به گزارش برنا، محسن علیزاده، مدیرعامل گروه سرمایهگذاری مسکن و کارشناس اقتصاد مسکن با تحلیل مدلهای ارزشگذاری مالی و نرخ تنزیل در شرایط بحران، معتقد است: موفقیت این بازگشایی نه در وضعیت شاخص، بلکه در کیفیت مدیریت فشار فروش و صیانت از اعتماد سهامداران نهفته است.
پس از یک دوره توقف به دلیل تنشهای اخیر، بورس دوباره بازگشایی میشود. ارزیابی شما از این تصمیم چیست؟ آیا زمان کنونی را مناسب میدانید؟
ببینید، اصل بازگشایی از نظر منطق اقتصادی کاملاً قابل دفاع است. بازار سرمایه در واقع محل اصلی کشف قیمت داراییهاست و این فرآیند باید در یک بستر شفاف و رسمی انجام شود. اعتقاد من این است که بازار حتی در سختترین شرایط و بحرانها هم باید تا حد امکان فعال باقی بماند. واقعیت این است که تعطیلی طولانیمدت بازارها نهتنها از شدت نوسانات کم نمیکند، بلکه باعث انباشت فشارهای روانی و افزایش نااطمینانی در میان سهامداران میشود. هرچه فاصله بین واقعیتهای محیطی و قیمتهای تابلوی معاملات بیشتر شود، میل به رفتارهای هیجانی هم پس از بازگشایی افزایش مییابد.
بسیاری از سهامداران نگران افت شدید قیمتها در لحظه بازگشایی هستند. پیشبینی شما از واکنش اولیه بازار چیست؟
طبیعی است که در شروع معاملات با نوسان روبهرو باشیم. برآوردهای کارشناسی نشان میدهد احتمال افت ۱۰ تا ۱۵ درصدی در ابتدای کار وجود دارد. از منظر علمی، وقتی ریسکهای سیستماتیک (مثل تنشهای اخیر) افزایش مییابد، سرمایهگذاران نرخ بازده مورد انتظار بالاتری را مطالبه میکنند. این موضوع در مدلهای ارزشگذاری به معنای افزایش "نرخ تنزیل" است. وقتی نرخ تنزیل بالا میرود، ارزش فعلی جریانهای نقدی آینده شرکتها کاهش پیدا میکند و در نتیجه قیمت داراییها روی تابلو تعدیل میشود. تجربههای جهانی هم نشان داده که افت ۵ تا ۲۰ درصدی در مواجهه با چنین شوکهایی امری غیرعادی نیست؛ اما نکته مهم اینجاست که بخشی از این افت، صرفاً هیجانی و ناشی از ترس است، نه کاهش سودآوری واقعی شرکتها.
برای مدیریت این افت و جلوگیری از قفل شدن بازار در صفهای فروش، چه تدابیری اندیشیده شده و چقدر مؤثر خواهند بود؟
در این مرحله، "مدیریت بازگشایی" بسیار مهمتر از نفسِ بازگشایی است. تقویت منابع صندوق تثبیت و صندوق توسعه بازار از اقدامات کلیدی است. البته هدف این صندوقها ایجاد صعود مصنوعی نیست، بلکه مأموریت اصلیشان جلوگیری از تشکیل صفهای فروش سنگین و مدیریت سرعت افت قیمتهاست تا نقدشوندگی بازار حفظ شود. همچنین تصمیم برای باز نشدن برخی نمادهای خاص در مرحله اول، تدبیر هوشمندانهای است تا فشار فروش به کل بازار سرایت نکند.
به عنوان یک کارشناس اقتصاد مسکن، نقش ابزارهایی مثل اوراق تبعی و تسهیلات اعتباری را در این مقطع چگونه میبینید؟
انتشار اوراق تبعی با بازدهی تضمینشده در واقع نوعی "بیمه سهام" است که میتواند نگرانی سهامداران خرد را به طرز چشمگیری کاهش دهد، البته به شرطی که گستره پوشش آن در بازار وسیع باشد. در مورد تسهیلات ۲۰۰ میلیون تومانی به سرمایهگذاران اعتباری هم باید بگویم این اقدام مستقیماً از "فروش اجباری" یا همان مارجینکال جلوگیری میکند. وقتی ما از سهامدار اعتباری حمایت میکنیم، در واقع مانع از تزریق فشار عرضه اضافی به بازار میشویم که به حفظ تعادل کمک میکند.
در پایان، فکر میکنید بازار چه زمانی به آرامش میرسد؟
همه چیز به کیفیت اجرای این ابزارها بستگی دارد. اگر ابزارهای حمایتی بهدرستی و بهموقع به کار گرفته شوند، بازار میتواند با کمترین آسیب از این مرحله حساس عبور کند. اصل بازگشایی درست است، اما آنچه سرنوشت میانمدت بورس را تعیین میکند، "مدیریت هوشمندانه" در روزهای نخست است تا اعتماد آسیبدیده سهامداران دوباره ترمیم شود.
انتهای پیام/