قاب روز

نقش او در تیم ملی ایتالیا بیش از یک ستاره و حتی یک همه کاره است. او مغز آتزوری در جام بیستم محسوب می شود. مغزی که شاید در دقایق کوتاهی برای ریکاروی و بازیابی انرژی در مرکز زمین قدم بزند، اما آنقدر در بقیه دقایق نمایش درخشانی دارد که آن قدم های ریز و کوتاه دیگر در یاد کسی نمی ماند. مغز لاجوردی چنان تیم را تحت سیطره و فرمان خود گرفته که در صورت نبودش می توان ایتالیا را به جنازه ای تشبیه کرد که برای زنده نگه داشتنش و البته سراپا کردنش کاری از دست هیچ ستاره دیگری بر نمی آید. حتی بالوتلی و یا ده روسی. همه ایتالیا ذوب در اوست و همه نگاه ها ختم به او می شود. مهندس ایتالیایی اما کارش را خوب بلد است. او در مستطیل سبز چنان شاهکاری را خلق می کند که از عهده هیچکس بر نمی آید. نمایش او معجونی از ظرافت، زیبایی، خلاقیت، مدرنیته و البته مهندسی است. به صحنه گل اول ایتالیا خیره شوید. حرکت هوشمندانه او و رها کردن توپ از میان پاها، ارزش و لذتی فراتر از گل مارکیزیو داشت. او با یک حرکت باله وار سانتر زمینی کاندروا را رها کرد تا مارکیزیو کار تمام کند. پیرلو در برابر سه شیرها دوباره لذت یک فوتبال ناب را به رخ ما کشید. ستاره ای که همه کار کرد و تنها تفاوت ایتالیا و انگلیس بود. او یک تنه سه شیرها را به قتل رساند؛ یک قاتل زیبا!