علی رضایی/ آلبوم تاریخسازان ورزش ایران را ورق میزنیم. لذت میبریم از به ثمر نشستن تلاش ورزشکارانی که بیمنت به فکر افتخارآفرینی بودهاند و برای ما خاطره و لحظاتی غرورآفرین ساختهاند و ما را کنار خودشان روی سکو قرار دادند. باعث شدند دو نفری کنار هم مدال را به گردن بیاویزیم. کسانی که نماینده ما بودند و از جنس خودمان. حالا هم تصویر آن روزهای در ذهن و حس آن گوشه قلبمان است.
این وسط اما نفراتی بودهاند که شان و قداست آن قهرمانیها را پایین آوردند که هیچ؛ اصلا هیچگاه حسمان یکی نبوده که بخواهیم با هم مدال را گردن بیاندازیم. انگار با ما فاصله دارند و در پس ذهنشان به جای آن لحظه غرورآفرین، منفعتهای تابعه میآید؛ همین میشود که تصویرشان از روز اول در ذهن ما طلبکار جا افتاده نه یک قهرمان. نه یک غرورآفرین. چون اصل هدف برایشان چیز دیگری بوده. یکی شده پوریای ولی و یکی دیگر تختی. یکی هم شده...
بگذارید رک بگوییم، ما از حاشیهسازیهای بیپایان و توقعات نا به جا و خدشهدار کردن جایگاه یک «قهرمان» توسط شما عصبانی هستیم. شما که باید پرچمدار رشد ورزش زنان باشید و هرروز قصر طلایی ورزش زنان را زرینتر کنید، آن را طلا 18 عیار به یک حلب بی ارزش تبدیل کردهاید. تصویر را کدر کردهاید.
چشممان دیگر مدالهایتان را تار میبیند اما دعواهایتان را با کیفیت HD. گوشمان از توقعاتتان پرشده. دهانمان از کارهایتان متحیر مانده. زورمان نمیرسد که قداست یک قهرمان را به قبل از کسرشانی که شما ساختید، برسانیم. عاقبتش هم شده بیاعتباری محض برای شما در هر میدانی و سیبل شدن بابت نفرتپراکنی علیهتان. یک بخشش متعلق به تابآوری خودتان است اما سمت دیگرش به ما ارتباط پیدا میکند؛ چون در میادین بینالمللی شما را به عنوان نماینده ما میشناسند و ما چنین چیزی را نمیخواهیم. اشتباه نکنید... بحث مال چاقوی میوهخوری و دوربین مداربسته و استوری و پست نیست؛ صحبت از تیتر شدن روزانه حواشی و ... است. شما تحملش را دارید؟ ما نداریم.
مدالها را در هر فروشگاه ورزشی میفروشند و حکمهای کاغذی را هر کسی میتواند بنویسد. جایگاه قهرمانی اما کسب شدنی است و سخت بابت مراقبت از آن. آن جایگاه را کسب کردید؟ مراقبش بودید؟ به فکر شان یک ورزشکار زن قهرمان بودهاید؟ توقعاتتان بابت مجوز باشگاه و انتخابی تیم ملی و... تمام شد؟ پاسخ همه این سوالات «خیر» است.
خودتان اگر خسته نشدید، فکر ما باشید چون از بودن غیرمتعارفتان در ورزش عذاب میکشیم!
مساله ای به این سادگی تبدیل به تیتر یک رسانه های دنیا شده و آنهم با بی آبرو کردن جایگاه زنان ایرانی. هنوز هم معتقدید که کارتان درست بوده؟ خیلی راحت تر می شد این مساله را حل کرد نه اینکه با این جار و جنجال هم خودتان و هم اعصاب و روان ما را بهم بریزید. کاش یک نفس عمیق می کشیدید و و قبل از دعوا فکر راه حل بودید.
انتهای پیام/