سنتز و ارزیابی مقایسهای پپتیدهای نوآورانه و غیر اختصاصی نفوذگر سلولی با هدف حمل دارو و نشانگرهای فلورسانس به داخل سلول عنوان طرح پژوهشی امیر نوروزی عضو هیئتعلمی پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری است که با حمایت بنیاد ملی علم ایران انجام داده است.
به گزارش معاونت علمی ریاستجمهوری، نوروزی با مدرک دکتری تخصصی زیستفناوری با گرایش بیوشیمی از دانشگاه کانستراکتور آلمان درباره این طرح توضیح داد: انحلالپذیری و نفوذپذیری سلولی دارو یکی از چالشهای علم پزشکی و دارویی محسوب میشود. برای حل این مشکل دو راهحل وجود دارد، راهحل اول تغییر ساختار شیمیایی دارو است. مانند اضافه کردن گروههای عاملی یونیزه شونده و باردار. این روش منجر به تغییر ماهیت دارو میشود و میتواند منجر به اثرات کاملاً غیرقابل پیشبینی در اثربخشی دارو شود. راهحل دوم استفاده از حاملهای دارویی است.
وی افزود: حامل دارو با اتصال به دارو نفوذپذیری آن را افزایش میدهد. مطلوب است حامل دارو انحلالپذیری آن را هم افزایش دهد. داروهای کممحلول در آب مانند کورکومین و کمپتوتسین از گروههای هیدروفوب تشکیل شدهاند.
حمل این داروها نیازمند اتصال سوپراملکولی آنها به حاملی است که آن هم بایستی از گروههای هیدروفوب تشکیل شده باشد اما چنین حاملی مشکل انحلالپذیری را مضاعف میکند.
این محقق و پژوهشگر در ادامه بیان کرد: در این تحقیق یک حامل پپتیدی با خواص دوگانه آبدوستی و آبگریزی (آمفیپاتیک) بهمنظور افزایش انحلالپذیری و حمل دارو طراحی شد.
بسیاری از داروهای موجود در بازار نیازمند حامل مناسبی هستند تا انحلالپذیری و نفوذپذیری سلولی آنها افزایش پیدا کند. همچنین مشکل ایجاد تجمعات پپتیدی در پپتید آمفیپاتیک با استفاده از ترکیب پاراسولفوناتوکلیکس آرن مرتفع شد.
وی تصریح کرد: معرفی ردههای پپتیدی طراحی شده در این پروژه میتواند بهعنوان حاملهای غیراختصاصی برای حمل داروهای مختلف، پروتئینها، مواد مورد استفاده در تصویربرداری، ذرات نانو تست شود؛ بنابراین در این پروژه اصول و مبانی شیمی سوپراملکولی، و ماکرؤسایکلی جهت حل مشکلات واقعی در علم پزشکی و بهویژه دارویی به کار میرود.
نوروزی در پایان خاطرنشان کرد: تولید دانش فنی سنتز، انحلالپذیری و بهکارگیری پپتیدهایی که چالشها و ملاحظات سنتزی متعدد دارند از دستاوردهای این پروژه است.
انتهای پیام/