اوقات فراغت برای لذت بردن است!
به گزارش خبرگزاری برنا، کودکان بعد از ساعات مدرسه و در آخر هفته ها، بیش از پیش به کلاس ها، باشگاه ها و کلاس های تقویتی می روند؛ کلاس زبان، کلاس فوق العاده ی ریاضیات، هنرستان های صنعتی و ورزش های مختلف از قبیل شنا، فوتبال، تنیس و ژیمناستیک، آموزش آلات موسیقی، شرکت در کلاس های مذهبی و باشگاه های جوانان، از جمله فعالیت هایی است که اوقات " آزاد " کودکان را پر می کند. بعضی کودکان چنان پر مشغله هستند که وقت آزاد برایشان باقی نمی ماند. آنان هر روز تقریباً کاری انجام می دهند.
بسیاری از پدران و مادران از وقت خالی بچه ها می ترسند. ما از اینکه کودکانمان وقت خود را " تلف" کنند، تلویزیون تماشا کنند، عاطل و باطل بگردند، و از پیشرفت در هر زمینه غافل بمانند، نگران و ناراحت هستیم. و نیز نگرانیم که اگر فرزندانمان برای اوقات فراغت خود، کار و برنامه ی خاصی نداشته باشند، از بودن با ما کلافه شود.
ما میل داریم مطمئن شویم که وقت فرزندانمان کاملاً پر است. در حالی که بسیاری از بچه ها بعد از آنکه روز یا هفته خسته کننده ای را در مدرسه پشت سر می گذارند، اصلاً دلشان نمی خواهد کار دیگری انجام دهند.
اوقات فراغت معمولاً به عنوان زمان آزاد در نظر گرفته می شود، زمانی که در اختیار خودمان است و هر کاری را که میل داشته باشیم، در آن زمان انجام می دهیم. این امر به علاقه و انتخاب هر کسی بستگی دارد. ما چیزی را بر می گزینیم که به علایق و واقعیت وجودی ما مربوط باشد.
فراغت برای لذت بردن است، نه درد و رنج کشیدن. فشارآوردن به کودکان کم سن و سال برای حضور یافتن در فعالیت های بعد از کلاس، پیش از آنکه آمادگی لازم، یا زمان کافی برای اینگونه فعالیت ها داشته باشند، کمتر باعث تقویت اعتماد به نفس و خودآگاهی یا تجربه ی خودگردانی آنها می شود.
آنان نمی توانند در پایان مدرسه ابتدایی، همه چیز را برای خودشان کشف کنند. آنان یک عمر زندگی در پیش دارند تا این قبیل چیزها را بدانند. شمار بسیار زیادی از فرصت های ورزشی، صنعتی و هنری سودمند در دسترس ما بزرگسالان قرار دارد و همه ی موسیقی دانان حرفه ای یا ورزشکاران، در زمان کودکی خود، آغاز به کار نکرده اند.
