به گزارش گروه فرهنگ و هنر برنا، محسن جوادی، معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی درگذشت احمد آرام، نویسنده و نمایشنامهنویس جنوبی را تسلیت گفت.
متن پیام معاون امور فرهنگی به شرح زیر است:
«خبر درگذشت زنده‌یاد احمد آرام، نویسنده توانا و اهل قلم خوش‌ذوق بوشهری، مایه تاسف و اندوه جامعه فرهنگی و ادبی کشور شد. او در هجدهمین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد، به‌عنوان داور در کنار ما حضور داشت؛ همکاری ارزنده‌ای که شور ژرف او به ادبیات و دغدغه مستمرش برای اعتلای فضای ادبی کشور را بار دیگر آشکار ساخت. نگاه ویژه و حمایتی او به نسل جوان، حقیقتی بود که نخستین بار در دولت دوازدهم و در دفتر انجمن سینمای جوان بوشهر به وضوح از نزدیک لمس کردم.
آرام، شخصیتی مستقل داشت که اهل فرهنگ و هنر همگی بر آن اتفاق نظر داشتند؛ با این همه، هر زمان که سخن از رشد فرهنگی کشور و حمایت از رویش‌های جوان به میان می‌آمد، بدون اعتنا به حاشیه‌ها و برخی رفتار‌های مرسوم، با تمام وجود به میدان می‌آمد و دست به کار می‌شد؛ چرا که به درستی باور داشت نباید در برابر مسئولیت‌ها و آرمان‌ها دست‌بسته ماند.
این هنرمند فقید در آثارش با تکیه بر ظرفیت‌های غنی فرهنگی و روایی جنوب ایران و بهره‌گیری از شیوه‌های نوآورانه داستان‌پردازی، جهان‌هایی داستانی خلق کرد که در آنها واقعیت‌های زیسته با لطافت خیال و وهم درهم آمیخته بود و میراثی ماندگار در ادبیات اقلیمی ایران به یادگار گذاشت.
این ضایعه دردناک را به خانواده محترم آن مرحوم، اهالی قلم، جامعه ادبی بوشهر و دوستداران وی تسلیت عرض می‌کنم و از خداوند متعال برای آن عزیز سفرکرده غفران واسعه الهی و برای بازماندگان صبر و اجر مسئلت دارم.»
در پی درگذشت احمد آرام، نویسنده و نمایشنامهنویس اهل بوشهر، اتابک نادری، مدیر کل هنر‌های نمایشی پیام تسلیتی منتشر کرد. در متن پیام تسلیت نادری، مدیر کل هنر‌های نمایشی آمده است:
«احمد آرام، هنرمند و نویسنده بوشهری، از جمله هنرمندانی بود که با نگاهی متفاوت به جهان پیرامون و با تکیه بر تجربه‌های ادبی و نمایشی خود، آثاری متمایز در عرصه داستان‌نویسی و نمایشنامه‌نویسی خلق کرد.
او از هنرمندان اثرگذار برخاسته از خطه فرهنگ‌پرور بوشهر بود که پیوند عمیقش با ادبیات، نمایش و زیست فرهنگی جنوب، در بخشی از آثار و فعالیت‌های هنری‌اش بازتاب یافته است.
انتشار مجموعه‌داستان «غریبه‌ای در بخار نمک» و نگارش نمایشنامه‌هایی، چون «تخم‌مرغ فلزی»، «به خاکسپاری زن زنده» و «خانه تلخ»، بخشی از کارنامه هنری اوست؛ کارنامه‌ای که نشان از نگاه مستقل و تجربه‌گرایانه او در ادبیات و هنر‌های نمایشی دارد.
بی‌تردید، فقدان این هنرمند بوشهری و چهره فرهنگی ارزشمند، برای جامعه ادبی و هنری کشور، به‌ویژه هنرمندان و اهالی فرهنگ استان بوشهر، ضایعه‌ای تلخ و جبران‌ناپذیر است. یاد، نام و آثار او همچنان در حافظه ادبیات و هنر نمایشی ایران و در میان مردم فرهنگ‌دوست بوشهر باقی خواهد ماند.
اینجانب، ضمن ابراز تأسف و تأثر از این فقدان، درگذشت این هنرمند ارجمند و فرهیخته بوشهری را به خانواده محترم ایشان، مردم شریف و فرهنگ‌دوست بوشهر، جامعه ادبی و هنری کشور و دوستداران فرهنگ و هنر تسلیت می‌گویم و از درگاه خداوند متعال برای آن مرحوم آرامش و رحمت واسعه الهی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت دارم.»
ابراهیم حیدری، مدیرعامل خانه کتاب و ادبیات ایران در پیام تسلیتی به مناسبت درگذشت زنده‌یاد احمد آرام گفت: آرام از چهره‌های خلاق ادبیات داستانی معاصر ایران، اندوهی عمیق برای جامعه فرهنگی و ادبی کشور را به همراه آورد.
آن فقید سعید با نگاهی برخاسته از زیست‌بوم جنوب ایران و روایتی آمیخته با خیال، خاطره و تجربه زیسته، جهان داستانی ویژه‌ای خلق کرد. او در آثار خود ظرفیت‌های فرهنگی و اقلیمی بوشهر و جنوب ایران را به ادبیات معاصر پیوند زد و با تجربه‌گری در شیوه روایت و آفرینش فضا‌های تازه داستانی، سهمی ارزشمند در گسترش افق‌های داستان‌نویسی فارسی داشت. کارنامه ادبی او از مجموعه داستان «غریبه‌ای در بخار نمک» تا دیگر آثار داستانی و نمایشی‌اش، گواه سال‌ها تلاش خلاقانه در مسیر ادبیات و هنر این سرزمین است.
آن مرحوم همچنین با حضور در هیات علمی هجدهمین دوره جایزه ادبی جلال آِل‌احمد نیز نقش خود در خدمت به اعتلای ادبیات داستانی این مرز و بوم ایفا کرد.
فقدان احمد آرام، جامعه ادبی را از حضور نویسنده‌ای صاحب‌نگاه محروم کرد؛ نویسنده‌ای که جهان جنوب را با زبان و تخیل ویژه خود به حافظه داستانی ایران سپرد. اینجانب درگذشت این نویسنده گران‌قدر را به خانواده محترم ایشان، اهالی فرهنگ و هنر، نویسندگان و دوستداران ادبیات داستانی تسلیت می‌گویم و آثار او را بخشی ماندگار از میراث ادبی ایران می‌دانم.
احمد آرام، داستان‌نویس، نمایشنامهنویس و کارگردان بوشهری که با روایت‌هایی آمیخته به فرهنگ و خیال جنوب در ادبیات معاصر ایران شناخته می‌شد، پس از یک دوره بیماری دوشنبه شب در بیمارستان شهدای خلیج‌فارس بوشهر جان، به جان آفرین تسلیم کرد.
آرام، متولد سال ۱۳۳۰ در بوشهر، دوشنبه شب چشم از جهان فروبست؛ نویسنده‌ای که در چند دهه فعالیت ادبی و هنری، از داستان و نمایشنامه تا تئاتر، رادیو و هنر‌های تجسمی حضور داشت و فرهنگ و زیست‌بوم جنوب، از عناصر برجسته جهان داستانی او بود.
بهره‌گیری از فرهنگ بومی و ویژگی‌های اقلیمی جنوب، ساختار‌های روایی متفاوت و خلق فضا‌های وهم‌آلود، از ویژگی‌های آثار احمد آرام بود. او در داستان‌هایش، واقعیت‌های زندگی را با خیال درمی‌آمیخت و از ظرفیت‌های فرهنگی زادگاهش برای ساختن جهان‌های داستانی بهره می‌گرفت.
«غریبه در بخار نمک»، «مرده‌ای که حالش خوب است»، «آنها چه کسانی بودند؟»، «همین حالا داشتم چیزی می‌گفتم»، «به چشم‌های هم خیره شده بودیم»، «حلزون‌های پسر»، «بیدار نشدن در ساعت نمی‌دانم چند»، «باغ استخوان‌های نمور»، «تربیت‌کننده سگ‌ماهی» و «خوکچه بادنما» از جمله آثار این نویسنده است.