قاب روز

مصدومیت برای هر ستاره ای یک اتفاق ناگوار و تلخ است اما این اتفاق تلخ می تواند بدترین خاطره شخصی یک فوتبالیست باشد اگر در آستانه جام جهانی رخ دهد. اتفاقی که می توان آن را به یک مرگ ناگهانی تشبیه کرد. آنچه بر فرانک ریبری وینگر دوست داشتنی و کلیدی خروس ها رفت، مصداق عینی این انگاره است. سرشناس ترین و کلیدی ترین ستاره فرانوسی ها که در دو فصل اخیر بی تردید جزو سه بازیکن برتر فوتبال جهان بوده و ردپای پررنگش در موفقیت های سریالی بایرن مونیخ به شدت ملموس است. ستاره ای که خروس ها برای درخشش در جام جهانی و پاک کردن خاطره تلخ ناکامی های اخیر سخت به ساق های جادویی او دل بسته بودند اما یک کمر دردناک همه این امیدها را پرپر کرد. یک مصدومیت کهنه که میراث بدطالع بازی های باشگاهی بود. میراثی که نتیجه فشار بیش از اندازه به این ستاره بزرگ در دو فصل اخیر و فرسودگی تدریجی است. ریبری از روز 17 مه بعد از فینال جام حذفی آلمان نیمکت نشین شد و به صورت انفرادی در تمرینات تیم ملی فرانسه شرکت می کرد اما تمامی تمهیدات نیز موثر واقع نشد تا ریبری جام بیستم را از دست بدهد. اتفاقی که ریبری آن را به مردن تشبیه کرد. ریبری در این مورد گفت: امیدوار بودم در بازی تدارکاتی بازی کنم ولی درد کمرم از روز جمعه بدتر شده است. در حین تمرین دردی را در ناحیه کمرم احساس کردم. به بیمارستان رفتیم و MRI گرفتیم که نتایج آن به هیچ عنوان امیدوار کننده نبود. دکترها تنها به من اجازه تمرین سبک را دادند و اعتقاد داشتند که من نمی توانم در بازی های جام جهانی به میدان روم. بنابراین من نمی توانم در برزیل بازی کنم و جام جهانی را از دست داده ام. این اتفاق شبیه یک مرگ ناگهانی است. ریبری افزود: از اینکه باید اردوی تیم ملی را ترک کنم بسیار ناراحت هستم. ضربه روحی شدیدی را دریافت کرده ام. ملی پوش باشگاه بایرن مونیخ اما با امیدواری خاصی پیرامون عملکرد فرانسه در جام جهانی صحبت می کند: هم تیمی های من قلب بزرگی دارند. من مطئن هستم که آن ها همه ی تلاش خود را برای موفقیت تیم انجام خواهند داد. اکنون من بزرگ ترین هوادار آن ها محسوب می شوم.