سایر زبان ها

صفحه نخست

فیلم

عکس

ورزشی

اجتماعی

باشگاه جوانی

سیاسی

فرهنگ و هنر

اقتصادی

هوش مصنوعی، علم و فناوری

بین الملل

استان ها

رسانه ها

بازار

صفحات داخلی

ریحانه مبینی: سال فوق‌العاده برای دوومیدانی ایران رقم خواهم زد

۱۴۰۵/۰۲/۲۹ - ۰۹:۳۷:۴۴
کد خبر: ۲۳۴۳۴۱۵
برنا - گروه ورزشی: دارنده نخستین مدال طلای تاریخ دوومیدانی بانوان ایران در قهرمانی آسیا،

به گزارش برنا، ریحانه مبینی گفت: با لطف خدا سالی فوق‌العاده برای دوومیدانی ایران رقم خواهم زد.

قهرمان پرش طول بانوان ایران  در ارزیابی از سال ۱۴۰۴ گفت: مهم‌ترین موفقیت من در این سال کسب مدال طلای قهرمانی آسیا در کره جنوبی بود، اما متأسفانه به دلیل آسیب ورزشی شش‌ماهه نتوانستم در مسابقات جهانی و کشور‌های اسلامی شرکت کنم و به تمام اهدافی که برای امسال تعیین کرده بودم، نرسیدم. از این نظر سال ۱۴۰۴ برای من سال سختی بود.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا پیش از شروع سال تصور چهره برتر شدن را داشت، اظهار کرد: با توجه به رکورد‌ها و رنکینگی که در آسیا داشتم انتظار کسب مدال می‌رفت، اما حقیقتاً فکر نمی‌کردم بتوانم چنین اتفاق تاریخی را رقم بزنم و جزو بهترین‌های ایران شوم. این اتفاق فراتر از انتظار من بود.

مبینی درباره شانس خود برای انتخاب به عنوان چهره برتر سال در نظرسنجی‌های پایان سال گفت: من حضور ضعیفی در فضای مجازی دارم و زیاد اهل اینستاگرام نیستم، پیجم تقریباً همیشه بسته بوده. فکر می‌کنم نسبت به بقیه ورزشکاران مردم شناخت کمتری از من داشته باشند و این موضوع شانس مرا برای انتخاب شدن کاهش می‌دهد. درصد مشخصی نمی‌توانم برای آن تعیین کنم.

قهرمان دوومیدانی آسیا برنامه خود برای سال ۱۴۰۵ را بازی‌های آسیایی اعلام کرد و افزود: مسابقه بسیار مهمی پیش رو دارم. امیدوارم اول با یک رکورد عالی سهمیه ورودی را کسب کنم و بعد برای بهترین نتیجه، صد درصد توانم را بگذارم.

وی در مورد میزان شانس موفقیت در سال آینده با قاطعیت گفت: خدا را شکر امسال بهترین رکورد‌ها و عملکرد را در تمرین‌هایم داشتم. با این شرایط، برای موفقیت در سال ۱۴۰۵ صد درصد شانس قائل هستم و ان شاءالله با لطف خدا سالی فوق‌العاده برای دوومیدانی ایران رقم خواهم زد.

مبینی در پایان درباره تأثیر جنگ و شرایط ناامن منطقه بر وضعیت خود تصریح کرد: در ابتدای شروع جنگ از نظر روحی و روانی خیلی به هم ریختم. بعضی شب‌ها با صدای جنگنده و موشک از خواب بیدار می‌شدم و صبح آن باید می‌رفتم تمرین اما حتی یک جلسه تمرین را هم کنسل نکردیم. کم‌کم خودم را با این شرایط وفق دادم و روحیه جنگندگی‌ام را بیشتر کردم. به خودم قول دادم تحت هر شرایطی تا به هدفم نرسیدم از مسیر جدا نشوم.

 انتهای پیام/

نظر شما