ناسا یکی از ابزارهای ۴۹ ساله را برای ادامه بقا در فضا خاموش کرد
ناسا برای حفظ طول عمر فضاپیمای تاریخی وویجر ۱ که اکنون در فضای میانستارهای در حال حرکت است تصمیم گرفته یکی از ابزارهای علمی قدیمی آن را خاموش کند. این اقدام در حالی انجام شده که این فضاپیما پس از نزدیک به ۵۰ سال فعالیت با کاهش شدید انرژی روبهرو شده و هر وات برق برای ادامه مأموریت اهمیت حیاتی دارد.
به گزارش ساینس دیلی، به گفته مهندسان آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا (JPL) در تاریخ ۱۷ آوریل فرمان خاموشسازی ابزار آزمایش ذرات باردار کمانرژی یا LECP به وویجر ۱ ارسال شد. این ابزار از زمان پرتاب فضاپیما در سال ۱۹۷۷ تقریبا بدون توقف فعال بوده و نقش مهمی در بررسی ذرات باردار، الکترونها، یونها و پرتوهای کیهانی در مرزهای منظومه شمسی و فضای میانستارهای داشته است.
وویجر ۱ و همتای آن وویجر ۲ تنها فضاپیماهای ساختهشده توسط بشر هستند که به این نواحی دوردست رسیدهاند و دادههای آنها اطلاعات بیسابقهای از محیط خارج از هلیوسفر ارائه کرده است.
کاهش تدریجی انرژی در ماموریتی ۴۹ ساله
این فضاپیماها برای تامین انرژی از ژنراتور حرارتی رادیوایزوتوپی (RTG) استفاده میکنند که گرمای حاصل از تجزیه پلوتونیوم را به برق تبدیل میکند. با این حال، توان خروجی این سیستم هر سال حدود ۴ وات کاهش مییابد. پس از نزدیک به نیم قرن فعالیت ناسا ناچار شده بهتدریج برخی ابزارهای علمی و حتی گرمکنهای داخلی را خاموش کند تا انرژی باقیمانده برای بخشهای حیاتی حفظ شود.
در فوریه گذشته و هنگام اجرای یک مانور چرخشی، وویجر ۱ با افت ناگهانی توان مواجه شد؛ موضوعی که خطر فعال شدن سیستم حفاظتی افت ولتاژ را به همراه داشت. این سیستم در صورت کاهش بیش از حد انرژی بهطور خودکار بخشهایی از فضاپیما را خاموش میکند تا از آسیب جلوگیری شود، اما بازیابی آن بسیار پیچیده و پرریسک خواهد بود. به همین دلیل تیم مهندسی تصمیم گرفت پیش از وقوع این وضعیت، اقدام پیشگیرانه انجام دهد.
تصمیمی دشوار برای ادامه ماموریت
کریم بداردین مدیر ماموریت وویجر در JPL در اینباره گفت: خاموش کردن یک ابزار علمی هرگز تصمیم مطلوبی نیست اما بهترین گزینه موجود است. وویجر ۱ همچنان دو ابزار علمی فعال دارد که یکی امواج پلاسما را بررسی میکند و دیگری میدان مغناطیسی فضا را اندازهگیری میکند. این ابزارها هنوز دادههایی از محیطی ارسال میکنند که هیچ فضاپیمای انسانی دیگری تاکنون به آن نرسیده است.
به گفته ناسا برنامه خاموشسازی ابزارها از سالها قبل طراحی شده بود تا ترتیب کاهش مصرف انرژی مشخص باشد. هر دو فضاپیمای وویجر در ابتدا ۱۰ ابزار علمی داشتند که تاکنون ۷ مورد از آنها غیرفعال شدهاند. LECP آخرین ابزار در صف خاموشسازی برای وویجر ۱ بود.
زمان طولانی ارتباط با زمین
با توجه به فاصله بسیار زیاد وویجر ۱ از زمین بیش از ۱۵ میلیارد مایل (حدود ۲۵ میلیارد کیلومتر) ارسال فرمانها حدود ۲۳ ساعت زمان نیاز دارد و اجرای کامل خاموشسازی نیز بیش از سه ساعت طول میکشد.
با وجود خاموش شدن بخش اصلی LECP بخشی کوچک از آن همچنان فعال خواهد ماند. موتور چرخان این ابزار که تنها ۰.۵ وات انرژی مصرف میکند روشن باقی میماند تا در صورت افزایش توان در آینده، امکان فعالسازی دوباره ابزار وجود داشته باشد.
برنامههای آینده برای ادامه حیات وویجر
مهندسان ناسا پیشبینی میکنند این اقدام حدود یک سال دیگر عمر عملیاتی وویجر ۱ را افزایش دهد. در همین مدت برنامهای پیچیدهتر با نام Big Bang در حال آمادهسازی است که شامل جایگزینی برخی بخشهای پرمصرف با سیستمهای کممصرفتر برای حفظ حداقل گرما و عملکرد فضاپیما است.
این طرح ابتدا روی وویجر ۲ آزمایش خواهد شد؛ زیرا این فضاپیما انرژی بیشتری در اختیار دارد و به زمین نزدیکتر است بنابراین اجرای آزمایشی آن کمریسکتر خواهد بود. این آزمایشها برای مه و ژوئن ۲۰۲۶ برنامهریزی شدهاند و در صورت موفقیت، اجرای آن روی وویجر ۱ از ژوئیه همان سال آغاز خواهد شد.
در صورت موفقیت این برنامه حتی احتمال دارد ابزار LECP در آینده دوباره فعال شود و این فضاپیمای تاریخی به سفر خود در فضای میانستارهای ادامه دهد؛ سفری که اکنون وارد چهلونهمین سال خود شده و همچنان ادامه دارد.
انتهای پیام/
