برنامهریزی براساس بودجه ما را به مقصد نمیرساند
از آنجائیکه کلیه فعالیتهای فدراسیونها باید براساس اهداف برنامهریزی شده صورت پذیرد، لذا این بودجه است که باید تابع برنامهریزی باشد. این درحالی است که وابستگی اجرای نیازمندیها و برنامهریزیها براساس بودجه، نمیتواند ما را به سرمنزلگاه و اهداف مهم برساند.
شاید اصلیترین و مهمترین مشکل ورزش کشور، عدم برنامهریزی صحیح علمی و فنی آن باشد. رعایت اصول مهّم در برنامهریزی نیازمند تخصص و دانش است که شاید یکی دیگر از گلوگاههای این مهّم در امر برنامهریزی خواهد بود.
کسب مدالهای رنگارنگ در رشتههای مختلف آن هم بدون برنامهریزی، بودجه و دانش فنی، باید منشاء غیرت، معرفت و یا عرق و میهنپرستی و اعتقادات مذهبی را به همراه داشته باشد. البته هرکدام از این خصوصیات میتواند بهشدت تأثیرگذار باشد ولی کافی نیست.
برنامهریزی برپایه علمی و تخصصی باید از مدارس شروع و براساس کشف استعدادها و تعیین شخصیت قطعاً صورت پذیرد. سپس داشتن مربیان توانمند برای هدایت و جذب این استعدادها آن هم در سن نوجوانی، ما را به سرمایههای عظیم و نیروی انسانی بالقوه، آن هم رده سنی جوانان خواهد رساند.
اگر گستردگی این برنامهریزی و کشف استعداد و تعیین شخصیت تا سراسر کشور را پوشش دهد، خواهیم دید که چه حد نیروی جوان و با استعداددر تمام رشتههای ورزشی قابلیت و شخصیت قهرمانی دارند.
هدایت این نیروی عظیم باید با برنامه¬ریزی وزارت ورزش و با کمک و همکاری باشگاهها و فدراسیونهای ورزشی و نظارت مدیران ارشد وزارت ورزش انجام پذیرد.
فدراسیونها وظایف آکادمیک بر پایه علمی را بعهده بگیرند و باشگاهها نیز محل پرورش استعدادها باشند. یادمان باشد که مهمترین پتانسیل که همیشه داشتهایم جمعیت کثیر و عرق و عشق و اعتقاد ات دینی ماست که همواره میتواند ما را برتر از سایر کشورها به سکوهای افتخار نزدیک نماید.
