نگاه کارشناس

فینال لیگ قهرمانان اروپا را می توان از چند جنبه نگریست و مورد تحلیل قرار داد. در این بازی با این سطح و این کیفیت به اندازه ای اتفاقات بدیع و متفوات رخ داد که می توان درباره هر کدام از آنها بحث کرد و فایل جداگانه ای در نظر گرفت. در نگاه اول از منظر اجتماعی حضور این تعداد هوادار با نگرش ها، رفتارها و جایگاه های اجتماعی متفاوت در یک کشور غریبه بسیار جالب توجه بود. حضور چهره های سرشناس در جایگاه ویژه و البته در جایگاه تماشاگران از هر قشری و سنی و به طور مشخص حضور یک مادربزرگ در کنار نوه اش در کنار هم نشان از نفوذ و اهمیت پدیده ای مثل فوتبال در میان توده مردم دارد. باید از این پتانسیل ویژه استفاده کرد و از زیبایی ها و نکات این بازی ها گفت اما متاسفانه برخی از کارشاسان تنها اطلاعات و صحبت هایی را در توصیف این بازی انجام می دهند که خود به آن علاقه و تبحر دارند و معمولا زیبایی ها و ناکت کلیدی این بازی زیر این اطلاعات غیرضروری گم می شود. از منظر فنی نیز این بازی تقابل دو سبک متفاوت بود. سبکی که دیگو سیمئونه در فصل جاری که البته منتج به جام جهانی است را در اتلتیکو اجرا کرد و در حضور غول های سنتی اسپانیا نیز با آن موفق شد و قهرمانی در اروپا نیز می تئوانست آن را تثبیت کرده و تاثیر خود را در جام جهانی نشان دهد. به گونه ای که برخی از تیم ها با تاسی و الگوبرداری از سبک سیمئونه در جام جهانی بازی کنند. در مقابل آنچلوتی با سبکی کاملا متفاوت بازی کرد که مبتنی بر عقب بازی کردن و استفاده از خلاقیت های فردی بود که در آن نقش سرعت، هوش و تکنیک بسیار مهم و کلیدی است. تقابل این دو سبک متفاوت از یک کشور، یک شهر و در فینال بزرگترین تورنمنت باشگاهی جهان بسیار حائز اهمیت بود. برتری رئال نشان داد که رویکرد تیم منسجم و سازمان یافته با بازیکنان متوسط همیشه جواب نمی دهد و در بزنگاه های کلیدی باز هم ستاره ها هستند که نقش آفرینی می کنند و تا این اندازه تاثیرگذار هستند. حضور ستاره های در دقایق پرالتهاب پایانی بازی و البته وقت اضافه و در تعویض ها خود را به خوبی نشان داد و ثابت کرد که نقش ستاره ها در فوتبال کاملا بدیهی و غیرقابل انکار است. 
جلال چراغپور-کارشناس فوتبال