طلایم را در اینچئون پس میگیرم
بازگشت او به تاتامی تکواندو یکی از اتفاقات جالب تکواندو ایران در بیست و یکمین دوره از مسابقات قهرمانی آسیا در ازبکستان بود. کاپیتان کهنه کاری که بعد از چند ماه غیبت بازگشت پرفروغی به تکواندو داشت و البته با مدال نقره خود ثابت کرد که هنوز هم دود از کنده بلند می شود.
مدال نقره ای که اگر داوران اجازه می دادند، اکنون رنگ طلایی داشت. یوسف کرمی پس از کسب مدال نقره آسیا در گفتگو با خبرنگار برنا با افسوس و حسرت از اتفاقاتی می گوید که منجر به تغییر رنگ مدالش شد.
*بعد از یک غیبت چند ماهه و دوری از تکواندو با مدال برگشتی...
خوشحالم از اینکه تیم ملی برای سومین بار توانست عنوان قهرمانی در آسیا را تکرار کند و این اتفاق مهمی برای تکواندو ایران است. در این دوره از رقابتها مدال نقره مسابقات را کسب کردم، اما همه نفرات حاضر در سالن مسابقات دیدند که چطور داوران مدال طلا را از من گرفتند.
*درباره اتفاقات مسابقه فینال بیشتر صحبت کن. ظاهرا داوری به اندازهای یکطرفه و ناعدلانه بود که حتی که صدای تماشاگران میزبان را هم درآورد!
دوست ندارم شکست خود را توجیه کنم اما در روز فینال داوران به هیچ عنوان قضاوت خوبی را نداشتند. باخت، باخت است و با قضاوتی که داوران داشتند من خیلی بد بازی را واگذار کردم، اما همه دیدند که من 7 امتیاز گرفتم و حریفم بدون اینکه به من ضربهای بزند، داوران به او امتیاز دادند البته این صحبتها برای توجیه شکستم نیست. در فینال مقابل نماینده ازبکستان عملکرد خوبی داشتم و حتی 7 امتیاز هم از او گرفتم، اما نمیدانم که چرا داوران 12 امتیاز بیجهت را به حریفم دادند. هر ضربهای که تکواندوکار ازبکستان به من می زد و اصابت هم نمیکرد، داوران به او امتیاز میدادند. مربیان تیم ملی شاهد هستند که حریفم از من نتوانست امتیاز بگیرد و این داوران بودند که بیجهت به من اخطار میدادند و به او امتیاز.
*ظاهرا ناداوری برای تو در فینالها بدل به یک عادت قدیمی شده!
بله، متاسفانه در داوری ها همیشه شرایط علیه من است. در طول این سالها برای دومین بار است با قضاوت اشتباه مدال طلای قهرمانی آسیا را از من میگیرند. سال 2010 در قزاقستان حریفم را ناکاوت کردم اما داوران اعلام کردند که این اتفاق بعد از فرمان داوری اتفاق افتاده و ضربهای که باعث ناکاوت کردن حریفم شده قابل قبول نیست و امسال نیز در این دوره از رقابتها باز هم با ناداوری دومین مدال طلای قهرمانی آسیا را از دست دادم.
*در جریان مبارزه فینال چند بار به دلیل عصبانیت میخواستی شیاپ چانگ را ترک کنی. چطور شد که دوباره آرام شدی؟
اصلاً خیلی برایم عجیب بود تا اینکه به حریفم نگاه میکردم داور به من اخطار میداد، به داوران کنار شیاپ چانگ که نگاه میکردم، داور وسط باز هم به من اخطار میداد. به قدری این حرکات باعث ناراحتیام شده بود که تصمیم داشتم بازی را نیمهکاره رها کنم؛ چرا که آنها هر طوری که دلشان میخواست به حریفم امتیاز میدادند. واقعاً خدا آن لحظه به من آرامشی عطا کرد که هیچ واکنشی را مقابل حرکات آنها نشان ندادم. در آن لحظات فقط به قهرمانی تیم ملی فکر میکردم. اگر من با آن رفتاری که داوران انجام دادند، بازی را نیمه کاره رها میکردم به قهرمانی تیم ملی لطمه وارد میشد و هم مدال را از من میگرفتند و هم اینکه عنوان قهرمانی ما به خطر میافتاد.
*با این مدال نقره همه انتظار دارند که در اینچئون هم دوباره مدال بگیری...
بله، می دانم که همه از من انتظار دارند. داوران در ازبکستان نگذاشتند من مدال طلا بگیرم، اما در بازیهای آسیایی مدال طلایم را حتما با شکست حریفانم پس میگیرم.
*و صحبت پایانی؟
در طول این مدتی که در اردوها حضور داشتم واقعاً همدلی را بین کادر فنی و بازیکنان شاهد بودم. مربیان تیم ملی واقعاً برای کسب این نتیجه زحمت کشیدند. جا دارد از مهرداد یوسفی که به همراه تیم ملی در این مسابقات نبود یاد کنم؛ چرا که او برای همه نفرات زحمت زیادی کشید.
