان ابتدای رابطه منصرف میشود و میگوید همسرش را دوست دارد.
روایت فیلم، بیشتر تمرکز خود را بر مسائل روانی و احساسی سارا و اثرات آن بر زندگی مشترک گذاشته است و در این مسیر، مخاطب با دغدغههای واقعی زوجهای مدرن و فشارهای ناشی از توقعات اجتماعی و فرهنگی مواجه میشود. با این حال، فیلم در برخی بخشها ضعفهایی در نمایش فرآیند درمان و مشاوره علمی دارد؛ اگرچه در فیلم چندین بار به نقش مشاوره و دارو در بهبود شرایط سارا اشاره میشود، اما این فرآیند تنها یکبار در صحنهها نشان داده شده و از قوت اثر کاسته است.
در فیلم، مشاور تنها به عنوان یک صدا یا یک نام در دیالوگها حضور دارد. رفتارهای سارا نیز به گونهای نمایش داده میشود که بیشتر شبیه به افسردگی عمومی است تا اختلال استرس پس از سانحه و پیچیدگی ناشی از تعرض در کودکی. اوج این ضعف، در ده دقیقه پایانی فیلم رخ مینماید؛ جایی که سارا به ناگهان و در یک گفتوگو، تمام خاطرات سرکوب شده را بازگو میکند و به نظر میرسد گره اصلی روانیاش باز میشود. این شتابزدگی و سادهانگاری در حل یک ترومای عمیق، باورپذیری کل قصه را خدشهدار میسازد.
در واقع می شود گفت: حالِ خوبِ زن» تلنگری است برای زوجهایی که با چنین مشکلاتی در زندگی زناشویی خود مواجه هستند. فیلم تلاش میکند نشان دهد که میتوان با صبر، همراهی متقابل و پذیرش درمان، از این بحرانها عبور کرد. این اثر، رویکردی امیدبخش دارد و بر صلح، همدلی و گفتوگو میان زن و شوهر تأکید میکند.
در مجموع، «حال خوب زن» فیلمی جسورانه است که به موضوعات حساس و کمتر پرداختشده در سینمای ایران میپردازد. پرداختن به ترومای جنسی و مشکلات زناشویی در قالب ملودرام روانشناختی، با وجود برخی ضعفهای ساختاری و پرداخت فیلمنامه، ارزش دیدن دارد و تجربهای مهم برای کارگردان و مخاطبان علاقهمند به آثار اجتماعی و روانشناختی محسوب میشود.
انتهای پیام/