تجلیل از آزیتا لاچینی، اسفندیار شهیدی و محسن روشن در جشنواره فجر

به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ آیین بزرگداشت آزیتا لاچینی بازیگر، اسفندیار شهیدی فیلمبردار و کارگردان سینما و محسن روشن صدابردار و صداگذار، شامگاه ۲۰ بهمن‌ماه در پردیس سینمایی ملت و در خانه چهل‌وچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر برگزار شد.

اجرای این مراسم را سونیا پوریامین بر عهده داشت.

در ابتدای برنامه، کلیپی از فعالیت‌های محسن روشن به نمایش درآمد که در بخشی از آن، ابراهیم حاتمی‌کیا از تجربه همکاری خود با این صدابردار سخن گفته بود.

پس از پخش این ویدئو، منوچهر شاهسواری دبیر جشنواره روی صحنه آمد و گفت: یکی از بخش‌هایی که در جشنواره بار عاطفی ویژه‌ای دارد، یاد کردن از کسانی است که ممکن است در گذر زمان کم‌تر دیده شوند اما تاریخ و هنر آن‌ها را از یاد نمی‌برد. ما برای یادآوری همین نکته اینجا جمع شده‌ایم؛ به‌خصوص که محسن روشن از نسل پیش از آنالوگ است.

او با اشاره به شرایط کاری این نسل ادامه داد: کاری که افرادی مانند او با امکانات محدود اما با ذهنی باز، گوشی دقیق و اعتباری که از دل کارشان به دست آورده بودند انجام می‌دادند، قابل احترام است. محسن روشن به دلیل بیماری امکان حضور در جمع را ندارد و برای او آرزوی سلامتی داریم. زندگی گاهی ما را به چنین موقعیت‌هایی می‌رساند.

شاهسواری افزود: امیدوارم پس از ما نیز از ما به نیکی یاد شود. من این فرصت را داشته‌ام که درباره دوستانم صحبت کنم؛ از محسن روشن، از اسفندیار شهیدی که برای من نقش معلم را داشته و از آزیتا لاچینی. به همین مناسبت، سیمرغ یادبود جشنواره چهل‌وچهارم به محسن روشن اهدا می‌شود.

آرش قاسمی، صداگذار سینما به نمایندگی از محسن روشن روی صحنه آمد و جایزه را دریافت کرد و گفت: شاگرد او بوده‌ام و خوشحالم که این لوح را به دستش می‌رسانم.

در بخش بعدی مراسم، بزرگداشت اسفندیار شهیدی کارگردان و مدیر فیلمبرداری برگزار شد.

پس از نمایش ویدئویی از فعالیت‌های او و مرور خاطراتش، شاهسواری با اشاره به نخستین مواجهه‌اش با شهیدی گفت: مدرسه عالی تلویزیون و سینما برای پذیرش دانشجو، علاوه بر آزمون‌های کتبی، مصاحبه هم داشت. من در سال ۵۴ این مرحله را پشت سر گذاشتم؛ تجربه‌ای که هم ترسناک بود و هم به‌یادماندنی، وقتی شش نفر روبه‌رویت می‌نشستند و سؤال می‌پرسیدند. با این حال بعدها این شانس را داشتم که در مدت کوتاهی، به‌عنوان شاگرد، در کلاس‌های فیلمبرداری اسفندیار شهیدی حضور داشته باشم.

او با اشاره به کلیپ پخش‌شده گفت: ما معمولا در جمع‌آوری اسناد مربوط به دوستانمان تعلل می‌کنیم و این اسناد را برای ارجاع به آینده و نسل‌های بعدی به کار نمی‌گیریم. اما مصطفی شیری موفق شد عکس‌ها و صداهایی را پیدا کند که امکان انجام این کار را فراهم کرد. شرایط جسمانی آقای شهیدی به‌گونه‌ای است که نتوانستند در مراسم حاضر شوند اما اعضای خانواده‌شان در جمع ما هستند و از آن‌ها تشکر می‌کنم. اسفندیار شهیدی پیش‌تر هم سیمرغ دریافت کرده و هم بزرگداشت داشته، اما به‌نظر می‌رسید اهدای دوباره یک لوح یادبود ضروری است.

نیلوفر شهیدی، دختر اسفندیار شهیدی سپس روی صحنه آمد و فایل صوتی پدرش را پخش کرد که در آن گفته بود: ممنونم که بعد از حدود چهل سال از من یاد کرده‌اید، هرچند هنوز هم دیر نشده است. اکنون در بیمارستان بستری هستم و شنیدن اینکه به یادم بوده‌اید، خوشحالم می‌کند. دوست داشتم کنار شما باشم و به گفت‌وگوهای شیرین و پربارتان گوش بدهم، اما این امکان فراهم نشد. امیدوارم سال آینده بتوانم دست و روی شما را ببوسم و برای همه آرزوی موفقیت دارم.

نیلوفر شهیدی نیز به نیابت از پدر، لوح یادبود را دریافت کرد و با بغض از حاضران خواست برای سلامتی او دعا کنند.

در ادامه، نوبت به بزرگداشت آزیتا لاچینی رسید. او با حضور روی صحنه و سلام به حاضران گفت: شما زندگی‌نامه مرا بارها دیده و خوانده‌اید و می‌دانید مسیر زندگی‌ام چگونه گذشته است و من بابت آن شکرگزار خداوند هستم.

لاچینی در پایان سخنانش اظهار کرد: شما جوان‌ها گل‌های این سرزمین هستید. تلاش کنید وطن ما همیشه پر از گل بماند. وقتی جوان‌ها استعداد و نبوغشان را نشان می‌دهند، جهان تماشا می‌کند و بهره می‌برد. امیدوارم همه شما صاحب فرزند شوید تا این کشور تنها نماند.

در پایان این مراسم، رائد فریدزاده به همراه منوچهر شاهسواری روی صحنه آمدند و سیمرغ جشنواره را به آزیتا لاچینی اهدا کردند.

انتهای پیام/