به گزارش برنا، در چنین شرایطی، صنعت در و پنجره که طی ماههای اخیر تحت تأثیر جنگ، رکود ساختوساز، افزایش قیمت مواد اولیه و نوسانات ارزی قرار گرفته، اکنون در نقطهای ایستاده که میتواند همزمان به کاهش مصرف انرژی، رونق ساختوساز، توسعه صادرات و رشد اقتصاد صنعتی کشور کمک کند.
صنعتی که از ساختمان فراتر رفت
صنعت در و پنجره دیگر تنها یک حلقه از زنجیره ساختمان نیست؛ بلکه به یکی از ارکان امنیت انرژی، توسعه صنعتی و حتی سیاستهای زیستمحیطی کشورها تبدیل شده است. در بسیاری از اقتصادهای پیشرفته، سرمایهگذاری در این صنعت بخشی از برنامه ملی کاهش مصرف انرژی و کاهش انتشار گازهای گلخانهای محسوب میشود.
ایران نیز با برخورداری از بیش از ۲۸ میلیون واحد مسکونی، یکی از بزرگترین بازارهای بالقوه نوسازی در و پنجره در منطقه را در اختیار دارد. با این حال، بخش زیادی از ساختمانهای کشور پیش از اجرای الزامات مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان احداث شدهاند و همچنان از پنجرههای تکجداره یا سیستمهای قدیمی استفاده میکنند؛ موضوعی که سالانه میلیاردها مترمکعب گاز و حجم قابل توجهی برق را هدر میدهد.
بر اساس مطالعات بینالمللی، استفاده از پنجرههای دوجداره و سهجداره استاندارد، شیشههای کمگسیل (Low-E) و پروفیلهای ترمالبریک میتواند ۲۰ تا ۳۰ درصد مصرف انرژی ساختمان را کاهش دهد و در ساختمانهای سبز، این میزان حتی به ۵۰ درصد نیز میرسد.
ایران و جهان، فاصلهای که همچنان پابرجاست
نگاهی به تجربه کشورهای مختلف نشان میدهد که صنعت در و پنجره به یکی از پایههای توسعه ساختمانهای کممصرف تبدیل شده است.
در آلمان، اجرای مقررات سختگیرانه بهرهوری انرژی موجب شده مصرف انرژی ساختمانهای نوساز نسبت به دو دهه گذشته بیش از ۵۰ درصد کاهش یابد و استفاده از پنجرههای سهجداره به یک استاندارد تبدیل شود.
در ترکیه، سرمایهگذاری در صنعت UPVC و آلومینیوم علاوه بر تأمین نیاز داخلی، این کشور را به یکی از بزرگترین صادرکنندگان منطقه تبدیل کرده و محصولات آن به دهها کشور صادر میشود.
در چین، دولت با حمایت از ساختمانهای سبز و استفاده از مصالح کممصرف، سهم این ساختمانها را بهطور مستمر افزایش داده و بخش مهمی از بازار جهانی تجهیزات ساختمانی را در اختیار گرفته است.
در امارات متحده عربی نیز رعایت استانداردهای انرژی برای پروژههای جدید الزامی است و بسیاری از برجهای جدید از شیشههای هوشمند و سیستمهای کنترل انرژی بهره میبرند.
این در حالی است که در ایران، شدت مصرف انرژی در بخش ساختمان همچنان چند برابر میانگین بسیاری از کشورهای توسعهیافته است و کارشناسان، یکی از دلایل اصلی آن را ضعف در اجرای استانداردهای ساختمانی میدانند.
جنگ و رکود، دو چالش همزمان صنعت
فعالان صنعت معتقدند اگرچه رکود ساختوساز طی سالهای اخیر مهمترین عامل کاهش تقاضا بوده، اما جنگ ۱۲ روزه و تبعات اقتصادی آن نیز فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد کرده است.
افزایش قیمت آلومینیوم، شیشه، یراقآلات، PVC، هزینه حملونقل و نوسانات نرخ ارز، قیمت تمامشده محصولات را افزایش داده و بسیاری از واحدهای تولیدی را با کاهش حاشیه سود روبهرو کرده است.
در کنار این موضوع، کاهش قدرت خرید مردم و افت سرمایهگذاری در پروژههای ساختمانی، باعث شده بسیاری از کارخانهها با ظرفیت کمتر از توان واقعی خود فعالیت کنند.
رئیس اتحادیه مصالح ساختمانی نیز پیشتر اعلام کرده بود که برخلاف بسیاری از بازارها، رشد قیمت مصالح ساختمانی کمتر از نرخ تورم بوده و دلیل اصلی آن، رکود ساختوساز و کاهش تقاضاست؛ موضوعی که بهخوبی شرایط دشوار صنایع وابسته از جمله صنعت در و پنجره را نشان میدهد.
مبحث ۱۹، حلقه مفقوده مدیریت انرژی
به اعتقاد کارشناسان، اجرای کامل مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان مهمترین ابزار کاهش مصرف انرژی در بخش ساختمان است. این مقررات که بر استفاده از مصالح استاندارد، پنجرههای عایق، شیشههای دوجداره و فناوریهای نوین تأکید دارد، در صورت اجرای کامل میتواند نقش مهمی در کاهش مصرف گاز و برق کشور ایفا کند.فعالان این صنعت معتقدند هزینه استفاده از پنجرههای استاندارد در مقایسه با صرفهجویی بلندمدت در مصرف انرژی، بسیار ناچیز است و سرمایهگذاری در این بخش طی چند سال از محل کاهش هزینههای انرژی جبران میشود.در چنین شرایطی، هجدهمین نمایشگاه بینالمللی در و پنجره و صنایع وابسته که از ۳۰ تیر تا ۲ مرداد ۱۴۰۵ در محل دائمی نمایشگاههای بینالمللی تهران برگزار میشود، میتواند فرصتی برای بررسی چالشهای صنعت و معرفی فناوریهای نوین باشد.در این رویداد، تازهترین دستاوردهای حوزه پنجرههای کممصرف، شیشههای هوشمند، پروفیلهای نوین، ماشینآلات پیشرفته و تجهیزات هوشمندسازی ساختمان معرفی میشود و فعالان صنعت امیدوارند این نمایشگاه زمینهساز توسعه همکاریهای تجاری، انتقال فناوری و افزایش صادرات باشد.
راهکارهای عبور از بحران
کارشناسان معتقدند خروج صنعت در و پنجره از رکود، تنها با رونق ساختوساز امکانپذیر نیست. اجرای کامل مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان، ارائه تسهیلات برای تعویض پنجرههای فرسوده، حمایت از نوسازی بافتهای فرسوده، توسعه ساختمانهای سبز، ثبات در بازار ارز، کاهش هزینه تأمین مواد اولیه، حمایت از شرکتهای دانشبنیان و توسعه صادرات به کشورهای منطقه، مهمترین اقداماتی است که میتواند این صنعت را به جایگاه واقعی خود برساند.
در شرایطی که ایران با ناترازی انرژی و ضرورت کاهش مصرف سوخت روبهرو است، صنعت در و پنجره میتواند از یک صنعت وابسته به بازار مسکن، به یکی از ارکان امنیت انرژی، افزایش بهرهوری اقتصادی و توسعه صادرات غیرنفتی تبدیل شود؛ ظرفیتی که تحقق آن نیازمند سیاستگذاری منسجم، حمایت از تولید داخلی و اجرای دقیق استانداردهای ساختمانی است.