شعر
کوچه
استاد حسین شکیب
خمید پشت سپیدارهای این کوچه
همین که رد شدی از انتهای این کوچه
شبیه باد گذشتی و من نفهمیدم
کجاست خانه ات ای گل! کجای این کوچه؟
خودت حساب کن از لحظه ای که آمده ای
چقدر عوض شده حال و هوای این کوچه!
نگفته ای و کسی هم نبرده نام تورا
چگونه اسم گذارم برای این کوچه؟۱
یکی دو روز گذشته ست بی قدمهایت
ببین درآمده حتی صدای این کوچه
اگرچه مفلس و بیچاره ام دلم خوش بود
که دست پیش تو بردم٬ خدای این کوچه
هزار بار مرا دیدی و نفهمیدی
که من گدای توام٬ نه گدای این کوچه
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
تبلیغات متنی