آیا بستن بورس در روزهای سرخ سیاست، صیانت از حقوق سهامداران است یا حبس دارایی آنها؟
به گزارش برنا، محمدرضا اعلمی با بیان اینکه اساس اصول اقتصاد مالی، بازار سرمایه تا حد ممکن باید باز بماند؛ گفت: تجربههای جهانی نشان میدهد تعطیلی طولانیمدت به کاهش ریسک کمک نمیکند. این موضوع در بسیاری از موارد باعث انباشت فشار فروش و افزایش رفتارهای هیجانی سرمایهگذاران میشود.
اعلمی با اشاره به تداوم تحلیلها در زمان توقف معاملات، تصریح کرد: وقتی بازار بسته است، نگرانیها و تصمیمگیریهای سرمایهگذاران متوقف نمیشود، اما امکان اجرای این تصمیمها وجود ندارد؛ در نتیجه با بازگشایی بازار، حجم انبوهی از سفارشهای انباشته به صورت ناگهانی وارد سامانه شده و فشار شدیدی بر معاملات ایجاد میکند. بنابراین فرآیند «کشف قیمت» باید تداوم یابد تا ریسکها به تدریج در قیمتها منعکس شوند.
این کارشناس ارشد بازار سرمایه، وجود سه الزام را برای فعالیت سالم بازار ضروری دانست و افزود: اولین الزام، پایداری زیرساختهای معاملاتی و سیستمهای پایاپای است. دومین مورد، حفظ شفافیت اطلاعاتی در اقتصاد، بهویژه در متغیرهایی مانند نرخ ارز و وضعیت تجارت خارجی است؛ چرا که بازار با «خبر منفیِ پیشبینیپذیر» بهتر از «ابهام» کنار میآید. همچنین وجود نقدشوندگی از طریق بازارگردانها و صندوقهای تثبیت، سومین رکن اساسی برای تداوم معاملات است.
وی در ادامه خاطرنشان کرد: ثبات در مقررات معاملاتی در دورههای بحران نقشی حیاتی دارد، زیرا تغییرات ناگهانی در قوانین میتواند خود به عاملی برای افزایش نااطمینانی تبدیل شود.
اعلمی درباره نحوه مدیریت بازگشایی بازار گفت: برای جلوگیری از بازگشایی ناگهانی و شدید، باید از ابزارهایی مانند «پیشگشایش مؤثر» و بازگشایی تدریجی نمادهای بزرگ و اثرگذار استفاده کرد. این اقدامات به معنای جلوگیری از اصلاح قیمت نیست، بلکه هدف این است که اصلاح قیمت در یک بستر منظم و با کمترین غلبه رفتارهای هیجانی انجام شود.
وی همچنین یادآور شد: در اقتصادی مانند ایران که سهم بزرگی از بازار در اختیار شرکتهای صادراتی و کالایی است، اثر ریسک بر همه شرکتها یکسان نیست و تغییرات نرخ ارز میتواند پتانسیلهای متفاوتی برای سودآوری صنایع ایجاد کند؛ لذا واکنش بازار در تمام بخشها همجهت نخواهد بود.
این کارشناس بازار سرمایه در پایان یادآور شد: نوسان در شرایط افزایش ریسک، امری طبیعی است. مسئله اصلی این است که به بازار اجازه دهیم این ریسکها را در چارچوبی منظم و شفاف تخلیه کند. اگر حداقلهای عملیاتی و نهادی فراهم باشد، باز بودن بازار و حرکت به سمت تعادل بر اساس متغیرهای بنیادی، بهترین گزینه خواهد
انتهای پیام /
