پژوهشگران آمریکایی در مطالعهای جدید رویکردی نوین برای بهبود پیوند سلولهای بنیادی خون بند ناف ارائه کردهاند که میتواند دسترسی بیماران مبتلا به سرطانهای خون و اختلالات مغز استخوان به درمان را افزایش دهد و روند بهبود پس از پیوند را تسریع کند.
به گزارش برنا، بیماریهای خونی مانند انواع سرطانهای خون و برخی نارساییهای مغز استخوان از جمله پیچیدهترین چالشهای درمانی در پزشکی محسوب میشوند. در بسیاری از موارد پیوند سلولهای بنیادی تنها گزینه درمانی موثر برای بازسازی سیستم خونساز و ایمنی بدن بیماران است. با این حال یکی از موانع مهم در این مسیر یافتن اهداکننده سازگار ژنتیکی است؛ مسئلهای که بهویژه برای بیماران با پیشینههای قومی و ژنتیکی متنوع، محدودیتهای جدی ایجاد میکند.
در سالهای اخیر خون بند ناف بهعنوان منبعی مهم و ارزشمند از سلولهای بنیادی مورد توجه قرار گرفته است. این سلولها نسبت به سلولهای بنیادی بالغ، انعطافپذیری بیشتری در سازگاری با بدن گیرنده دارند و نیاز کمتری به تطابق کامل ژنتیکی دارند. با وجود این مزیت محدودیت اصلی خون بند ناف حجم پایین سلولهای بنیادی موجود در هر واحد است؛ بهگونهای که در بسیاری از موارد این مقدار برای درمان یک فرد بزرگسال کافی نیست.
برای رفع این چالش گروهی از محققان به سرپرستی فیلیپو میلانو پزشک و پژوهشگر و مدیر برنامه خون بند ناف در مرکز سرطان فرد هاچینسون و همچنین کولین دلینی، پزشک و دانشمند ارشد بیمارستان کودکان سیاتل یک کارآزمایی بالینی مرحله دوم را طراحی و اجرا کردند.
در این روش درمانی بیماران علاوه بر دریافت یک واحد خون بند ناف سازگار سلولهای بنیادی تقویتشدهای نیز دریافت کردند. این سلولها از ترکیب شش تا هشت واحد خون بند ناف تهیه شده و پس از جداسازی در محیط آزمایشگاهی تکثیر شدند تا تعداد آنها افزایش یابد. سپس این سلولهای گسترشیافته بهعنوان یک حمایت اولیه در کنار پیوند اصلی به بدن بیماران تزریق شدند.
بررسی نتایج نشان داد که اگرچه این سلولهای ترکیبی در بلندمدت در بدن باقی نمیمانند، اما در روزها و هفتههای ابتدایی پس از پیوند نقش مهمی در تسریع بازسازی سیستم خونساز ایفا میکنند. دادههای آزمایشگاهی و بالینی نشان داد که تنها یک هفته پس از انجام پیوند روند بهبود و بازسازی سلولهای خونی در بیماران بهطور قابل توجهی آغاز شده است.
همچنین نتایج پیگیری بیماران حاکی از آن بود که بخش قابل توجهی از افراد تحت درمان در دوره پیگیری زنده مانده و بیماری آنها تحت کنترل قرار گرفته است. نکته مهم دیگر عدم مشاهده عوارض شدید رایج پس از پیوند سلولهای بنیادی از جمله واکنش پیوند علیه میزبان بود؛ عارضهای که در آن سیستم ایمنی جدید به بافتهای بدن بیمار حمله میکند. نبود این عارضه نشاندهنده ایمنی قابل قبول این روش درمانی است.
پژوهشگران معتقدند این رویکرد میتواند بهطور قابل توجهی محدودیت کمبود اهداکننده مناسب را کاهش دهد و بهویژه برای بیمارانی که در یافتن دهنده سازگار با مشکل مواجه هستند فرصت درمانی جدیدی ایجاد کند. همچنین استفاده همزمان از چند واحد خون بند ناف و تقویت سلولها در محیط آزمایشگاهی راهکاری عملی برای افزایش کارایی این منبع درمانی محسوب میشود.
در مجموع این یافتهها نشان میدهد خون بند ناف همچنان یکی از منابع کلیدی در پیوند سلولهای بنیادی باقی مانده و نوآوری در شیوه استفاده از آن میتواند افقهای تازهای در درمان بیماریهای خونی باز کند. این مطالعه در نشریه تخصصی Journal of Clinical Oncology منتشر شده است؛ مجلهای معتبر در حوزه سرطان که پژوهشهای بالینی پیشرو در زمینه درمانهای نوین سرطان را منتشر میکند.
انتهای پیام/