مجلس در انتظار معرفی چهره موفق ورزشی است/ مهرعلیزاده از ابتدا یکی از گزینه‌های اصلی وزارت بود

در روز گذشته دومین وزیر پیشنهادی دولت برای ورزش و جوانان نیز نتوانست از سد مجلس بگذرد. به نظر می‌رسد که مهمترین دلیل رأی نیاوردن این دو چهره پیشنهادی دولت، ورزشی نبودن آن‌ها باشد. سلطانی فر اولین چهره پیشنهادی دولت به مجلس به دلیل نداشتن سابقه مدیرتی در ورزش نتوانست این مسند را برعهده بگیرد.

در سال‌های گذشته ذهنیت اشتباهی درباره انتخاب مدیران ورزش ایجاد شده بود. زیرا بسیاری از مدیران ورزش از میان افراد غیر ورزشی انتخاب می‌شدند. این افراد پس از مدتی فعالیت در حوزه ورزش، اطلاعاتی هرچند اندک را با صرف هزینه های گزاف و آزمون و خطا هایشان کسب می کردند.

رئیس جمهور نیز لزوم حرفه ای نگریستن به مقوله های تخصصی را سر لوحه کار خود قرار داده است. این روند را می‌توان در انتخاب افراد مجرب، با سابقه و کهنه کار در عرصه سیاست خارجه، نفت، کشاورزی و بسیاری ازاعضای کابینه دید. از این رو به نظر می‌رسید که در وزارت ورزش و جوانان نیز از این رویکرد پیروی شود. موضوعی که پیش از این نیز بر آن تاکید داشته و بارها عنوان داشته است که ورزش را باید به اهالی ورزش واگذار کرد.

صمد ولی زاده رئیس کمیته ورزش ستاد انتخاباتی دکتر روحانی، در گفت و گو با برنا از نگاه رئیس جمهور به ورزش و جوانان و مشکلاتی که در این مسیر برای وزرای پیشنهادی به وجود آمده سخن گفت.

*با توجه به اقدامات و انتصاب‌هایی که صالحی امیری به عنوان سرپرست وزارت ورزش و جوانان در این وزارت‌خانه انجام داده بود، به نظر می‌رسید که عزمی جدی برای کسب وزارت ورزش و جوانان برای او وجود دارد. شما که یک کارشناش ورزشی و رئیس کمیته ستاد انتخاباتی رئیس جمهور بودید این روند را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
به هر حال این حق شرعی و قانونی و طبیعی مجلس شورای اسلامی است که به وزیر واجد شرایط رای اعتماد بدهد. برخی به غلط فکر می‌کردند پس از رأی عدم اعتماد مجلس به آقای سلطانی فر، قطعاً به محض معرفی نفر دوم، مجلس با هر شرایط و به هر چهره‌ای رای اعتماد می‌دهد. این تفکری غلط و غیرقانونی بود؛ زیرا مجلس محکوم به انتخاب و ارائه رأی اعتماد به هر وزیر پیشنهادی نیست. من پیش بینی می‌کردم که صالحی امیری رأی نمی‌آورد و اگرهم موفق به گرفتن رأی اعتماد شود، این رأی بسیار نزدیک و به‌اصطلاح لب مرزی خواهد بود.

رأی نیاوردن صالحی امیری دو علت مهم داشت. یکی ازعلت‌ها مطرح شدن مسائل سیاسی و مالی درباره ایشان بود. البته من درباره صحت یا عدم صحت این موارد نمی‌توانم صحبت کنم، اما معتقدم زمانی که چنین شائبه هایی مطرح و این موارد به ایشان نسبت داده شد، یا باید موضوع برای نماینده ها حل می‌شد و یا اساساً صالحی امیری به مجلس معرفی نمی‌شد. اما به نظرم علت اصلی رای نیاوردن صالحی امیری غیر ورزشی بودن او بود؛ زیرا مجلس چند ماه پیش به فردی مانند سلطانی فرکه سابقه ورزشی زیادی نداشت هم رای نداده بود. پس چگونه این تصور وجود داشت که به کس دیگری که سابقه مدیریت و کار ورزشی ندارد رای بدهند. در چنین شرایطی متوجه می‌شویم که مجلس معتقد است کسی باید در راس این وزارت خانه قرار گیرد که تجربه ورزشی و مدیریت ورزشی موفق داشته باشد؛ زیرا آن‌ها می خواهند کسی معرفی شود که بتواند نتایج ارزشمند ورزشی برای کشور کسب کند. 

*صالحی امیری برنامه هایی نیزدرحوزه جوانان و ورزش ارائه کرده بود. آیا نمایندگان مجلس به جز ورزشی نبودن او، برنامه هایش را نیز اجرایی نمی‌دانستند؟
درباره برنامه های صالحی امیری دو موضوع مطرح است. اول این‌که برنامه های ارائه‌شده صالحی امیری کلی بود؛ دوم این‌که از نظر نمایندگان نوشتن این برنامه نشانگر آن نیست که کسی که این برنامه را نوشته، قادر است ورزش کشور را به‌خوبی اداره کند. او این نوع برنامه‌ها را با مشورت افراد ورزشی نوشته است. از سوی دیگر تنها نوشتن یک برنامه خوب برای مجلس کافی نیست. سال آینده بازی های آسیایی و جام جهانی فوتبال را درپیش داریم . متأسفانه برای انجام مراحل آماده سازی نیز فرصت کمی پیش رویمان است. پس مجلس نمی توانست صرفاً به یک برنامه که دیگران آن را نوشته اند رای بدهد. مجلس در انتظار ورود افرادی برای این وزارت‌خانه است که سابقه مدیریت کلان و موفق در این عرصه داشته باشند. کسانی که حداقل سابقه معاونت وزیر و معاونت رئیس جمهور را داشته باشند.

*این رویکردی است که امروز در میان مدیران ورزشی ما نیز رواج پیدا کرده است. مدیران غیر ورزشی در کنار خود از معاونان و مشاوران ورزشی سود می‌برند تا بتواند تصمیمات درست ورزشی بگیرند. صالحی امیری نیز تا حدودی به این سمت حرکت کرده بود.
هیچگاه نمی توانیم این موضوع را به طور صد درصد بگوییم که اگر صالحی امیری وزیر ورزش می‌شد در هدایت این وزارت‌خانه می‌توانست موفق شود یا برعکس آن نمی‌توانست موفق باشد. اما مجلس نمی‌تواند در این زمینه آزمون و خطا کند. از سوی دیگر درست است که بعضی از مدیران صالحی امیری ورزشی بودند اما در دوره ایشان افراد غیر ورزشی، غیر آشنا و بدون تخصص نیز وارد وزارت‌خانه شده بودند. مجلس هم این موارد رابا تیزبینی رصد می‌کرد؛ زیرا ممکن بود این روند بعد ازگرفتن رای اعتماد نیز با جدیت بیشتری ادامه پیدا کند. این در حالی است که شعار رئیس جمهور اداره ورزش به دست ورزشی‌ها است. بی شک صالحی امیری به دلیل این انتصاب‌ها نیز ضربه خورد.

*پیش بینی شما برای انتخاب وزیر ورزش و جوانان چیست؟ آیا دولت به‌سمت انتخاب وزیری با کارنامه موفق ورزشی خواهد رفت؟
بله زیرا دیگر نمی توان در ورزش بیش از این آزمون و خطا کرد. از این رو به نظر من دولت در این مرحله یک مدیر با سابقه و ورزشی معرفی خواهد کرد. وجود فردی مانند دکتر مهرعلیزاده در این برهه زمانی لازم است. او کسی است که نظام جامع ورزش را برای نخستین بار مطرح وتدوین کرده است. ایشان چهار سال مدیریت موفقی داشته است. مهرعلیزاده معاون رئیس جمهور و استاندار نیز بوده است. او در تمام مدیریت‌های کلان نیز موفق عمل کرده است. به نظر من در شرایطی که زمان کوتاهی تا مسابقات مهم ورزشی داریم تنها کسی که می‌تواند مشکلات را حل کند و حوزه ورزش و جوانان را به سر منزل مقصود برساند دکتر مهرعلیزاده است. اخبار رسیده نیز حاکی از آن است که دولت چنین شخصی را انتخاب خواهد کرد.

*منظورتان این است که دولت به‌سمت مدیری برای وزارت ورزش خواهد رفت که در سوابق ورزشی‌اش جای هیچ تردیدی نباشد؟
بله، زیرا دیگر زمان زیادی تا رویداد های مهم ورزشی نداریم. این مشکلات زمان را برای ما کاهش می دهد.

*زمانی که محسن مهر علیزاده از کاندیداتوری شهرداری تهران انصراف داد صحبت های فراوانی در این باره شد. همگان معتقد بودند دولت قصد دارد تا این چهره را برای وزارت ورزش معرفی کند، اما در کمال ناباوری چنین اتفاقی نیفتاد. چه عواملی باعث شد تا اسم ایشان از لیست وزرای دولت یازدهم خارج شود؟
پس از مشکلاتی که در باره رای اعتماد به سلطانی‌فر به وجود آمد، مشاوران رئیس‌جمهور درست عمل نکردند. آن‌ها کار دستی نکردند که صالحی امیری را به رئیس‌جمهور پسشنهاد دادند؛ زیرا صالحی امیری می‌توانست در میدان‌ها و مسندهای دیگر موفق تر باشد. پس چه لزومی داشت فردی که هیچ گونه سابقه ورزشی ندارد را در این عرصه وارد کنند. از ابتدا دکتر مهر علیزاده یکی از گزینه های اصلی وزارت ورزش بود. به نظرم امروز جامعه ورزشی، مجلس و دولت چنین شخصیتی را می‌خواهد.

*انصراف محسن مهرعلیزاده از شهردار شدنش این ذهنیت را ایجاد کرد که دولت تصمیم دارد تا او را برای وزارت ورزش مطرح کند، اما با ورود صالحی امیری و عدم حضور دکتر مهر علیزاده این تفکر شدت گرفت که صالحی امیری مانند توفیقی تنها یک سرپرست باقی خواهد ماند تا وزیر مناسب این وزارت‌خانه انتخاب شود. اما با معرفی صالحی امیری و رایزنی های او برای وزارت مشخص شد امیری تمایل جدی برای کسب این مسند دارد.
در ابتدا صالحی امیری علاقه ای به پذیرفتن سمت سرپرستی وزارت ورزش و جوانان نداشت. حتی با اکراه سرپرستی را پذیرفت. اما از آنجایی که ورزش جذابیت های خاص خودش را دارد، در نهایت این جذابیت ها او را جذب خود کرد. او در ادامه معتقد بود که می‌تواند در این حوزه موفق باشد و رای اعتماد نمایندگان مجلس را نیز به دست خواهد آورد، ولی این محاسبات دقیق نبود. دولت نیز این ریسک را پذیرفت.


گفت‌وگو از مهدی قنبر