![پارالمپیک ۲۰۲۴ پاریس / پیام توییتری احمد دنیامالی به دختر نقره ای ایران پارالمپیک ۲۰۲۴ پاریس / پیام توییتری احمد دنیامالی به دختر نقره ای ایران](/files/fa/news/1403/6/9/12580287_947.jpeg)
به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگ و هنر برنا؛ پیکر کارگردان پیشکسوت سینما امروز جمعه 18 فروردین تشیع و خاکسپاری شد.
پیکر این کارگردان پیشکسوت صبح امروز با حضور جمعی از هنرمندان از جمله محسنامیریوسفی، مسعود جعفریجوزانی، محمد حسین لطیفی، حبیب ایل بیگی، محمد حسین شریفی، جواد طوسی، احمد امینی، مهوش وقاری، امیر آقایی، علی رویین تن ... و خانواده آن مرحوم در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشییع و راهی خانه ابدی شد.
مرضیه برومند مدیرعامل خانه سینما در این مراسم گفت: پوراحمد نازکدل بود و عین هوای بهار به هم میریخت، اما دوباره آفتاب درمیآمد. اثر بدیع و شاهکار تکرار نشدنیاش "قصههای مجید" است.
برومند ادامه داد: من هممثل کیومرث کار کودک میکردم اما من جسارت این را نداشتم که اینطور واقعگرایانه مساله کشورم را در یک اثری ثبت کنم. من به تخیل و فانتزی پناه بردم اما کیومرث مستقیم به قلب داستان زد و یک اثر آموزشی، ظریف و بدون شعار راجع به انسانیت و عشق پدید اورد.
وی افزود: "قصههای مجید" بار چند دهه آموزش و پرورش را به دوش کشید و توصیه میکنم به مسئولان آموزشی که به جای این طریق خشک و عبوس، "قصههای مجید" را در این آموزشهای انلاین قرار دهید.
جهانبخش سلطانی؛ بازیگر و همشهری کیومرث نیز گفت: "قصههای مجید" حرفی زد که دیگر بهمانند آن تولید نشد. این اثر از لایههای مختلف وزنی برخوردار بود و همه با این اثر ارتباط معرفتی و فرهنگی برقرار کردند و به همین دلیل ماندگار شد.
محمدرضا عرب؛ نماینده کانون کارگردانان نیز با خواندن متن این کانون، عنوان کرد: شانزدهمین روز بهار ۱۴۰۲، جان از تن سینما رفت. امیدوارم تمام نهادهای فرهنگی، رفتارشان را با هنرمندان تغییر دهند و نگاه محترمتری با هنرمندان داشته باشند.
کیانوش عیاری؛ کارگردان پیشکسوت سینما نیز گفت: من این شوک تلخ را به مهرانه دبی، همسر کیومرث و فرزندان و سینمای ایران تسلیت میگویم. بسیار ناباورانه بود رفتن او. روز بکشنبه با او صحبت کردم و خواستم فیلم نامه من را ببیند و خیلی استقبال کرد و گفت چند روز دیگر به تهران میآیم و با تو تماس میگیرم. به همین دلیل شوکه شدم از این اتفاق وحشتناک.
وی افزود: کیومرث در فیلم اخرم، یک هفته پیش ما بود. حتی به من گفت طرحی برای کار بعدی من داری. بسیار مهربان بود. بسیار از شرایط پیرامون زندگی مردم، ناراحت بود. همسرش را مدیر زندگیاش میدانست. او اصلا افسرده نبود. در زمان قصه های مجید، هر جای تهران که بودم، خودم را میرساندم تا این کار مردمی و پرمعنا را مشاهده کنم. این کار، نگاه و سرشت ذاتی کیومرث بود که در کارش متبلور شده بود.
حبیب احمدزاده؛ نویسنده و کارگردان نیز گفت: کیومرث آدم دل بود، آدم دل، آدم سیاست نمیشود. او را نمیشود به جناحی منتسب کرد. دلیل دوستی من بچه جبههای و کیومرث، ایران بود.
وی افزود: زحمات کیومرث برای مملکت را نباید با نقطهای که خودش انتخاب کرده، خراب کرد. وصیتش سیاسی نبود. بعد از کیومرث، خانوادهشان باید زندگی کنند. با طرح شایعات مختلف، خانواده ایشان را آزرده نکنیم.
وی ادامه داد: اگر واقعا کیومرث را بخاطر کارهایش دوست دارید، کمک کنیم تا خانواده ایشان را خانواده خودمان بدانیم تا فضای مجازی فرصت این نابود کردن را پیدا نکند.
منوچهر شاهسواری؛ تهیهکننده فیلم شب یلدا نیز گفت: مرگ نابهنگام کیومرث بر همه ما تسلیت باد. کیومرث روایتگر رنجشهای بسیار بود. کیومرث کافی بود در هر جای جهان که بود، بچههای مجید، اتوبوس شب و شب یلدا میساخت تا به مانند امروز ماندگار شود. کیومرث برای هر دردی، راهحلی داشت. هیچ دریایی برای او بیساحل نبود. در تمام آثارش، امید بود. کیومرث به همه ما درس طاقت داد.
محمدمهدی عسگرپور؛ رئیس هیات مدیره خانه سینما نیز گفت: با یکمورد عجیب مواجه هستیم. سینمای ایران طی ۳ روز اخیر، یکی از تلخترین دورانش را سپری کرد. کارگردانی که هنواره پیام صلح، دوستی و زندگی داشت و با این پایانبندی، ما با یک تناقص بزرگ و عجیب مواجه میشویم.
وی افزود: باید خویشتنداری کنیم چون هنوز زوایای کامل این موضوع مشخص نشده. کمی سریع اظهارنظر رسمی صورت گرفت. باید ابعاد مختلف موضوع مشخص شود. همه کسانی که در حوزه فرهنک و هنر فعالیت میکنند نیاز به مراقبتهای چهره به چهره علیالخصوص در میان همکاران دارند. ما باید خودمانمراقب خودمان باشیم. نهاد صنفی باید وظیفه جدیتری را در پیش بگیرد.
مهرانه ربی؛ همسر کیومرث پوراحمد نیز گفت: کیومرث من را کشت. پرونده من را بست. اگر خواستید غصه بخورید، برای من بخورید. کیومرث اصلا چنین شخصیتی ندارد. نمیتوانم باور کنم. میگفت تو مدیر من هستی. جدیدا دستم را میبوسید و میگفت باید ممنون تو باشم.
وی افزود: همیشه میگفت دوست ندارم در رختخواب بمیرم. یک هفته قرار بود برود و بیاید. من نمیتوانستم بروم. خانه من خراب شد. با همه مردم همدل بود، غصه خورد و اشک ریخت. عاشق مردم بود.
انتهای پیام//