پژوهشگران University of Illinois Chicago روشی نوین برای درمان سرطان توسعه دادهاند که از باکتریهای ساکن درون تومورها الهام گرفته است؛ روشی که بهجای حمله مستقیم به سلولهای سرطانی سیستم تولید انرژی آنها را هدف قرار میدهد.
به گزارش ساینس دیلی، این فناوری جدید در مدلهای سرطان پروستات بهویژه در ترکیب با پرتودرمانی توانست رشد تومور را بهطور چشمگیری کاهش دهد.
هسته اصلی این درمان پپتیدی آزمایشگاهی به نام aurB است که از یک پروتئین باکتریایی مشتق شده و پس از ورود به سلولهای سرطانی میتوکندریها را مختل میکند. میتوکندریها ساختارهایی درون سلول هستند که انرژی مورد نیاز سلول را تولید میکنند. با از کار افتادن این کارخانههای انرژی سلولهای سرطانی توانایی رشد و تکثیر سریع خود را از دست میدهند. نتایج این مطالعه در نشریه Signal Transduction and Targeted Therapy منتشر شده است.
Tohru Yamada نویسنده ارشد این تحقیق و استاد بخشهای جراحی و مهندسی زیستپزشکی در دانشگاه ایلینوی شیکاگو توضیح داد که میتوکندریها برای بقای سلول حیاتی هستند و بسیاری از سلولهای سرطانی به دلیل رشد تهاجمی خود تعداد و فعالیت میتوکندری بیشتری دارند. به گفته او همین وابستگی شدید به تولید انرژی میتوکندری را به هدفی ایدهآل برای درمان سرطان تبدیل میکند.
دانشمندان سالهاست میدانند که تومورها میزبان انواعی از باکتریها هستند و این میکروبها بخشی از ریزمحیط تومور را تشکیل میدهند. در سالهای اخیر پژوهشگران بررسی کردهاند که آیا میتوان از پروتئینهای تولیدشده توسط این باکتریها برای مقابله با سرطان استفاده کرد یا نه.
آزمایشگاه یامادا پیشتر موفق شده بود پروتئینی باکتریایی از خانواده کوپردوکسینها را شناسایی کند که میتوانست رشد تومور را سرکوب کند. کوپردوکسینها پروتئینهای حاوی مس هستند که در انتقال الکترون میان پروتئینهای مختلف نقش دارند. پژوهشگران بر اساس آن پروتئین دارویی پپتیدی ساختند که حتی وارد مطالعات بالینی روی بزرگسالان و تحقیقات مرتبط با سرطان مغز کودکان شد.
با این حال درمان قبلی وابسته به ژن p۵۳ بود؛ ژنی که نقش مهمی در سرکوب تومورها دارد، اما در بسیاری از سرطانها دچار جهش میشود. از آنجا که نوع جهشهای p۵۳ در سرطانهای مختلف متفاوت است اثربخشی درمان نیز در همه بیماران یکسان نبود. همین مسئله پژوهشگران را به سمت یافتن روشی مستقل از p۵۳ سوق داد.
در مطالعه جدید محققان نمونههای توموری بیماران مبتلا به سرطان پستان را بررسی و با استفاده از تعیین توالی DNA باکتریهای موجود در تومورها را شناسایی کردند. در میان این باکتریها گونهای جلب توجه کرد که حاوی پروتئینی به نام auracyanin بود؛ پروتئینی مشابه نمونهای که در تحقیقات قبلی مورد استفاده قرار گرفته بود.
دانشمندان با الگوبرداری از این پروتئین پپتید جدید aurB را طراحی کردند. آزمایشهای آزمایشگاهی نشان داد aurB وارد میتوکندری سلولهای سرطانی میشود و به آنزیم ATP synthase متصل میشود؛ آنزیمی کلیدی که در تولید ATP منبع اصلی انرژی سلول نقش دارد. با مهار این آنزیم تولید انرژی در سلول سرطانی مختل میشود.
پژوهشگران این درمان را روی ردههای سلولی فاقد p۵۳ فعال و همچنین مدلهای موشی سرطان پروستات مقاوم به هورموندرمانی آزمایش کردند. نتایج نشان داد ترکیب aurB با پرتودرمانی استاندارد رشد تومور را بهطور قابل توجهی کاهش میدهد، بدون آنکه نشانه آشکاری از سمیت مشاهده شود.
یامادا اعلام کرد که این ترکیب درمانی اثر پپتید را بهطور محسوسی تقویت کرده و باعث کوچک شدن چشمگیر تومورها شده است. او افزود آزمایشها در مدل پیشرفته متاستاز استخوان نیز مهار قابل توجه رشد تومور را نشان دادهاند.
تیم تحقیقاتی اکنون با حمایت دفتر مدیریت فناوری دانشگاه ایلینوی شیکاگو برای aurB ثبت اختراع انجام داده و در حال بررسی مسیر ورود این درمان به کارآزماییهای بالینی انسانی است.
پژوهشگران معتقدند auracyanin تنها یکی از بسیاری پروتئینهای باکتریایی است که میتوانند در آینده به داروهای ضدسرطان تبدیل شوند و احتمال میدهند دنیای باکتریها هنوز منابع ناشناخته فراوانی برای تولید نسل جدید درمانهای سرطان در اختیار دانشمندان قرار دهد.
انتهای پیام/