تبسم کشاورز- پس از روزها جنگ و نااطمینانی، کمکم چراغ اجراهای موسیقی و رویدادهای فرهنگی روشن میشود. بازگشت کنسرتها میتواند نشانهای از بازگشت زندگی فرهنگی به جریان عادی باشد اما همزمان موضوع قیمت بلیتها دوباره به یکی از دغدغههای مخاطبان تبدیل شده است.
در شرایطی که بسیاری از خانوادهها با افزایش هزینههای معیشتی در بخشهای مختلف از کالاهای اساسی تا خدمات روزمره مواجهاند، بالا رفتن قیمت بلیت رویدادهای فرهنگی این پرسش را پررنگ کرده است که آیا هنر همچنان یک کالای عمومی در دسترس همه است یا به تدریج به تجربهای لوکس برای گروهی محدود تبدیل میشود؟
برای نمونه، بلیت یکی از اجراها که قرار است در یکی از سالنهای بزرگ تهران برگزار شود تا سقف ۲ میلیون و ۸۸۰ هزار تومان قیمتگذاری شده است؛ به این ترتیب حضور دو نفر در این برنامه حدود ۵ میلیون و ۷۶۰ هزار تومان هزینه خواهد داشت که با احتساب مالیات و هزینههای جانبی، این رقم میتواند بالاتر نیز برود.
در همین حال، بررسی قیمت چند اجرای پیشروی دیگر نیز نشان میدهد که بلیت کنسرتها از ۵۰۰ هزار تا ۲ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان عرضه میشود.
این اختلاف قیمتها در شرایطی مطرح میشود که فاصله میان سطح درآمد خانوارها و هزینه حضور در رویدادهای فرهنگی روزبهروز بیشتر شده و بخش قابل توجهی از مخاطبان را از تجربه مستقیم اجراهای زنده دور کرده است.
این فاصله حتی در میان فعالان رسانهای نیز قابل مشاهده است. خبرنگاران و منتقدانی که پوشش رویدادهای فرهنگی بخشی از وظایف حرفهای آنهاست، در بسیاری موارد حتی بدون استفاده از سهمیههای رسانهای یا بلیتهای دعوتی نیز امکان پرداخت هزینه حضور در برخی اجراها را ندارند؛ موضوعی که بهخوبی نشان میدهد شکاف میان هزینههای فرهنگی و توان مالی مخاطبان تنها محدود به یک گروه خاص نیست.
این در حالی است که بابک رضایی، مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چند روز پیش در گفتوگویی اعلام کرده بود: «این مسئله طی روزهای اخیر یکی از مهم ترین نکاتی است که بنده و همکارانم در دفتر موسیقی به شدت پیگیر آن هستیم و در این رابطه هم مذاکراتی را با مدیران سالنها انجام داده و میدهیم که حداقل تا پایان شهریور سال جاری قیمت اجاره بها همانند قیمتهای سال گذشته محاسبه شود. مکاتبات لازم در این زمینه انجام شده و قطعا در روزهای آتی نیز پیگیر موضوع هستیم. حتی در زمینه قیمت گذاری سقف و کف قیمت بلیت هم بنا داریم در صورت همکاری سالن های برگزاری کنسرت و تهیه کنندگان فعلا قیمت های سال گذشته در سامانه های فروش بلیت درج شود.»
در مقابل، برگزارکنندگان کنسرتها با افزایش هزینههای تولید از جمله اجاره سالن، دستمزد عوامل، تجهیزات فنی و تبلیغات روبهرو هستند و ادامه فعالیت اقتصادی در این حوزه بدون در نظر گرفتن این واقعیتها دشوار خواهد بود. در چنین شرایطی برخی کارشناسان معتقدند برای حفظ تعادل میان اقتصاد هنر و دسترسی عمومی باید راهکارهایی مانند تنوع در قیمتگذاری بلیتها، افزایش ظرفیت صندلیهای اقتصادی، ارائه تخفیف برای دانشجویان و نوجوانان و همچنین حمایت هدفمند نهادهای فرهنگی مورد توجه قرار گیرد.
در نهایت، مسئله اصلی این است که هنر و موسیقی زمانی میتوانند نقش اجتماعی خود را ایفا کنند که امکان بهرهمندی از آنها برای طیف گستردهتری از جامعه فراهم باشد؛ در غیر این صورت فاصله اقتصادی میتواند به تدریج دسترسی فرهنگی بخشی از جامعه را محدودتر کند.
انتهای پیام/