میزان هستی

مرا یک قبله، آن کوی حسین (ع)است
دلم دربند ابروی حسین (ع)است
طواف کربلا، خواهد وجودم
دلم، پروانه کوی حسین (ع)است
به من آموخت یارم، اسم اعظم
همانا نام دلجوی حسین (ع)است
مشامم می رسد، بوئی زجنت
یقین دارم که آن بوی حسین (ع)است
میان خیر و شر، میزان هستی
عیار حق، ترازوی حسین (ع)است
تو می بینی، تنم اینجاست اما
دل دیوانه، پهلوی حسین (ع)است
تو جنب و جوش می بینی از این پیر
همه از لطف و نیروی حسین (ع)است
بخواند فاخته کوکو، بدانید
همان سودای کوکوی حسین (ع)است
همه مستند از جام حسینی
که این مستی، زجادوی حسین (ع)است
مسلمان، گبر و ترسا و کلیمی
یکایک محو هوهوی حسین (ع)است
اگر درمان درد خویش خواهی
طبیبم گفت: داروی حسین است
(فرائی) شاه بیت زندگانی
به شیعه، رسم و الگوی حسین (ع)است