تبسم کشاورز_ سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان در سومین روز برگزاری، آرام‌آرام شمایل منسجم‌تری پیدا میکند. اگر دو روز نخست بیشتر با رفت‌وآمد، جابه‌جایی و شکل‌گیری فضای جشنواره همراه بود، حالا حضور دانش‌آموزان و نوجوانان بیشتر شده و فضای محل برگزاری شلوغ‌تر و پرتحرک‌تر به نظر می‌رسد.
در این میان، یکی از اتفاقات قابل توجه روز گذشته، رسیدن گروه دوم خبرنگاران از تهران به اصفهان بود؛ گروهی که در ساعتی وارد شهر شدند که عملا بخشی از برنامه‌های روز سوم جشنواره را از دست دادند. همین مسئله باعث شد حضور رسانه‌ها در این دوره، تا حدی تحت تاثیر زمان‌بندی اعزام‌ها قرار بگیرد و بخشی از خبرنگاران تنها امکان حضور در قسمت‌هایی از برنامه‌های جشنواره را داشته باشند.
اما شاید یکی از مهم‌ترین نکاتی که در گفتوگو با مخاطبان نوجوان جشنواره بیش از هر چیز جلب توجه میکند، میزان رضایت آن‌ها از فیلم‌هاست. در گفتوگو با چند نوجوان دختر و پسر که از داوران جشنواره نیز هستند، وقتی از آن‌ها درباره فیلم‌هایی که می‌بینند و معیارهای ارزیابی‌شان پرسیدم، برخی از آن‌ها صراحتا از معمولی بودن یا پایین بودن کیفیت تعدادی از آثار صحبت کردند.
این نوجوانان قرار است آثار را در سامانه‌ای که برای داوری در اختیارشان قرار گرفته، ارزیابی کنند و به فیلم‌ها بر اساس میزان پسندشان امتیاز بدهند. اما آنچه در صحبت‌هایشان بیش از شیوه داوری جلب توجه میکند، گستره انتخاب‌های تصویری آن‌ها خارج از جشنواره است.
وقتی از چند نوجوان درباره کارگردان مورد علاقه‌شان پرسیدم، نام کریستوفر نولان را شنیدم. صحبت از سریال‌های روز دنیا هم بخش دیگری از گفت‌وگوهای آن‌ها بود؛ نوجوانانی که به واسطه دسترسی به اینترنت و پلتفرم‌هایی مانند یوتیوب، امروز تنها مخاطب تولیدات داخلی نیستند و همزمان با جریان روز سینما، انیمیشن و سریال در جهان پیش می‌روند.
همین موضوع یک پرسش جدی را پیش روی سینمای کودک و نوجوان ایران قرار می‌دهد؛ آیا فیلم‌های جشنواره‌ای ما توان رقابت با سطح انتظارات مخاطبی را دارند که از کودکی با تولیدات روز دنیا مواجه است؟
طبیعی است که نمی‌توان سلیقه چند نوجوان را به تمام مخاطبان جشنواره تعمیم داد اما تکرار یک مضمون در گفتوگو با چند نوجوان مختلف قابل تامل است... بخشی از آن‌ها آثار جشنواره را «معمولی» یا حتی ضعیف می‌دانند و در مقابل، بعضی دیگر از فیلم‌ها نیز رضایت داشته‌اند. با این حال، در مجموع به نظر می‌رسد فاصله میان آنچه بخشی از نوجوانان امروز در سینما، انیمیشن و سریال‌های روز دنیا می‌بینند با آنچه در جشنواره پیش روی آن‌ها قرار گرفته، محسوس است.
این فاصله، شاید یکی از مهم‌ترین موضوعاتی باشد که جشنواره کودک و نوجوان باید جدی‌تر از همیشه به آن توجه کند؛ چرا که مخاطب امروز دیگر مخاطبی نیست که تنها از میان تولیدات داخلی انتخاب کند. نوجوانی که همزمان آثار مطرح سینمای جهان، انیمیشن‌های روز و سریال‌های خارجی را دنبال میکند، طبیعتا سطح انتظار متفاوتی از یک فیلم دارد.
در کنار این بحث‌ها، روز گذشته یکی از چهره‌هایی که حضورش توجه زیادی را در فضای جشنواره به خود جلب کرد، نعیمه نظام‌دوست بود. حضور او به واسطه فیلم (عموی بچه‌ها) که در جشنواره دارد، با استقبال قابل توجه کودکان و نوجوانان همراه شد. گروهی از بچه‌ها اطراف او جمع شده بودند و گرفتن عکس یادگاری با این بازیگر، برای دقایقی فضای متفاوتی در محل برگزاری جشنواره ایجاد کرد.
از سوی دیگر، به نظر می‌رسد جشنواره در روز سوم نسبت به دو روز نخست، دست‌کم از نظر حضور دانش‌آموزان و مخاطبان نوجوان، رونق بیشتری پیدا کرده است. رفت‌وآمدها بیشتر شده، فضا شلوغ‌تر است و جشنواره کم‌کم از حالت روزهای ابتدایی فاصله می‌گیرد.
سی‌وهشتمین جشنواره کودک و نوجوان اصفهان در حال پیدا کردن ریتم خودش است؛ جشنواره‌ای که در سومین روز، هم شلوغ‌تر شده، هم مخاطب نوجوان بیشتری در آن دیده می‌شود و هم در میان همین مخاطبان، پرسش‌هایی جدی درباره کیفیت آثار و فاصله آن‌ها با آنچه نوجوان امروز در جهان تصویر تماشا میکند، شکل گرفته است.
انتهای پیام/