تلسکوپ فضایی نانسی گریس رومن ناسا که بهعنوان یکی از جاهطلبانهترین پروژههای فضایی دهه اخیر شناخته میشود اکنون یک گام دیگر به پرتاب نزدیک شده است. ناسا اعلام کرده این تلسکوپ پیشرفته ممکن است زودتر از برنامهریزیهای قبلی و از سپتامبر ۲۰۲۶ به فضا فرستاده شود؛ در حالی که پیشتر تاریخ نهایی پرتاب آن حداکثر مه ۲۰۲۷ اعلام شده بود.
به گزارش ساینس دیلی، جرد آیزاکمن مدیر ناسا در نشست خبری مرکز فضایی گادرد در مریلند گفت تسریع روند توسعه این مأموریت نشاندهنده توانایی همکاری میان سرمایهگذاری دولتی، تخصص علمی و مشارکت بخش خصوصی در اجرای پروژههای بسیار پیچیده و تحولآفرین است.
تلسکوپ رومن برای ثبت تصاویر فروسرخ با وضوح بالا از بخشهای عظیمی از آسمان طراحی شده است. این تلسکوپ میدان دیدی بسیار گستردهتر از تلسکوپ هابل دارد و میتواند دادههایی کمسابقه از اعماق کیهان جمعآوری کند.
اهداف اصلی ماموریت شامل مطالعه ماده تاریک و انرژی تاریک دو مؤلفه مرموزی که بخش عمده جهان را تشکیل میدهند و همچنین جستوجوی سیارههای فراخورشیدی است. دانشمندان امیدوارند این ابزار بتواند اطلاعات تازهای درباره ساختار و تکامل جهان ارائه دهد و حتی پدیدههایی را کشف کند که تاکنون هرگز مشاهده نشدهاند.
طبق برنامه ماموریت اصلی تلسکوپ رومن پنج سال به طول خواهد انجامید. در این مدت انتظار میرود حدود ۲۰ هزار ترابایت داده علمی جمعآوری شود؛ حجمی عظیم که برای بررسی حدود ۱۰۰ هزار سیاره فراخورشیدی صدها میلیون کهکشان و میلیاردها ستاره مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
پژوهشگران معتقدند نقشهبرداری گسترده این تلسکوپ از فضای عمیق میتواند به کشف اجرام و رویدادهای نادری منجر شود که درک بشر از کیهان را دگرگون خواهد کرد.
ناسا قصد دارد تلسکوپ رومن را با استفاده از موشک قدرتمند فالکون هوی شرکت SpaceX از سکوی پرتاب ۳۹A مرکز فضایی کندی در فلوریدا به مدار ارسال کند. جزئیات دقیق تاریخ پرتاب در ماههای آینده و همزمان با ادامه آمادهسازیها اعلام خواهد شد.
مدیریت این پروژه برعهده مرکز پرواز فضایی گادرد ناسا است و مراکزی مانند آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL)، موسسه فناوری کالیفرنیا و موسسه علمی تلسکوپ فضایی نیز در اجرای آن مشارکت دارند.
دانشمندان میگویند تلسکوپ نانسی گریس رومن میتواند آغازگر عصر تازهای در اخترشناسی باشد؛ عصری که در آن بشر نهتنها به درک بهتری از منشا و ساختار جهان میرسد بلکه شاید نخستین نشانههای واقعی از جهانهای قابل سکونت در خارج از منظومه شمسی را نیز پیدا کند.
انتهای پیام/