پژوهشگران دانشگاه واترلو کانادا سامانهای نوآورانه توسعه دادهاند که در آن انسانها میتوانند با گروهی از رباتها برای خلق آثار هنری الهامگرفته از موسیقی همکاری کنند. این پلتفرم با ترکیب رباتیک ازدحامی، تحلیل موسیقی و دخالت مستقیم انسان، صدا را به حرکت و نور تبدیل کرده و نقاشیهای نوری پویا و احساسی خلق میکند.
به گزارش interestingengineering، در این سامانه چندین ربات چرخدار کوچک تقریبا به اندازه توپ فوتبال روی سطح مشخصی از زمین حرکت میکنند و همزمان نورهای رنگی از خود ساطع میکنند. رد نورهای ایجادشده در مسیر حرکت رباتها همچون ضربههای قلممو یک بوم دیجیتال را شکل میدهد. دوربینی که بالای محیط نصب شده حرکت رباتها را ثبت میکند و در نهایت یک ترکیب بصری واحد بهعنوان بازنمایی تصویری یک قطعه موسیقی شکل میگیرد.
این رباتها به ویژگیهای موسیقایی مانند تمپو (سرعت)، ریتم و پیشرفت آکوردها واکنش نشان میدهند؛ بهگونهای که ریتم و هارمونی موسیقی مستقیما الگوهای حرکتی و نوری آنها را تحت تاثیر قرار میدهد.
جنارو نوتومیستا، استاد مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه واترلو در اینباره میگوید: در اصل ما یک دسته ربات را برنامهریزی کردیم تا بر اساس ورودی موسیقی نقاشی کنند.
او تاکید میکند: این سامانه فقط ترجمه صدا به تصویر نیست، بلکه سیستمی منسجم است که هم ورودی موسیقی را پردازش میکند و هم چندین ربات نقاش را بهصورت هماهنگ هدایت میکند تا اثری تطبیقی و بیانگر خلق شود که بازتابدهنده جوهره احساسی موسیقی است.
رباتها احساسات را از راه نشانههای بصری مختلفی منتقل میکنند؛ از جمله رنگ نور، شدت روشنایی و پهنای رد نور. سرعت حرکت و موقعیت هر ربات روی بوم نیز در شکلگیری تصویر نهایی نقش دارد.
با تغییر موسیقی الگوهای حرکتی رباتها نیز تغییر میکند؛ برای مثال تمپوی سریعتر به حرکت تندتر منجر میشود و تغییرات هارمونیک میتواند رنگ و فاصله میان رباتها را دگرگون کند. مجموع این عوامل تفسیری پویا از محتوای احساسی موسیقی ایجاد میکند.
در عین حال انسانها نیز میتوانند در روند شکلگیری اثر هنری مداخله داشته باشند. شرکتکنندگان با استفاده از کنترلها، پهنای رد نور و محل حرکت را تنظیم میکنند؛ بدون آنکه رفتار مستقل رباتها را کاملا نادیده بگیرند.
نوتومیستا میگوید: ورودی انسانی را اضافه کردیم تا انسان و ربات بتوانند با هم کار کنند. نقاش انسانی باید مکمل کار رباتها باشد و در عین حال از آنها تاثیر بگیرد.
طراحی سامانه کنترلی یکی از چالشهای اصلی این پروژه بود؛ زیرا الگوریتم باید توانایی مدیریت تعداد زیادی ربات را در فضایی محدود میداشت. این سیستم تاکنون با حداکثر ۱۲ ربات آزمایش شده، اما قابلیت گسترش به دستههای بزرگتر را دارد.
تیم پژوهشی همچنین نرمافزاری برای استخراج ویژگیهای احساسی از موسیقی توسعه داده است؛ فرآیندی که مستلزم تبدیل مفاهیم انتزاعی موسیقایی به حرکت فیزیکی و رفتار نوری بوده است. سپس این سیگنالها به کنشهای هماهنگ رباتها پیوند داده شدهاند.
به گفته پژوهشگران کاربردهای این فناوری تنها به هنر محدود نمیشود. سامانههای مبتنی بر هماهنگی رباتهای گروهی میتوانند در پایش محیطزیست، کشاورزی دقیق، عملیات جستوجو و نجات و حتی اکتشافات فضایی مورد استفاده قرار گیرند.
این پژوهش در راستای برنامه آیندههای جهانی دانشگاه واترلو انجام شده است؛ ابتکاری که با هدف تقویت همکاریهای میانرشتهای و بررسی تاثیر فناوریهای نوظهور بر فرهنگ و جامعه شکل گرفته است.
نوتومیستا در پایان از برنامههای آینده خود برای همکاری با نقاشان و موسیقیدانان حرفهای خبر داده و گفته است که مطالعات کاربری و نمایشهای عمومی گام بعدی برای بررسی نحوه تعامل مخاطبان با هنر خلقشده توسط رباتها خواهد بود.
انتهای پیام/