دکتر عشایری: هیجانات جوانان باید تخلیه شود

خبرگزاری برنا-مصرف حشیش، گراس و علف این روزها کم و بیش در بین جوانان باب شده است. پدیده‌ای که حتی دیده شده که به راحتی در پارک ها و حتی در مهمانی ها و جمع های دوستانه قابل دسترسی است. دکتر حسن عشایری، روانشناس و استاد دانشگاه، در خصوص بالا رفتن مصرف روانگردان ها از جمله گرس در بین جوانان می گوید: جوانان در جستجوی هویت هستند. این جوانان از طریق اینترنت، تلویزیون و دیگر پدیده های قرن بیست و یکم با جهان آشنا هستند و بنابراین انتظارات آنها بالا رفته است. یکی از ویژگی ها جوانان نیز هیجان‌خواهی است. جوانان هیجانات تخلیه نشده ای دارند که چه در جامعه و چه در آموزش و پرورش و ... برایشان کاری انجام نمی شود. لذا این جوانان واقعیت گریز می شوند.
دکتر عشایری با اشاره باید شرایطی ایجاد شود که جوانان بتوانند هیجانات شان را تخلیه کنند، اضافه می کند: اگر این جوان ها محدود شوند و هیجانات آزاد نشده در آنها باقی بماند، سراغ هیجانات کاذب می روند که مصرف روانگردان ها هم بخشی از آن است.
او با اشاره به اینکه یادزدایی یکی از ویژگی کسانی است که به این راه رفته اند، می گوید: یاد زدایی یعنی اینکه جوانان آنچه که می بینند را نمی خواهند و آنچه را که می خواهند، نمی بینند. وقتی در جریان اتفاقات سراسر جهان و نحوه زندگی آنها هستند ولی وقتی اطراف شان را نگاه می کنند، می بینند که بیکاری هست، فشار اقتصادی هست، خانواده ها از نظر مالی تامین نیستند، تفریح نیست و ... . همین مسائل باعث می شود تا جوانان به سمت و سوی چنین چیزهایی کشیده شوند که البته منحصر به گرس نیز نمی شود.
او با عنوان کردن این مساله که هیجانات نامتعادل را باید تخلیه کرد می گوید: تحریک پذیری و تلاش برای تخلیه آن دو عامل مهم در این زمینه هستند. کسی که گرسنه است، باید غذا بخورد و این شوخی بردار نیست. حالا انگیزه هایی که ما از آن صحبت می کنیم اجتماعی اند. ابراز وجود، اعتماد داشتن، دیده شدن و ... . موقعی که اینها فراهم نشود، فرد دچار تعارض می شود و تلاش می کند خود را به هر طریقی ارضا کند. گاه ممکن است به تفکرات خرافاتی روی بیاورد، گاه به روابط ناسالم و هر چیز دیگری که بتواند او را به طریقی ارضا کند. روانگردان ها و مواد مخدر هم بخشی از اینهاست. اما این مساله، مساله ای فرهنگی است که فقط به تخلیه هیجان مربوط نیست. ممکن است کسی مثلا به باشگاه بدنسازی برود و هیجانات اش را تخلیه کند، اما او هم ممکن است اسیر داروهایی که معمولا در این باشگاه ها استفاده می کنند شود و بعضا زیاده روی هم بکند. نقش فرهنگ و هنر را نباید نادیده گرفت. چرا که از این طریق می توان مساله را تا حدی کنترل کرد و البته در این مورد باید ریشه شناسی بیشتری صورت بگیرد. نباید فقط جوانان را گوشه رینگ گذاشت. به جای اندازه گیری تب، باید ببینیم که باکتری کجاست! باید دست از فرهنگ آمرانه برداریم و شرایطی به وجود نیاوریم که جوانان واقعیت گریز شوند.