به گزارش برنا از اصفهان، نشست رسانه‌ای فیلم سینمایی «عموی بچه‌ها» به کارگردانی احمد درویشعلی‌پور با حضور حامد جعفری دبیر سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، احمد درویشعلی‌پور کارگردان، داریوش فرضیایی، نعیمه نظامدوست و پارسا شکوری بازیگران، محمد درویشعلی‌پور نویسنده و جمعی از خبرنگاران نوجوان در خانه جشنواره برگزار شد.
احمد درویشعلی‌پور، کارگردان فیلم «عموی بچه‌ها»، در این نشست درباره چرایی انتخاب سینما برای روایت این داستان اظهار کرد: پس از بیش از دو دهه فعالیت در تلویزیون و شبکه نمایش خانگی، علاقه‌مند بودیم تجربه‌ای در سینما داشته باشیم. سینما این امکان را فراهم می‌کند که موضوعی به‌صورت متمرکز روایت شود و مخاطب نیز در مسیر تماشای اثر به کشف مفاهیم تازه بپردازد.
وی افزود: پس از ۲۵ سال فعالیت و شناختی که از زندگی و شخصیت داریوش فرضیایی داشتیم، تصمیم گرفتیم بخشی از زندگی او را که مخاطبان با نام «عمو پورنگ» می‌شناسند، دستمایه این فیلم قرار دهیم.
درویشعلی‌پور با اشاره به توجه به گروه سنی کودک و نوجوان در ساخت فیلم گفت: تجربه سال‌ها فعالیت در حوزه کودک و نوجوان و شناخت نسل‌های مختلف به ما کمک کرد تا سکانس‌های فیلم را متناسب با گروه سنی هدف طراحی کنیم؛ به‌گونه‌ای که اثر علاوه بر کودکان و نوجوانان، برای نسل‌های مختلف مخاطبان نیز جذاب باشد.
«عموی بچه‌ها» ۵۰ درصد واقعیت زندگی من است
داریوش فرضیایی نیز در پاسخ به پرسش خبرنگاران نوجوان درباره ارتباط فیلم با مخاطب کودک و نوجوان گفت: بر اساس بازخوردهایی که از مخاطبان دریافت کرده‌ام، فکر می‌کنم این ارتباط شکل گرفته است و فیلم توانسته با مخاطبان خود ارتباط برقرار کند.
وی درباره ایفای نقش خودش در این اثر بیان کرد: «عموی بچه‌ها» حدود ۵۰ درصد واقعیت زندگی من است و در آن تا حد زیادی خودم را بازی کردم. این تجربه برای من بسیار سخت بود، زیرا پس از فوت مادرم و در یکی از دشوارترین شرایط روحی زندگی‌ام جلوی دوربین آمدم.
فرضیایی ادامه داد: مخاطبان معمولاً من را با نام «عمو پورنگ» می‌شناسند، اما آنچه در این فیلم می‌بینند، ریشه در واقعیت‌های زندگی من دارد و بخشی از اتفاقات مهم زندگی‌ام در آن به تصویر کشیده شده است. شاید مخاطبان یک عمو پورنگ شاد را بشناسند، اما من در زندگی شخصی‌ام سختی‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌ام.
این بازیگر با اشاره به نقش مادرش در زندگی و موفقیت‌هایش گفت: من به دعای مادرم به این جایگاه رسیدم. استفاده کارگردان از هوش مصنوعی برای به تصویر کشیدن مادرم نیز نوعی ادای دین به او بود و امیدوارم مخاطبان نیز قدردان خانواده‌های خود باشند.
«عمو پورنگ» باید متناسب با زمانه به‌روز شود
فرضیایی درباره تفاوت فعالیت در تلویزیون و سینما عنوان کرد: هر فصل از زندگی زیبایی خودش را دارد. ۲۵ سال پیش شخصیت «عمو پورنگ» را داشتم که به مرور رشد کرد و برای آن برنامه و سریال ساختیم. امروز مخاطب و فضای رسانه‌ای تغییر کرده است و به همین دلیل «پورنگ» نیز باید متناسب با زمانه به‌روز شود.
وی افزود: تلویزیون خانه اول من است و آن را دوست دارم، اما سینما را نیز دوست دارم و برای این تجربه احترام قائلم. علاقه‌مندم در ادامه با قصه‌های جدید و بهتر در سینما فعالیت کنم.
بازیگر «عموی بچه‌ها» درباره ماندگاری شخصیت «عمو پورنگ» نیز گفت: هر کاری که انجام دهم، برای مخاطب همچنان «عمو پورنگ» هستم، چراکه این شخصیت را خودم خلق کرده‌ام و مخاطب نیز من را با همین عنوان می‌شناسد. دوست دارم از طریق هنر و نقش‌آفرینی همچنان با خانواده‌ها ارتباط داشته باشم.
فرضیایی با اشاره به هدف خود از ساخت این فیلم گفت: ما با تمام عشق این فیلم را ساختیم و می‌خواستیم آنچه را در دل و نیت داشتیم به تصویر بکشیم. به دنبال جایزه نبودیم و یکی از آرزوهای من ساخت این فیلم بود که حاصل دسترنج بچه‌ها طی هفت سال است.
وی ادامه داد: ملاک من برای حضور این فیلم در جشنواره این بود که مخاطبان بخشی از زندگی فردی را که از او خاطره دارند، ببینند و با ابعاد دیگری از زندگی او آشنا شوند.
خانواده، محور اصلی داستان «عموی بچه‌ها»
محمد درویشعلی‌پور، نویسنده فیلم، نیز درباره نقش کودکان در پیشبرد داستان گفت: در این فیلم با یک زندگی‌نامه مواجه هستیم، اما قهرمان اصلی قصه دو کودک هستند؛ دو کودک از نسل امروز که در دهه ۱۴۰۰ زندگی می‌کنند.
وی افزود: اگر از من بپرسند آرتیست اصلی این فیلم چه کسی است، می‌گویم همان دو کودک هستند که موجب تحقق عشق و پیشبرد داستان می‌شوند.
نویسنده «عموی بچه‌ها» با اشاره به اهمیت نوجوانان در آینده جامعه اظهار کرد: به نوجوانان امروز امید داریم و معتقدیم آنها باید مسئولیت خود را به‌خوبی بشناسند، چراکه آینده کشور به دست آنها ساخته خواهد شد.
احمد درویشعلی‌پور نیز درباره پیام اصلی فیلم گفت: هیچ چیزی در این دنیا باارزش‌تر از خانواده نیست. در این فیلم یک خانواده دور هم جمع می‌شوند تا بحرانی را از دوش یکی از شخصیت‌ها بردارند و مفهوم اصلی اثر نیز بر ارزش و جایگاه خانواده و ضرورت قدردانی از آن است.
نظامدوست: بازی در نقش مادر عمو پورنگ مثل راه رفتن روی لبه تیغ بود
نعیمه نظامدوست، بازیگر فیلم «عموی بچه‌ها»، نیز با اشاره به حضور نوجوانان در نشست جشنواره گفت: خوشحالم که نوجوانان و جوانان آینده در اینجا حضور دارند و مخاطبانی متفاوت با عوامل فیلم گفت‌وگو می‌کنند. خروجی یک فیلم حاصل تلاش یک گروه است و همه ما تلاش کردیم بخشی از زندگی داریوش فرضیایی را به تصویر بکشیم.
وی درباره ایفای نقش مادر داریوش فرضیایی در این اثر اظهار کرد: زمانی که این نقش به من پیشنهاد شد، ابتدا عصبانی شدم، زیرا احساس می‌کردم برای ایفای نقش مادر عمو پورنگ سن زیادی ندارم. مادر داریوش فرضیایی در میان مردم محبوب بود و بازی در این نقش مسئولیت سنگینی داشت.
نظامدوست ادامه داد: این نقش برای من فقط یک بازی نبود و بخشی از زندگی محسوب می‌شد. بازی در این نقش برایم مانند راه رفتن روی لبه تیغ بود، اما خوشحالم که مخاطبان آن را دوست داشتند.
وی درباره حضور خود در فیلم سینمایی «عموی بچه‌ها» نیز گفت: اکنون نقش خواهر پورنگ به من پیشنهاد شده است که می‌تواند موقعیت‌های زیبایی برای خلق صحنه‌های متفاوت ایجاد کند.
نخستین پیشنهاد سینمایی فرضیایی از کیومرث پوراحمد بود
فرضیایی درباره نخستین پیشنهاد سینمایی خود گفت: سال ۱۳۸۲ نخستین پیشنهاد سینمایی را از کیومرث پوراحمد دریافت کردم. پس از آن پیشنهادهای دیگری نیز مطرح شد، اما احساس کردم در آن فیلمنامه‌ها جایگاه مناسبی ندارم. به همین دلیل این ۲۵ سال را به شکلی که درست می‌دانستم طی کردم و شخصیت «عمو پورنگ» نیز ماندگار شد.
وی افزود: دوست داشتم ورودم به سینما اتفاقی باشد که با دلم گره خورده باشد؛ به همین دلیل تصمیم گرفتم بخشی از زندگی عمو پورنگ را به تصویر بکشم، نه اینکه صرفاً به موضوعی مرتبط با اقتصاد و گیشه تبدیل شود.
فرضیایی درباره توصیه خود به فعالان حوزه کودک و نوجوان گفت: مهم‌ترین موضوع این است که کودک امروز را به‌خوبی بشناسند و آثار تولیدشده متناسب با دغدغه‌های کودکان باشد. فعالان این حوزه باید این دغدغه را جدی بگیرند و فکر می‌کنم همین موضوع می‌تواند زمینه‌ساز موفقیت آنها شود.
وی در پایان درباره دلیل ایفای نقش در فیلمی که بخشی از زندگی شخصی او را روایت می‌کند، اظهار کرد: دلیلش این است که برای نسل‌های مختلف خاطره‌ساز بوده‌ام. اتفاقات ساده و بدیهی در زندگی من وجود داشته که فکر می‌کنم می‌تواند برای مخاطب تأثیرگذار باشد.
فرضیایی خاطرنشان کرد: در فیلم، مادرم را به تصویر کشیدیم تا سختی‌ها و ابعاد مختلف زندگی‌ام را نشان دهیم و مخاطبان بتوانند احترام به پدر و مادر و خانواده را در قالب یک اثر اجتماعی ببینند. اگر تمام واقعیت زندگی شخصی من را نشان می‌دادیم، فیلم به اثری بسیار غم‌انگیز تبدیل می‌شد.
پارسا شکوری، دیگر بازیگر فیلم، نیز گفت: تجربه جالبی است که برای پنجمین دوره در جشنواره حضور دارم، در حالی که خودم دیگر کودک محسوب نمی‌شوم. اینکه کودکان و نوجوانان مدیریت این جلسه را بر عهده دارند، برای من بسیار جالب است.
سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان به دبیری حامد جعفری از ۱۱ تا ۱۶ مهرماه در اصفهان در حال برگزاری است.
انتهای پیام