۳تا۵ روز اول زندگی زمان طلایی تشخیص کم کاری تیروئید نوزادان است
به گزارش خبرگزاری برنا از خراسان رضوی، نصرت قائمی، فوق تخصص بیماری های غدد متابولیک اطفال و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، ظهر امروز(7 خرداد) در نشست خبری با موضوع هفته تیروئید 4 لغایت 10 خرداد ماه، کم کاری مادرزادی تیروئید را یکی از شایع ترین علل قابل پیشگیری عقب ماندگی ذهنی نوزدان دانست و اظهار کرد: در صورت وجود کم کاری تیروئید در جنین، اختلالاتی در ارگان های مهم از جمله سیستم عصبی مرکزی و اسکلتی ایجاد می شود که اغلب نوزدان در بدو تولد طبیعی به نظر می رسند به همین دلیل تشخیص دیر هنگام و با تاخیر موجب عقب ماندگی ذهنی و اختلال در رشد و نمو نوزاد مبتلا خواهد شد.
وی با اشاره به اینکه غده تیروئید نقش بسیار مهمی در تکامل سیستم مغزی عصبی جنین و نوزاد ایفا می کند، افزود: تکامل مغز در دوران جنینی وابسته به تیروئید بوده که بسیار اهمیت دارد و تاثیر مستقیم بر ضریب هوشی دارد.
قائمی با بیان اینکه شیوع کم کاری تیروئید در کشورهای آسیایی در مقایسه با کشورهای اروپایی بیشتر است، تصریح کرد: گزارشات حاصل از اجرای طرح غربالگری نوزدان مبتلا به کم کاری تیروئید از سال 84 تا شهریور ماه 89 نشان می دهد که در ایران از هر 670 تولد زنده، یک نوزاد به این بیماری مبتلا است و این میزان در جمعیت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مشهد 258 نوزاد در هر صد هزار تولد زنده است.
وی اشاره ای به علل بیماری کم کاری تیروئید در نوزدان داشت و بیان کرد: فقدان غده تیروئید و یا اختلال در ساختمان و یا محل استقرار آن، کمبود ید و اشکال در سنتز هورمون های غده تیروئید از جمله علل این بیماری شناخته شده است.
فوق تخصص بیماری های غدد متابولیک اطفال در ادامه به علائم شایع این بیماری در سه ماهه اول تولد نوزدان اشاره ای کرد و افزود: تولد بعد از هفته 42 حاملگی، یرقان (زردی) طولانی مدت، ادم در نوزدان، مک زدن ضعیف، شیر نخوردن به مقدار کافی، کاهش درجه حرارت بدن، مشکلات تنفسی، وزن نگرفتن، یبوست و زبان بزرگ از جمله علائم بیماری کم کاری تیروئید در نوزدان است.
وی کم کاری تیروئید را عامل عوارض جبران ناپذیری بر رشد و تکامل مغز و اعصاب مرکزی نوزاد دانست و ابراز کرد: این بیماری با عوارضی نظیر عقب ماندگی ذهنی، کوتاهی قد و کاهش شنوایی همراه است و به همین دلیل برای جلوگیری از بروز عوارض این بیماری در نوزادان، تشخیص به موقع در روزهای 3 تا 5 روز اول زندگی زیر نظر پزشک از اهمیت بالایی برخودار است.
