به گزارش برنا به نقل از نشریه فارن افرز، جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس را در موقعیتی دشوار و تقریباً غیرممکن قرار داده است. پایگاههای نظامی آمریکا که این کشورها سالها میزبان آن بودهاند، اکنون به یکی از اصلیترین اهداف حملات ایران تبدیل شدهاند.
در چنین شرایطی، دونالد ترامپ ممکن است یا به دنبال توافقی باشد که بتواند آن را پیروزی معرفی کند یا مسیر تشدید درگیری را انتخاب کند؛ اما در هر دو حالت، کشورهای خلیج فارس بازنده خواهند بود. نویسنده معتقد است رهبران عرب منطقه باید دست از انتظار برای تصمیمگیری واشنگتن بردارند و خودشان آینده امنیت منطقه را شکل دهند.
به باور نویسنده، راه خروج از بحران مستلزم کنار گذاشتن این تصور قدیمی است که امنیت خلیج فارس کالایی قابل خرید از قدرتهای خارجی است. کشورهای منطقه باید به جای تکیه کامل بر آمریکا، مستقیماً با ایران وارد گفتوگو شوند. پیشنهاد اصلی مقاله، دستیابی به توافقی جامع میان ایران و کشورهای عربی خلیج فارس است که بر اساس آن، خروج تدریجی نیروهای آمریکایی از پایگاههای منطقهای، محور اصلی یک نظم امنیتی جدید باشد.
مقاله تأکید میکند که توافق سیاسی به تنهایی کافی نیست و کشورهای خلیج فارس باید توان نظامی مستقل خود را نیز تقویت کنند. به باور نویسنده، ارتشهای عربی طی دههها بیش از حد به حمایت خارجی وابسته بودهاند و بیشتر برای نمایش سیاسی و همکاری با متحدان غربی طراحی شدهاند تا دفاع واقعی در جنگهای منطقهای.
نویسنده برای اثبات بیاعتمادی به قدرتهای خارجی، به سابقه تاریخی بریتانیا و آمریکا اشاره میکند؛ از جمله واگذاری بخشهایی از خاک کویت توسط بریتانیا، بیتفاوتی آمریکا در برابر حمله به تأسیسات نفتی عربستان در سال ۲۰۱۹ و ناتوانی واشنگتن در حمایت کامل از متحدانش در بحرانهای مختلف منطقهای.
به اعتقاد نویسنده، کشورهای خلیج فارس باید تواناییهای واقعی رزمی خود را توسعه دهند. او به عملیات موفق امارات در بندر عدن یمن در سال ۲۰۱۵ و توان سامانههای پدافند موشکی کشورهای خلیج فارس اشاره میکند و میگوید این کشورها در صورت نبود تکیه کامل بر آمریکا، میتوانند عملکرد قابل قبولی داشته باشند.
در بخش دیگری از مقاله آمده است که برخی مقامهای عرب خلیج فارس همچنان امیدوارند آمریکا «کار ایران را تمام کند»، اما تجربه تاریخی نشان داده جمهوری اسلامی ایران حتی در شرایط فشار شدید نیز فرو نپاشیده است. ایران جنگ هشتساله با عراق، دههها تحریم و حملات اسرائیل را پشت سر گذاشته و همچنان پابرجاست.
به همین دلیل، نویسنده معتقد است در نهایت همه جنگها با نوعی توافق پایان مییابند و بهتر است این توافق پیش از گسترش فاجعه شکل بگیرد. او پیشنهاد میکند آمریکا طی پنج سال بهتدریج نیروهایش را از پایگاههایی مانند العدید قطر، ناوگان پنجم بحرین و پایگاههای خود در امارات، کویت و عربستان خارج کند؛ اما زیرساختهای نظامی حفظ شود تا در صورت تهدید جدی، آمریکا بتواند سریع بازگردد.
نویسنده تأکید میکند هدف نهایی این طرح، تبدیل خلیج فارس از یک میدان جنگ دائمی به منطقهای با همکاری اقتصادی و امنیتی مشترک است؛ جایی که هزینه هرگونه درگیری برای همه بازیگران بسیار سنگین باشد.
در پایان، مقاله نتیجه میگیرد که کشورهای خلیج فارس بیش از هر طرف دیگری از بحران کنونی آسیب میبینند و اگر در توافقهای آینده نقشی فعال نداشته باشند، ممکن است واشنگتن و تهران بدون در نظر گرفتن منافع آنها به توافق برسند. به باور نویسنده، آمریکا دیر یا زود منطقه را ترک خواهد کرد و مسئله اصلی این است که آیا کشورهای عربی خودشان شرایط این خروج را مدیریت میکنند یا مجبور میشوند با پیامدهای آن کنار بیایند.
انتهای پیام/