دلخوش به گذشته، برای فوتبال ساری باید گریست!

ساری یکی از شهرهایی است که از دیرباز قطب فوتبال مازندران بوده است.

قبل از پیروزی انقلاب اسلامی بسیاری از بزرگان فوتبال استان در این شهر فوتبال خود را دنبال می کردند و اتفاقا تیم خانه جوانان ساری، حتی در سطح کشور مطرح و در چند مقطع کاندیدای صعود به لیگ تخت جمشید بود.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز تیم های نواب صفوی، آستان قدس و نکاچوب ساری جزو تیم های قدرتمند فوتبال مازندران محسوب می شدند اما اوج درخشش فوتبال این شهر به اواخر دهه 60 مربوط است که شهرداری ساری رو به تیمداری آورد و تیم بسیار قدرتمندی را روانه مسابقات استانی و حتی کشوری کرد.

در این مقطع زمانی تیم فوتبال شهرداری پیروزی های بزرگی را در تاریخ فوتبال خود رقم زد که نمونه های آن دو پیروزی مشابه یک- صفر برابر استقلال تهران و پیروزی 3- یک برابر نساجی مازندران در استادیوم شهیدوطنی قائمشهر بود.

با افت تیم شهرداری فوتبال ساری هم دچار افت شد هر چند که ستاره هایی از این شهر کماکان به فوتبال کشور معرفی می شدند و تیم هایی نظیر نوژن و صنعت به وجود آمدند اما هیچ یک از این تیم ها نتوانستند گذشته پرافتخار شهرداری و فوتبال ساری را تکرار کنند.

همین حالا بازیکنانی نظیر امید عالیشاه، شیث رضایی، روح الله عرب، مهرداد قنبری، میلاد جهانی، علی نوریان، رامین رضائیان و ... در تیم های مختلف لیگ برتری حضور داشته و اتفاقا جزو مهره های کلیدی محسوب می شوند اما در خود ساری فوتبال روز به روز با افت مواجه است و کسی هم نیست که در این زمینه پاسخگو باشد.

وقتی سال گذشته محمد دامادی، نماینده جوان مردم ساری و میاندرود در مجلس شورای اسلامی، آستین همت بالا زد و مسئولیت تیم صنعت را برعهده گرفت نور امید در دل فوتبالدوستان ساروی تابید و خیلی ها امیدوار شدند که دوران رکود فوتبال مرکز استان به پایان رسید و صنعت با درایت و حمایت های این نماینده ورزش دوست بار دیگر می تواند به سطح اول فوتبال کشور بازگردد اما خیلی زود برخی کارشکنی ها و دخالت ها سبب دلسردی دامادی شد و او که پول زیادی در ابتدای کار به این تیم تزریق کرد رفته رفته بی سر و صدا خود را کنار کشید تا مدعیان مدیریت نوین در ورزش افراد خود را به کار بگیرند ولی تحرکات آنها نیز ثمری نداشت و تنها سبب  شد تیمی که در نیم فصل اول لیگ 2 در رده دوم جدول جای داشت، در نهایت با حضور در سکوی ششم به کار خود پایان داده و یک فرصت طلایی را برای صعود به لیگ یک از دست دهد.

جالب اینکه هر سال هم برای پاک کردن صورت مسئله اعلام می شود امتیاز یک تیم لیگ یک یا حتی لیگ برتر برای ساری خریداری می شود ولی وقتی به کارزار عمل می رسی حتی از حمایت خشک و خالی معنوی از تیم هایی نظیر صنعت، استقلال و حتی شهدا خودداری می شود و اینچنین است که استقلال امتیاز خود را واگذار می کند، شهدا مقابل حریفان تا دندان مسلح لیگ 3!! کم می آورد و حال و روز صنعت نیز اظهر من الشمس است!

روزگاری فوتبال ساری تنه به تنه فوتبال قائمشهر می زد و بزرگانی چون محمود سورتیچی، اسفندیار بالویی، محمدهادی خلردی، رضا تقوی، محمد تقوی، مرحوم محمد اسماعیلی، حسن کیومرثی، عباس وفادار و تا همین اواخر ابراهیم تقی پور و ... در آن افتخار آفرینی کرده و مایه مباهات فوتبال ساری و حتی استان مازندران بودند اما امروز تنها و تنها باید دلخوش به گذشته فوتبال ساری، برای آن گریست!

متاسفانه به نظر می رسد یکی از اصلی ترین دلایل افت فوتبال ساری و اینکه نمی تواند از جا برخیزد این است که همدلی و اتحاد بین پیشکسوتان این شهر، به هر دلیلی، کم شده است و اگر یک بار دیگر این بزرگان دست در دست هم دهند به طور قطع و یقین بار دیگر فوتبال ساری کمر راست خواهد کرد و جای خود را در فوتبال ایران باز می کند بدون اینکه نیاز به خرید امتیازی در لیگ یک و حتی لیگ برتر باشد.

حدود 40 روز پیش دو بزرگ فوتبال مازندران و ساری یعنی علی شمشمانی و محمد اسماعیلی به فاصله یک روز از دار دنیا رفتند و تشیع جنازه باشکوه این دو چهره فوتبالی ثابت کرد ابراز ارادت مردم به چهره های فوتبالی در مرکز استان همچنان وجود دارد و مردم خالصانه و خاضعانه  به بزرگان خود احترام گذاشته و آنها را دوست دارند. بنابراین اگر بزرگان فوتبال ساری دست در دست هم دهند و برای نجات فوتبال شهر و حتی استان شان پیش قدم شوند مطمئنا با حمایت همه جانبه مردمی مواجه شده و دیگر حتی نیازی به حمایت های ظاهری فلان مسئول و فلان مدیرکل نخواهند داشت.

*سرپرست خبرگزاری برنا در استان مازندران