یک استارتاپ مستقر در مسکو با نام Neiry مرزهای فناوریهای عصبی و هوافضا را جابهجا کرده است. این شرکت اعلام کرده که کبوترهایی که الکترودهای کوچکی در مغزشان کار گذاشته شده در آزمایشهای کنترلشده توانستهاند مسیرهای تعیینشده را در آسمان پایتخت روسیه طی کنند و سپس به نقطه شروع بازگردند. پروژه موسوم به PJN-۱ گامی غیرمعمول در مسیر تلفیق حیوانات زنده با فناوری رباتیک محسوب میشود.
به گزارش interestingengineering، در این پروژه به جای آموزش سنتی حیوانات از جراحی دقیق عصبی استفاده میشود. جراحان با استفاده از قاب استریوتاکتیک الکترودهای میکروسکوپی را در نواحی خاص مغز کبوتر قرار میدهند. این الکترودها به یک محرک کوچک روی سر پرنده متصل شده و به اپراتورها اجازه میدهد با ارسال پالسهای الکتریکی حرکات پرنده را کنترل کنند.
تمام تجهیزات پشتیبانی شامل کنترلر، سختافزار ناوبری و پنلهای خورشیدی در یک کولهپشتی سبک روی بدن پرنده نصب میشوند. همچنین یک دوربین کوچک روی سینه کبوتر ویدئوهای پرواز را ضبط میکند. اپراتورها میتوانند دستور گردش به چپ یا راست صادر کنند و مسیر پرنده از طریق GPS رهگیری میشود درست مانند پهپادهای استاندارد.
شرکت مدعی است که کبوترها بلافاصله پس از جراحی قابل استفاده هستند و نیاز به آموزش ندارند. همچنین ادعا شده که نرخ زنده ماندن پرندگان در این فرایند ۱۰۰ درصد است، هرچند تاکنون تایید مستقل ارائه نشده است.
استارتاپ Neiry مزایای عملی استفاده از کبوترها را در شرایط خاص برشمرده است. طبق ادعای آنها یک کبوتر میتواند در یک روز تا ۴۸۰ کیلومتر پرواز کند بدون نیاز به توقف برای شارژ باتری. این پرندگان میتوانند از میان موانع عبور کنند مسیرهای پیچیده را بپیمایند و در شرایط آب و هوایی نامساعد نیز پرواز کنند جایی که پهپادهای کوچک غالبا زمینگیر میشوند.
این ویژگیها کبوترها را برای بازرسی خطوط لوله، نظارت بر مناطق صنعتی، کنترل خطوط برق و حتی عملیات جستوجو و نجات در مناطق صعبالعبور مناسب میکند.
الکساندر پانو، بنیانگذار شرکت اعلام کرده که کبوترها تنها نخستین مرحله هستند و این فناوری میتواند به گونههای دیگر پرندگان نیز توسعه یابد. او گفته است: فعلا این سیستم روی کبوترها کار میکند اما هر پرندهای میتواند حامل تجهیزات باشد. برای حمل بار بیشتر قصد داریم از کلاغها برای نظارت بر تاسیسات ساحلی و از آلباتروسها برای پوشش مناطق وسیع دریایی استفاده کنیم.
ایده این است که هر گونه پرنده برای انجام ماموریت خاصی مناسب باشد؛ کلاغها تجهیزات سنگین را در مسافتهای کوتاه حمل کنند و آلباتروسها مناطق وسیع دریایی را برای مدت طولانی زیر نظر داشته باشند.
این استارتاپ هنوز جزئیاتی درباره عرضه تجاری یا قیمت محصول ارائه نکرده است، اما مقایسه کرده که هزینه ایجاد یک پهپاد زیستی مشابه با ساخت یک پهپاد سنتی است با این تفاوت که پرندگان نیازی به شارژ مجدد ندارند و میتوانند در یک روز مسافت بیشتری را طی کنند.
هرچند شرکت بر کاربردهای مدنی مانند پایش زیرساختها و پشتیبانی از عملیات نجات تاکید کرده است کارشناسان هشدار میدهند که اگر فناوری به آن صورت عمل کند میتواند توجه دولتها را به خود جلب کند. تا این لحظه شواهد محدود به اظهارات شرکت و گزارشهای آزمایشهای اولیه است و توانایی واقعی PJN-۱ هنوز به صورت مستقل تایید نشده است، اما آنچه مسلم است این است که پروژه Neiry بحثهای اخلاقی و امنیتی پیرامون استفاده از حیوانات زنده به عنوان پلتفرمهای کنترل از راه دور را دوباره مطرح کرده است؛ موضوعی که همزمان با رشد سریع فناوری پهپادها اهمیت دوچندانی یافته است.
انتهای پیام/